“” ഹൂഫ്… ഫ്… ഫ്…വേണ്ട… ഇപ്പോ വേണ്ട കുട്ടാ….
ഹൗ… നമുക്ക് പോയിട്ട് വരാടാ ചക്കരേ… സ്… സ്… സ്… സ്…
വന്നിട്ട്… വന്നിട്ട്… ഇത്ത… നിന്റെ മുഖത്തേക്കിരുന്ന് തരാടാ… ഹൂ… “..
വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെ തലയിൽ പിടിച്ച് നദീറ പൂറ്റിലേക്കമർത്തി.. ചുവന്ന പിളർപ്പിൽ ആഞ്ഞ് നക്കിയ കബീർ ചാടിക്കിടക്കുന്ന കന്ത് വായിലാക്കി വലിച്ചീമ്പി…
അത് നദീറക്ക് സഹിക്കാനായില്ല..കബീറിനെ തള്ളിമാറ്റി അവൾ ചാടിയെണീറ്റു..
കന്ത് ഊമ്പിത്തുടങ്ങിയാ പിന്നെ അവൾക്ക് ഭ്രാന്താണ്..
“” വേണ്ടെടാ… ഇനി നക്കിയാ ഇത്താക്ക് പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റൂല… പോയി വന്നിട്ട് ഇത്ത തരാടാ… നിന്റെ കൊതി മാറുവോളം ഇത്ത തരാം… ഇപ്പോ കുട്ടൻ പോയി വേഷം മാറിയിട്ട് വാ… നമുക്ക് പെട്ടെന്ന് പോയി വരാം…””..
നദീറാക്കും നഷ്ടബോധമുണ്ടായിരുന്നു.. എങ്കിലും അവൾ അവനെ ഉന്തിത്തള്ളി പുറത്താക്കി.. അവൾ വേഗം അലമാര തുറന്ന് ഒരു പാന്റീസെടുത്തു… ഇടണ്ടാന്ന് വിചാരിച്ചതാണ്.. ഇനി പാന്റീസിടാതെ പോവാനാവില്ല.. വിള്ളലിലൂടെ കൊഴുത്ത വെള്ളം ഒലിച്ചിറങ്ങുകയാണ്… അൽപനേരമേ നക്കിയുള്ളെങ്കിലും അവന്റെ നാവിപ്പഴും പൂറ്റിൽ ഇഴയുന്ന പോലെ…
അവൾ പാന്റീസ് വലിച്ച് കയറ്റി പർദ്ദയും ഇട്ടു.. പാന്റി പൂറ്റിൽ തട്ടിയതും അത് നനയാൻ തുടങ്ങിയത് അവളറിഞ്ഞു..
പോയിട്ട് വരട്ടെ.. കാണിച്ച് കൊടുക്കാം കള്ളന്.. മുഖത്തിരുന്ന് മതിയാവോളം തീറ്റിക്കണം..
നദീറ മുറയിലെ ലൈറ്റ് കെടുത്തി പുറത്തിറങ്ങി..ഒരു ഷർട്ടും മുണ്ടും ധരിച്ച് കബീറും ഇറങ്ങി വന്നു..രണ്ടാളും താഴെയെത്തി..കബീർ വേഗം പോയി മുൻവാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി പോർച്ചിൽ നിന്ന് കാറിറക്കി..
നദീറ കൊച്ചിനേയും എടുത്ത് വന്ന് കാറിൽ കയറി..
“”മോളേ… ഉമ്മ കൂടി വരാടീ… “..
കാറിനടുത്തേക്ക് വന്ന് ഉമ്മ പറഞ്ഞു..
“”വേണ്ടുമ്മാ… ഉമ്മ കിടന്നോ… ഞങ്ങളിപ്പം വരൂലേ… “..
നദീറ വണ്ടിയിൽ കയറി ഡോറടച്ചു..കബീർ വണ്ടിയെടുത്തു..
“സോനൂട്ടാ… ഇപ്പോ വേദനയുണ്ടോടാ..?””..
കാറ് ഗേറ്റ് കടന്ന് റോഡിലേക്കിറക്കി കബീർ ചോദിച്ചു…
തേങ്ങലിനിടയിലൂടെ അവൻ മൂളി…
“”സാരമില്ലട്ടോ… നമുക്കിപ്പോ ഡോക്ടറെ കാണാം… മോന്റെ വേദനയെല്ലാം മാറും… “..
കബീർ സ്റ്റിയറിംഗിൽ നിന്ന് ഒരു കയ്യെടുത്ത് നദീറാന്റെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന സോനൂട്ടന്റെ തലയിൽ തലോടി…
അഞ്ച് കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തുള്ള ഗവ:ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കാണ് കബീർ വണ്ടി വിട്ടത്.. അവിടെ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും ഡോക്ടർമാരുണ്ടാവും..
സോനൂട്ടനെ പരിശോധിച്ചപ്പോ തന്നെ ഡോക്ടർക്ക് മനസിലായി ചെവിക്കുള്ളലെന്തോ ഉണ്ടെന്ന്.. അതൊരു ചെറിയ പ്രാണിയൊന്നുമല്ല..
“” ഇത് ഒരു കൂറയോ, വണ്ടോ അങ്ങിനെയെന്തോ ആണ്… കുഴപ്പമില്ല… നമുക്കിപ്പോ തന്നെ എടുക്കാം… നിങ്ങൾ പുറത്തേക്കിരുന്നോളൂ…””..
നദീറയും, കബീറും വരാന്തയിലിട്ട ചെയറുകളിലിരുന്നു.. രണ്ട് നഴ്സുമാർ അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി..
വിജനമായ വരാന്തയിൽ അവർ രണ്ടാളും ഇരുന്നു..കബീർ ഇടക്കൊന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഇത്ത അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്…
“എന്തേ…?””..
അവൻ തിരക്കി..
“” ഒന്നൂല്ല…””..
നോട്ടം മറ്റാതെ നദീറ പറഞ്ഞു..
“” ഇത്താക്ക് വിഷമമായോ…?”..
“” എന്ത്… ?””..
“” അല്ല… നമുക്ക്… പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ….””..
“” നിനക്ക് വിഷമമായോ…?”..
“” ഉം… “
“” ശരിക്കും… ?””..
“” ഉം… ആദ്യത്തേതല്ലേ ഇത്താ… അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റാത്തപ്പോ…””..
“”സാരമില്ലെടാ… ഇത്തയല്ലേ നിന്റടുത്തുള്ളേ… നിന്റെ എല്ലാ കൊതിയും ഇത്ത തീർത്ത് തരും…”..