അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ അവൾക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട് എന്ന് പിടികിട്ടിയ ശോഭ ഉത്തരങ്ങളില്ലാതെ കുഴഞ്ഞു, അവൾ ആദിയെ നോക്കി അവനിപ്പോഴും തലതാഴ്ത്തി ഇരിപ്പാണ്,അവൻറെ അവസ്ഥ ശോഭയെ കൂടുതൽ തളർത്തി.
“അവനെ നോക്കണ്ട അവൻ ഇന്നലെ അറിയാതെയാണെങ്കിലും എന്നോടെല്ലാം പറഞ്ഞു, അത്കൊണ്ട് ഇനി അമ്മ പറ രണ്ടുപേരും ഈ പരിപാടി തുടങ്ങിയിട്ട് എത്ര നാളായി ” ഒരു പുച്ഛവും വെറുപ്പും കലർന്ന ഭാവത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു
” മോളെ ഞാൻ…..പറ്റിപ്പോയി നീ ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം”
“ഇനി അങ്ങനെ പറഞ്ഞാ മതിയല്ലോ പറ്റിപ്പോയി നാണം ഇല്ലല്ലോ പറയാൻ ”
അവൾ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും ശോഭയുടെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു കയറി, ശോഭയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി…
“അയ്യേ എൻറെ അമ്മ പെണ്ണ് എന്തിനാ കരയുന്നേ..” അത്രയും നേരം മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന ദേഷ്യം മാറി… ആതുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു അവൾ ശോഭയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്ന് അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു,
“എനിക്കു മനസ്സിലാവും അമ്മാ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഞാനും ഒരു പെണ്ണല്ലേ, എത്ര നാളെന്ന് വച്ചാ ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ അടക്കിപ്പിടിച്ച് ജീവിക്കുക, അമ്മ ചെയ്തതിൽ ഒരു തെറ്റും ഞാൻ കാണുന്നില്ല” തോളിൽ ചാരി ഇരുന്നു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
“അപ്പൊ നീ ഞങ്ങളെ കുറിച്ചങ്ങനെയാണ് മനസിലാക്കി വച്ചതല്ലേ, കഴപിളകി നടക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയാണ് നിന്റെ അമ്മയെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ” കണ്ണീരാൽ കുതിർന്ന കണ്ണുമായി ശോഭ ചോദിച്ചു
ഉത്തരങ്ങളില്ലാതെ ആതു ശോഭയേ തന്നെ നോക്കി നിന്നു,
ശോഭ തുടർന്നു,
” എന്നാൽ നിനക്ക് തെറ്റി, ഞങ്ങൾക്ക് അടക്കി നിർത്താൻ കഴിയാത്തത് കാമമല്ല, പ്രേണയമാണ്, ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്നറിയാം എങ്കിലും ഞങ്ങൾ സ്നേഹിച്ചുപോയി ഇരിയനാവാത്ത വിധം ” അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശോഭ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു
ശോഭയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് ആദി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച്, അവന്റെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി, അതൊക്കെ കണ്ടു നിൽക്കാൻ മാത്രമേ ആതുവിന് ആവുമായിരുന്നുള്ളു, അവളുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി,
“സോറി അമ്മ… ഞാൻ അറിയാതെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു, അമ്മ ക്ഷമിക്കണം ഞാൻ മറ്റൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല ”
“സാരില്ലടാ, നിന്റെ സ്ഥാനത് മാറ്റാരേലുമായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്താ ഇവിടെ നടക്കാൻ പോണെന്നു എനിക്കറിയാം, എന്റെ മോള് ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം ”
“ക്ഷമിക്കാനിവിടെ ആരാ തെറ്റ് ചെയ്തേ, പ്രേമിക്കുന്നത് തെറ്റൊന്നുമല്ലല്ലോ ” ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ ആതു പറഞ്ഞു.
അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട്, ആദിയും അമ്മയും ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു,
“കണ്ടില്ലേ കള്ളൻ ചിരിക്കുന്നത്, എല്ലാം ഒപ്പിച് വച്ചിട്ട് ” അവളുടെ ആ സംസാരം അവിടെ ഒരു കൂട്ട ചിരി പടർത്തി,
ചിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെയും ശോഭയുടെയും കണ്ണുകൾ ഉടക്കി, ഇരുകണ്ണുകളിലും പ്രണയം മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്നു.
“നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം കാണുമ്പോ എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുവാ, നിങ്ങൾ രണ്ടും ഒന്നാവുമ്പോ ഞാൻ ഒറ്റക്കായ പോലൊരു തോന്നലാ ” അവരെ നോക്കി കൊണ്ട് ആതു പറഞ്ഞു
“നീ എന്റെ പുന്നാര മോളല്ലേ വാവേ, ഇവനോട് എത്രയുണ്ടോ അത്രയും തന്നെ എനിക്ക് നിന്നോടും ഇഷ്ടമാണ്, അതോണ്ട് എന്റെ ചുന്ദരി കുട്ടി വിഷമിക്കണ്ടാട്ടോ ” അവളുടെ തടിയിൽ പിടിച്ച് ആട്ടി കൊണ്ട് ശോഭ ചോദിച്ചു.
ആതൂട്ടിയുടെ മുഖത്ത് ചിരി വിരിഞ്ഞു,
“അമ്മ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ച, സമ്മതിക്കോ ” ഒരു മടിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു
“എന്തേ ….”
“നിങ്ങടെ കൂടെ എന്നെയും കൂട്ടുവോ”
“എന്ത്” എന്താണെന്ന് മനസിലാവാതെ ശോഭ ചോദിച്ചു
“എല്ലാത്തിലും എന്നെയും കൂടി കൂട്ടുവോ”
“മോളെ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ”
“അതെ അമ്മാ, അമ്മയെ പോലെ എനിക്കും ഇവന്റെ പെണ്ണാവണം, എന്നെയും കൂട്ടുവോ നിങ്ങടെ കൂടെ ”
“മോളെ…” ആദിയും ശോഭയും ഒരുപോലെ ഒരലർച്ചയായിരുന്നു
“നീ എന്തൊക്കെയാ മോളേ ഈ പറയണേ”
ശോഭ ഞെട്ടികൊണ്ട് ചോദിച്ചു
“എനിക്കും നിങ്ങടെ കൂടെ കൂടണം അമ്മ, ഇല്ലെങ്കി ഞാനിവിടെ ഒറ്റക്കായി പോവും”
“മോളെ നിന്റെ ഭാവിയെ പറ്റി നീ ചിന്തിച്ചോ, ഒരു കല്യണം ഒക്കെ കഴിച്, കുട്ടികളൊക്കെ വേണമെന്ന് നിനക്കാഗ്രഹം ഇല്ലേ ”