“എടീ പൊലയാടി ഭാര്യേ… നോക്കടി നിന്റെ അമ്മയുടെ പൂർ നനയുന്നത്… നീ തന്നില്ലേലും നല്ല പൂറോഴുക്കുള്ള നിന്റെ അമ്മയുണ്ടെടീ എനിക്ക്!”. ഗോപാലൻ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് പത്മാവതിയുടെ ആ വലിയ ഷെഡ്ഡിയുടെ മുകളിലൂടെ തന്റെ നാവോടിച്ചു.
ആ നനഞ്ഞ തുണിയിലൂടെ നാവിലെ ചൂട് പത്മാവതിയുടെ പൂറിലേക്ക് പടർന്നപ്പോൾ, അവർ ആകെ വിറച്ചുപോയി. വർഷങ്ങളായി ഒരു പുരുഷസ്പർശമേൽക്കാത്ത ആ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവരുടെ കൈവിരലുകൾ മടങ്ങി, കാൽവിരലുകൾ നിലത്തുറപ്പിച്ചു പത്മാവതി ആ സുഖത്തിൽ പരവശയായി നിന്നു.
“അമ്മേ… ഓടിപ്പോ അമ്മേ…” പുഷ്പ ദയനീയമായി അലറിയെങ്കിലും പത്മാവതിക്ക് അവിടെനിന്നും മാറാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
മകളുടെ വാക്കുകളേക്കാൾ അവരുടെ പൂറ്റിൽ നിന്നും ഉയർന്ന വികാരത്തിനാണ് അവർ വിലകൊടുത്തത്. ആ പണ്ണൽ സുഖം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ അവർക്ക് തോന്നിയില്ല.
“മിണ്ടാണ്ടിരിയെടീ പുഷ്പ്പ പൊലയാടിഛീ… നിന്റെ തള്ള സുഖിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ!” ഗോപാലൻ പരുക്കനായി പറഞ്ഞു.
അയാൾ പത്മാവതിയുടെ ആ വലിയ ഷെഡ്ഡിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക് പിടിച്ചു താഴ്ത്തി. അപ്രതീക്ഷിതമായി, പത്മാവതി തന്റെ ഒരു കാൽ ഉയർത്തി അത് ഊരി മാറ്റാൻ അയാളെ സഹായിച്ചു. ആ കാഴ്ച കണ്ട പുഷ്പ സ്തംഭിച്ചുപോയി.
തന്റെ ഭർത്താവിനൊപ്പം പണ്ണാൻ സ്വന്തം അമ്മ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ കത്തുന്ന വേദനയുണ്ടാക്കി.
ഷെഡ്ഡി താഴ്ന്നതോടെ പത്മാവതിയുടെ വിസ്താരമുള്ള ആനച്ചന്തികൾക്കിടയിലെ ആ രഹസ്യലോകം പുറത്തായി. ഒരു വലിയ വിരിഞ്ഞ തറവാടിന്റെ വാതിൽ പോലെ അവരുടെ വിസ്താരമുള്ള പൂറപ്പവും അതിനു മുകളിൽ ത്രികോണാകൃതിയിൽ അല്പം നരച്ച രോമങ്ങളും ഗോപാലന് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. പത്മാവതിയുടെ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ പൂറ് പഴുത്ത ഒരു കനിയെപ്പോലെ വിടർന്നു നിന്നു.
ഗോപാലൻ ഒട്ടും വൈകിപ്പിക്കാതെ ആ രോമക്കാട്ടിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. “കണ്ടോടി പുഷ്പ്പേ… നിന്റെ അമ്മ സുഖിക്കുന്നത് കണ്ടോ!” എന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവരുടെ പൂറ്റിൽ ആഞ്ഞു നക്കാൻ തുടങ്ങി.
വിരിഞ്ഞ പൂറിന് നടുവിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ചിറകുപോലെയുള്ള മാംസളമായ ഭാഗം അയാൾ വായിലിട്ടു ചപ്പി.
“അആഹ് മോനെ… ഗോപാലാ…” പത്മാവതിയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ഒരു ഗദ്ഗദം ഉയർന്നു.
മകളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് മരുമകൻ തന്റെ പൂറ് നക്കുന്നതിന്റെ ജാള്യതയേക്കാൾ, തന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും നുരഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന തേൻ ഗോപാലൻ നുണയുന്നതിന്റെ ലഹരി അവരെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവർ ഗോപാലന്റെ തല തന്റെ പൂറിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.
“ഭാര്യയുടെ അമ്മയാണെന്ന് ഒന്നും വിചാരിക്കേണ്ട… കാമസുഖം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയാണ്. എന്റെ ചക്കര അമ്മായിയമ്മേ!” ഗോപാലൻ അത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ക്രൂരമായൊരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ പത്മാവതിയുടെ ആ വിസ്താരമുള്ള പൂറിന്റെ വാതായനങ്ങൾ തന്റെ ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും വശങ്ങളിലേക്ക് ആഞ്ഞു വിടർത്തി. പഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മാംസളമായ വിടവിനുള്ളിലേക്ക് അയാൾ തന്റെ നാവു കുത്തിയിറക്കി ആഞ്ഞു നക്കി.
പത്മാവതിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
“ആഹ്… മരുമോനെ… ആാാഹ്…” സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ അവർ പരിസരം മറന്നു മൂളി.
കട്ടിലിൽ കൈകാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട പുഷ്പയ്ക്ക് ഇത് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.
“എന്റെ പൊന്നമ്മേ… നിങ്ങളുടെ മകളല്ലേ ഞാൻ? എന്റെ ഭാവി കളയല്ലേ അമ്മേ…” അവൾ കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ കെട്ടുകൾ അറുക്കുവാൻ പാടുപെട്ടു.
പക്ഷേ ഗോപാലൻ പുച്ഛത്തോടെ അവളെ നോക്കി. “അടങ്ങിക്കിടക്കടി പൊലയാടി പുഷ്പേ! നിന്റെ ആ പൂർക്കാവടി എനിക്ക് കളിക്കാൻ തന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പട്ടിണി കിടക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചോ? നിന്റെ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിൽ സുലോചനയ്ക്ക് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ, പിന്നെ നിനക്കെന്താടി കൂത്തിച്ചി പുഷ്പേ ഇത്ര ചേതം?”.
പുഷ്പ അടുത്ത നിൽക്കുന്ന സുലോചനയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.