പത്മാവതിയാകട്ടെ, ഇരുവരുടെയും സംസാരം കേട്ട് തന്റെ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു പോയി.
———————————————————————————————————-
ഗോപാലൻ നാട് വിട്ട് പോയി എന്നായിരുന്നു നാട്ടിലെ ശ്രുതി.
പുഷ്പ നാട്ടിലാകെ പാടിനടന്ന കഥകൾ അയാളെ ഒരു നരഭോജിയെപ്പോലെ ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നു. മൂന്നുമാസം ബന്ധുവീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞിട്ടും നാട്ടുകാരുടെ പരിഹാസച്ചിരികളിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടാൻ അയാൾക്കായില്ല.
ഗോപാലൻ മടങ്ങിയെത്തിയത് ഒരു കരിനാഗത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു. പക അയാളെ ഒരു ഭീകരനാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.നാണക്കേടിന്റെയും അമർഷത്തിന്റെയും തീയിൽ വെന്ത അയാൾ, ആ രാത്രി മദ്യലഹരിയിൽ തറവാടിന്റെ പടി കയറി വന്നു.
മുറ്റത്ത് കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ പുഷ്പ വാതിലിനടുത്തെത്തി.
“ഇങ്ങോട്ട് കേറണ്ടടാ നാറീ… നിനക്കിവിടെ സ്ഥാനമില്ല,” അവൾ ആക്രോശിച്ചു.
പക്ഷേ, മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന ഗോപാലൻ അവളെ തള്ളിമാറ്റി അകത്തുകയറി. ചീറ്റുന്ന പുലിയെപ്പോലെ അയാൾ പുഷ്പയുടെ മുടിയിൽ ആഞ്ഞുപിടിച്ചു.
“എന്നെ നാറ്റിച്ചല്ലേടീ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ? നീ എന്റെ മാനം കളഞ്ഞല്ലേ?” അയാൾ ഒരലർച്ചയോടെ അവളെ വലിച്ചിഴച്ച് മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
“നിന്റെ ദേഷ്യം ഞാൻ തീർത്തുതരുന്നുണ്ടെടീ പൊലയാടിച്ചി…” ഗോപാലൻ മുറിക്കുള്ളിൽ വെച്ച് ഗർജ്ജിച്ചു.
“വിടെടാ എന്നെ… വിടാൻ!” പുഷ്പ കൈകാലിട്ടടിച്ചു. അവൾ അയാളുടെ കയ്യിൽ കടിച്ചു കുതറിമാറാൻ നോക്കി. പിടിവലിക്കിടയിൽ അവൾ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഗോപാലൻ അവളെ കടന്നുപിടിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളി.
ഇനിയും നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ കാര്യം പോലീസിലെത്തുമെന്ന് ബോധ്യമുള്ള ഗോപാലൻ, തന്റെ മുണ്ടഴിച്ചു മാറ്റി അവളുടെ കൈകൾ കട്ടിലിന്റെ കാലിൽ മുറുക്കി കെട്ടി. തന്റെ മറ്റൊരു തോർത്തെടുത്ത് അവളുടെ കാലുകളും അയാൾ വിടർത്തിക്കെട്ടി. പുഷ്പ ഒരു ഇരയെപ്പോലെ കട്ടിലിൽ നിസ്സഹായയായി കിടന്നു പിടഞ്ഞു.
ശബ്ദം കേട്ട് പത്മാവതിയും സുലോചനയും അവിടേക്ക് ഓടിയെത്തി. വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന പത്മാവതിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയമായിരുന്നു. മരുമകന്റെ ഈ വന്യരൂപം അവരെ വിറപ്പിച്ചു.
എന്നാൽ സുലോചനയുടെ ഭാവം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. കൈക്കുഞ്ഞിനെ അരയിൽ ഇടുക്കി, യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ അവൾ ആ കാഴ്ച നോക്കിനിന്നു. തന്റെ ജ്യേഷ്ഠത്തി അനുഭവിച്ച അതേ നിസ്സഹായാവസ്ഥ ഇപ്പോൾ അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഗോപാലൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് പുഷ്പയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. “ഇത്രയും കാലം നീ എന്നെ പട്ടിണിക്കിട്ടല്ലേടീ… ഇന്ന് നിന്റെ എല്ലാ അഹങ്കാരവും ഞാൻ തീർക്കും.”
അയാൾ പുഷ്പയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുകീറാൻ തുടങ്ങി. പത്മാവതിയമ്മ വാ പൊത്തി നിന്നുപോയി, പക്ഷേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ നനവ് വീണ്ടും പടരാൻ തുടങ്ങി. സുലോചനയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിടർന്നു. അവൾ ഗോപാലന്റെ ആ തടിച്ച ആൺകരുത്ത് ഉടുതുണിക്ക് പുറത്ത് തടിച്ചുനിൽക്കുന്നത് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിനിന്നു.
ഗോപാലന്റെ ഉള്ളിലെ ആസക്തി ഒരു ഭ്രാന്തൻ കാറ്റുപോലെ ആ മുറിയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. കട്ടിലിൽ നിസ്സഹായയായി കിടക്കുന്ന പുഷ്പയുടെ നിലവിളികൾ അയാൾ ഒട്ടും ചെവികൊണ്ടില്ല. അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് ആഞ്ഞു വലിച്ചു. തുന്നലുകൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ വെളിപ്പെട്ടു.
“നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരമല്ലേടീ നാട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ എന്നെ നാണം കെടുത്തിയത്? അത് ഞാൻ ഇന്ന് തീർക്കും!” ഗോപാലൻ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ പാവാടയുടെ ചരടും വലിച്ചു പൊട്ടിച്ചു.
പൂർണ്ണ നഗ്നയായി, കൈകാലുകൾ കട്ടിലിനോട് ചേർത്ത് കെട്ടിയ പുഷ്പ ഒരു ബലിച്ചോറുപോലെ അയാൾക്ക് മുന്നിൽ അനാവൃതയായി. വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ ശരീരം കണ്ടപ്പോൾ ഗോപാലന്റെ ആവേശത്തിന് അതിരുകളില്ലാതായി. അയാൾ പുഷ്പയെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു കടിച്ചു.