രണ്ട് മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്…
ചേട്ടായി അല്ലറ ചില്ലറ ഷീറ്റ് മോഷണവുമായി നടക്കുന്ന കാലം. ഒരു രാത്രിയിൽ റബ്ബർ ഷീറ്റ് മോഷ്ടിക്കാൻ ഒരു വീട്ടിൽ കയറി. രണ്ടോ മൂന്നോ ഷീറ്റ് മടക്കിയപ്പോഴേക്കും, വീട്ടുകാർ എഴുന്നേറ്റ് ഒച്ചയുണ്ടാക്കി. സത്യത്തിൽ അന്നേരം അവിടെ ശരിക്കും ഒരു മോഷണം നടന്നിരുന്നു. സ്വർണവും കാശും പോയെന്നാണ് കേട്ടത്. മാത്രവുമല്ല, അവിടെ ഉറങ്ങിയ ഒരു പെണ്ണുമ്പുള്ളയ്ക്ക് കള്ളൻ നല്ല മുട്ടൻ കളിയും കൊടുത്തുവെന്നും കേൾക്കുന്നു
. പെണ്ണ് പൂസായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. വീട്ടിലെ കാർന്നോർ കള്ളനെ കണ്ടെന്നും പിടിക്കാൻ ഓടിച്ചപ്പോൾ, പിടിക്കപ്പെട്ടത് തൻ്റെ ചേട്ടായി ആയിപ്പോയെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ, സ്ഥലം, മാസം ഇത്യാദി കാര്യങ്ങൾ രവി ചോദിച്ചു. അതോടെ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. അന്നവിടെ മോഷ്ടിച്ചത് താനാണെന്നും, കുടിച്ച് പൂസായി കിടന്ന മുതലാളിച്ചിക്ക് എട്ടിൻ്റെയല്ല, പതിനാറിൻ്റെ കളി കൊടുത്തത് താനാണെന്നും രവി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അതൊന്നും ഇവിടെ പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.
“കഷ്ടായി….” കഥ കേട്ട് രവി പറഞ്ഞു.
“എന്തായാലും, സ്വർണ്ണം മോട്ടിച്ചത് ചേട്ടായി അല്ലെന്ന് പോലീസിനും, വീട്ടുകാർക്കും മനസ്സിലായതുകൊണ്ട്, കാര്യമായിട്ട് ശിക്ഷ കിട്ടില്ല..” അവർ ആശ്വസിച്ചു.
“അങ്ങിനെ കരുതാം… ” രവി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“എൻ്റെ ചേട്ടായിയെ കുരുക്കിയ കള്ളൻ ഒരുകാലത്തും ഗുണം പിടിക്കില്ല..” ലിജി പ്രാകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. രവിയുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. അല്ലെങ്കിലും താൻ തൻ്റെ തൊഴിൽ ചെയ്തു. തൻ്റെ കഴിവും, ഭാഗ്യവും കൊണ്ട് നാളിതുവരെ പിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മാത്രവുമല്ല,
“ഓപ്പറേഷൻ” നടന്നിട്ടുള്ള വീടുകളുടെ എണ്ണമെടുത്താൽ, അതിൽ കാൽ ഭാഗം വീടുകളിലും കളവിനോടൊപ്പം കളിയും തരപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കക്കാൻ അറിയാവുന്ന തനിക്ക്, നിൽക്കാനും അറിയാം. പിന്നെ, തൻ്റെ സഹായം സ്വീകരിച്ചവരുടെ പ്രാർഥനയുടെ ബലവും.
“എന്നിട്ട് ഇപ്പോ ചേട്ടായിക്ക് വരുമാനം ഒന്നുമില്ലേ…” രവി ചോദിച്ചു.
“കേസ്സും കൂട്ടവുമായി നടക്കുന്ന അതിയാൻ പേടിച്ചാണ് കഴിയുന്നത്… ഇനി പഴയ പണിക്ക് പോകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. ഒരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എൻ്റെ പഴയ പണിക്കിറങ്ങും…” അവരുടെ കൺകോണുകളിൽ ജലാംശം നിറയുന്നത് രവി കണ്ടു.
“എന്താണ് പഴയ പണി…” രവിക്ക് ആകാംഷ.
“കറിവെപ്പ്… തൊട്ടടുത്ത് ഒരു ഷാപ്പുണ്ട്.. അവിടെ ഇറച്ചി, മീൻ, കപ്പ എന്നിവ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കി എത്തിക്കും…” ഏറെ അഭിമാനത്തോടെ അവർ പറഞ്ഞു.
“ഈ പാചകം വേറെ എവിടെയെങ്കിലും ചെയ്ത് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറാണോ…” രവിയുടെ മനസ്സിൽ പൊന്നമ്മയുടെ അഗതിമന്ദിരമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
“കിമ്പളം വല്ലതും തടയുമോ…” അവർ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു.
“എന്ന് വച്ചാൽ…” രവി തിരിച്ച് ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു.
“എക്സ്ട്രാ വരുമാനം…” അവർ കണ്ണിറുക്കി കാട്ടി.
“മനസ്സിലായില്ല…” രവി ചോദിച്ചു.
“ഷാപ്പല്ലേ… വാള് വെച്ചാൽ തറ വൃത്തിയാക്കും.. ചിലവന്മാരെ പൊക്കി ഷെഡിൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് തലയിലൂടെ വെള്ളം ഒഴിച്ചുകൊടുക്കും… ചിലോർ പിടിച്ചുകൊടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടും..” ലിജി രവിയുടെ കൈവെള്ളയിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“അവസാനം പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായില്ല..” രവി തിരിച്ചൊരു നുള്ള് കൊടുത്തു.
“കള്ളൻ… ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ…” ലിജിക്ക് നാണം മുളച്ചു.
“പറയൂന്നേ… കേൾക്കട്ടെ…” രവി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
“എൻ്റെ പൊക്കിളും മുലച്ചാലും കണ്ട്, കെട്ടിറങ്ങാത്ത ചില പയ്യന്മാർ ഇത് അടിച്ച് കൊടുക്കോ എന്ന് ചോദിക്കും… ” ചുറ്റും നോക്കി, രവിയുടെ കണയിൽ തഴുകി അവർ പറഞ്ഞു.
“എന്നിട്ട് എന്ത് പറയും…” രവി പുരികം രണ്ട് വട്ടം ഉയർത്തിക്കാട്ടി
“കാശ് തന്നാൽ ആവാം എന്ന് പറയും.. ” അവർ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.
“എന്നിട്ട് ….” രവിയുടെ പ്രോത്സാഹനം.
“കുലുക്കി വെള്ളം കളഞ്ഞ് കൊടുക്കും… ” അവരുടെ കൈ രവിയുടെ മുണ്ടിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഷട്ടറുകൾ താഴ്ന്ന് കിടക്കുന്നതിനാലും, മങ്ങിയ വെട്ടം അകത്ത് ഉള്ളതിനാലും ആരും കാണില്ലെന്ന് ഇരുവർക്കും ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.