ഘോഷയാത്രയുടെ ഡിജെ സൗണ്ട് അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലായിരുന്നു. ആളുകൾ താളം തുള്ളുന്ന ആ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, എന്റെ ഭാര്യയുടെ മാനം ഓരോ നിമിഷവും പിച്ചിചീന്തപ്പെടുകയാണ്.
എന്റെ ദേഷ്യം ഇപ്പോൾ ആ പിള്ളേരോട് മാത്രമല്ല, ഒരു പ്രതിരോധവും തീർക്കാതെ നിൽക്കുന്ന ഋതുവിനോട് കൂടിയായിരുന്നു. തന്റെ വസ്ത്രധാരണം കാരണമാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചതെന്ന് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകുമോ? ഞാൻ ഓർത്തു….
പെട്ടന്ന് മുന്നിൽ നിന്നും മറ്റൊരു തള്ള് വന്നു…
ആ തള്ളലിൽ ഞാൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വായുവിൽ ഉയരുന്നത് പോലെയാണ് തോന്നിയത്.
ഡിജെ വണ്ടി ഇരച്ചുകയറിയപ്പോൾ ജനങ്ങൾ പിന്നോട്ട് പാഞ്ഞ ആ ഒഴുക്കിൽ, ഒരു ഭാഗ്യത്തിനെന്നോണം ഞാൻ ഋതു നിൽക്കുന്ന ആ കടയുടെ വശത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണു.
വേച്ചു വേച്ച് എഴുന്നേറ്റ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച എന്റെ ബോധം കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ കടയുടെ ഷട്ടറിനോട് ചേർത്ത് ഋതുവിനെ അവർ വട്ടം വെച്ചിരിക്കുകയാണ്. എന്നിൽ നിന്നും പിന്നെയും അങ്ങോട്ട് ദുരമുണ്ട്..
മുന്നിലും പിന്നിലും രണ്ട് പേർ അവളെ ഒരു ചരടുപോലെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരിക്കുന്നു.
അപ്പോളേക്കും ആ മൂന്നാമൻ ആ പഴയ കടയുടെ വശത്തെ മരവാതിൽ ആൾക്കൂട്ടം കാണാതെ തന്ത്രപരമായി തകർത്തു കഴിഞ്ഞു. ആ പഴയ മരത്തിന്റെ കിലുക്കം ഡിജെ ശബ്ദത്തിൽ ആരും കേട്ടില്ല.
അപ്പോഴാണ് ഘോഷയാത്രയുടെ അടുത്ത വട്ടമെത്തിയത്. വലിയ ലോറികളിൽ കെട്ടിയാടിയ കൂറ്റൻ രൂപങ്ങൾ റോഡിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചതോടെ ജനങ്ങൾ വീണ്ടും ആഞ്ഞുവെട്ടി. ആ തള്ളൽ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് കുതിച്ചു. പക്ഷേ, ഞാൻ അവിടെ എത്തുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ്, ആ മൂന്ന് പേരും ചേർന്ന് ഋതുവിനെ ആ ഇരുണ്ട മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റിയിരുന്നു.
പഴയ ആ മരവാതിൽ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ വെച്ച് വലിച്ചടയ്ക്കപ്പെട്ടു.
പുറത്ത് വെടിക്കെട്ടും ഡിജെയും ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ആർപ്പുവിളികളും ആഘോഷം തുടരുകയാണ്.
ആരും ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല. ആ ഇരുണ്ട കടയ്ക്കുള്ളിൽ എന്റെ ഭാര്യ ആ മൂന്ന് കാമവെറിയന്മാരുടെ കൈകളിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ആ വാതിലിന് മുന്നിൽ ഞാൻ തകർന്നുപോയി. ഞാൻ ആ വാതിലിൽ ആഞ്ഞു തല്ലി.
”ഋതൂ… ഋതൂ…”
എന്ന് ഞാൻ അലറി വിളിച്ചെങ്കിലും പുറത്തെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിൽ എന്റെ ശബ്ദം ആരും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ആ പഴയ മരവാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. അകത്ത് കൂരിരുട്ടാണ് കാണുന്നില്ല .
ആ പഴയ കടയുടെ വശത്തുകൂടി ഞാൻ ഓടിയപ്പോഴാണ് പുറകിലായി ആ ജനൽ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. മരത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുള്ള ആ ജനലിന്റെ ഒരു വശത്തെ ഗ്ലാസ് പാളി പകുതി പൊട്ടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതിലൂടെ അകത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ഞാൻ കണ്ടു
ആ തിരക്കിന്റെ ഭ്രാന്തമായ ഒഴുക്കിൽ നിന്നും കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഞാൻ ആ കടയുടെ പിന്നിലെ ഇടവഴിയിലേക്ക് എത്തിയത്. ഇതിനിടയിൽ പലരുടെയും ദേഹത്ത് തട്ടിയതിനും ചവിട്ടിയതിനും കുറേ തെറികൾ എനിക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വന്നു. എങ്കിലും എന്റെ ലക്ഷ്യം ആ ജനലായിരുന്നു. വഴിയിൽ തടസ്സമായി നിന്ന ചെറിയ മതിൽ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ഞാൻ ചാടിക്കടന്നു. ആ തള്ളലിനിടയിൽ ആരോ എന്റെ തോളിൽ ശക്തമായി പ്രഹരിച്ചതുപോലെ തോന്നി, പക്ഷേ ഋതുവിന്റെ ഓർമ്മയിൽ ആ വേദന ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.
മതിൽ ചാടി ആ ജനലിന്റെ പൊട്ടിയ ഗ്ലാസിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച എന്റെ ബോധം കെടുത്തിക്കളയുന്നതായിരുന്നു.
അതൊരു പഴയ റബ്ബർ ഷീറ്റ് ഗോഡൗണായിരുന്നു. അകത്ത് റബ്ബർ ഷീറ്റുകളുടെ രൂക്ഷമായ ഗന്ധം. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മേശപ്പുറത്ത് ഒരുത്തൻ തന്റെ മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് തെളിയിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ വെളിച്ചത്തിൽ, റബ്ബർ ഷീറ്റുകൾ അടുക്കി വെച്ച ഒരിടത്ത് ഒരുത്തൻ തന്റെ കള്ളിമുണ്ട് വിരിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. നേരത്തെ പാന്റിനുള്ളിൽ കുണ്ണയിട്ട് ഋതുവിനെ ഉരസി നിന്നിരുന്നവൻ ആ മുണ്ടിന് മുകളിൽ കാലുകൾ കവച്ചു വെച്ച് ഇരിക്കുന്നു.