അൽതാഫ് ഇരുപത്തഞ്ച് വയസുള്ള പയ്യനാണ്. പ്രേത്യേകിച്ച് പണി ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും എന്നും ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാൻ ഈ പറമ്പിൽ വരും. ആ പറമ്പിൽ കളിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്നവനും അവൻ തന്നെയാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ കളിയിലെ അവസാന വാക്കും അവരുടെയോക്കെ രക്ഷകർത്താവായി നിൽക്കുന്നവനും അവൻ തന്നെ.
“ഇവിടെ വാടാ..” സിന്ധു ഒച്ചവെച്ചു.
അവൻ പരുങ്ങി പരുങ്ങി ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി നിന്നപ്പോൾ സിന്ധു അവന്റെ ചെവി പിടിച്ച് തിരിച്ച് അകത്തേക്ക് വലിച്ചു. അകത്തേക്ക് കയറിയ അവൻ കാണുന്നത് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് പൊട്ടിയ ചില്ലുകൾ വാരുന്ന സുശീലയെയാണ്.
“ഇരിക്കടയാവിടെ..” അടുത്തൊരു കസേര ചൂണ്ടി സിന്ധു ഒച്ചവെച്ചു. ആ ഹാളിന്റെ നടുവിൽ ഒരു പ്രതിയെ പോലെ അൽത്താഫ് ഇരുന്നു.
“നീയാണോ ഈ ചില്ല് പൊട്ടിച്ചെ..” കയ്യിൽ ബോള് ഉരുട്ടി കൊണ്ട് സിന്ധു ചോദിച്ചു.
“ചേച്ചി.. ഞാൻ അറിയാതെ..”
“അറിയാതെ പൊട്ടിച്ചാലും അറിഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചാലും ഈ പൊട്ടിയ ജനാല മാറ്റാനുള്ള പൈസ തന്നിട്ട് പോയാമതി..”
അവൻ തല കുമ്പിട്ടിരുന്നു.. ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“വീട്ടേക്കെടി.. അറിയാതെ പറ്റിയതെന്ന് പറിഞ്ഞില്ലേ..” ചില്ലുകൾ പുറത്ത് കൊണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു വന്ന സുശീല പറഞ്ഞു.
“അങ്ങിനെ വിടാൻ പറ്റില്ലാലോ.. നീ എവിടെത്തെയാ..?”
“നീ അത്തിപുരക്കൽ കരീമിന്റെ മോൻ അല്ലെ..” സുശീലയാണ് ചോദിച്ചത്.
“ആഹ്മ് ”
“ആഹാ.. നീ നുസൈബയുടെ അനിയനാണല്ലേ..” സിന്ധു വിടർന്ന കണ്ണുകളാൽ ചോദിച്ചു.
“ആഹ്.. ഇത്തയെ അറിയോ..?”
“ഹോ.. നിന്റെ ഇത്താനെ അറിയത്തെ ആരാണ് ഈ നാട്ടിലുള്ളത്..” സിന്ധു വലിയ വായിൽ ചിരിച്ചു, അത് കേട്ട സുശീലക്കും ചിരി വന്നു.
“വേണ്ടെടി അവനെ ഇങ്ങനെ കളിയാക്കാതെ വിട്ടേ.. മോൻ പൊക്കോ” ചിരി ഒതുക്കി കൊണ്ട് സുശീല പറഞ്ഞു.
അൽതാഫ് കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ഭാവിച്ചെങ്കിലും, ” ഇരിക്കെടാ അവിടെ.. ” എന്ന സിന്ധുവിന്റെ അലർച്ചയിൽ വീണ്ടും അവിടേ ഇരുന്നുപോയി.
“എന്താടാ നിന്റെ ഇത്താനെ പറഞ്ഞപ്പോ മുഖം വാടിയത്..”
അവൻ മുഖം കുനിച്ചു. പലരും പലതവണ പല സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത്ത നുസൈബയെ കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോയൊക്കെ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി പോകാറാണ് പതിവ്. ഒരാൾ തന്നെ മുന്നിൽ പിടിച്ചിരുത്തി ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത് ആദ്യമാണ്. അവൻ വിയർത്തു.
“പറയാടാ.. നിനക്ക് വിഷമായോ..” സിന്ധു അവനെ കളിയാക്കി ചോദിച്ചു. അവൻ തലകുനിച്ചിരിക്കാനേ കഴിഞ്ഞൊള്ളു.
“അവനെ വിട്ടേക്കടി.. ആ കൊച്ച് എന്ത് പിഴച്ചു… ” സുശീല അവനെ പിന്താങ്ങി. അത് അവനൊരു ആശ്വാസം പോലെ തോന്നി. പക്ഷെ സിന്ധു അവനെ വിടാൻ ഭാവിച്ചില്ല. അവന്റെ നിസ്സഹായവസ്ഥ അവളിൽ ഒരു ലഹരിയുണ്ടാക്കി.
“മറ്റവൻ ഇപ്പോഴും നിന്റെ വീട്ടിൽ വരരുണ്ടോടാ..?” ഒരു കണ്ണിന്റെ പിരികം ഉയർത്തി കാണിച്ച് കൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ സിന്ധു ചോദിച്ചു.
അൽതാഫ് തകർന്ന് പാതാളത്തിലേക്ക് പോവുന്ന പോലെ തോന്നി. അവൻ തന്റെ ഇത്ത നുസൈബയോട് ദേഷ്യം തോന്നി. അവൾ കാരണം എല്ലായിടത്തും അപമാനമാണ് താൻ അനുഭവിക്കുന്നത്. അവൻ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ സിന്ധുവിനെ മിഴിച്ച് നോക്കാനേ കഴിഞ്ഞൊള്ളു.
“ന്നാ മോനെ ചായ കുടിക്ക്..’ സുശീല ചായ ഗ്ലാസ്സ് അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു. ” ചൂടുണ്ടെ..” സുശീല അവനെ ഓർമിപ്പിച്ചു. സിന്ധുവിനും ചായ കൊടുത്ത് കൊണ്ട്, തന്റെ ചായ കയ്യിലും പിടിച്ച് സുശീല മകൾക്ക് അരികിൽ ഇരുന്നു.
ചൂട് ചായ ഊതി ഊതി കുടിക്കുന്നതിന് ഇടയിലാണ് അൽതാഫ് സിന്ധുവിനെയും സുശീലയെയും ശ്രദ്ധിച്ചത്. സുശീലചേച്ചിയെ പല തവണ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സിന്ധുവിനെ അങ്ങിനെ എപ്പോഴും കാണാറില്ല. പക്ഷെ രണ്ട് പേർക്കും ഇപ്പൊ എന്തോ പ്രത്യേകത ഫീൽ ചെയുന്നുണ്ട്. ആദ്യം അവൻ എന്താന്ന് മനസിലായില്ല. ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ താങ്കളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് സിന്ധു കണ്ടു. അത് അവളിൽ ഹരം കൊള്ളിച്ചു. തൂക്കി ഇട്ടിരുന്ന കാൽ സോഫയിൽ കയറ്റി വെച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ കാൽ തണ്ടയും പിന് തുടയുടെ പകുതി ഭാഗവും അവൻ വെളിവായി. അത് അവനുള്ളിൽ മറ്റൊരു ഭാവത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.
എത്രയും പെട്ടെന്നു സിന്ധു പോലീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്ത് പത്രോസിനെ ബലാത്സംഘകൂട്ടത്തിന് അറസ്റ്റ് ചെയ്യണം,എന്നിട്ടു ലോക്കപ്പിൽ വച്ചു ഭർത്താവെന്ന പരിഗണന കാട്ടാതെ പോലീസുകാരിയുടെ രീതിയിൽ ക്രൂരമായ ശിക്ഷകൾ കൊടുത്തു നല്ലവനാക്കണം