അനു : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ചേച്ചിയോട് എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണെന്ന്. ചേച്ചി കല്യാണം കഴിച്ചതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് എന്നെ കളിയാക്കിയില്ലേ. ഉത്തരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.
വസന്ത : എനിക്ക് ഇപ്പൊ നിന്നോട് ഉത്തരം പറയേണ്ട യാതൊരു കാര്യവുമില്ല.
അനു വസന്തയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർന്നുനിന്നു. അവന് അവരുടെ മണം വളരെയേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
അടുത്തുവന്നു നിന്ന അനുവിനേ വസന്ത കൈകൊണ്ട് തട്ടിമാറ്റി.
വസന്തയിൽ നിന്ന് അവൻ അത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
അവൻ തിരികെ വന്ന് സുധയുടെ അടുത്തിരുന്നു.
അവന് വല്ലാത്ത മനപ്രയാസം തോന്നി.
വസന്ത അവനെ തള്ളി മാറ്റുമെന്ന് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നതല്ല.
അവൻ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വസന്തക്കും അവന്റെ അതേ മനസ്ഥിതിയാണ് തോന്നിയത്.
അങ്ങനെ ചെയ്യണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വസന്തക്ക് തോന്നി.
കുറെ കഴിയുമ്പോഴേക്കും അവൻ തിരിച്ചു വരാൻ വേണ്ടി വസന്തകാത്തു.
സമയം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അവൻ പിന്നെ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നില്ല.
എന്തുപറഞ്ഞാലും ആ ചെക്കനെ വസന്തയ്ക്കും വല്ലാതെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
നേരെമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വരാതിരുന്നപ്പോൾ വസന്ത അപ്പുറത്തേക്ക് ചെന്നു.
വസന്ത : എടാ മോനെ അനു അപ്പുറത്തോട്ട് ഒന്ന് വന്നേടാ.
സുധ : ചെല്ലു മോനെ ചേച്ചി നിന്നെ എന്തിനാ വിളിക്കുന്നതെന്ന് ചോദിക്ക്.
അനു: ഞാൻ പോണില്ല എനിക്ക് പഠിക്കാനുണ്ട്.
എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ പുസ്തകമൊക്കെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
സുധ: ചെല്ല് മോനെ ചേച്ചിക്കെന്തെങ്കിലും സഹായം ഒക്കെ ചെയ്തുകൊടുക്ക്. നമുക്ക് പിന്നെ വന്നു പഠിക്കാം.
സുധ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.
അവർ തന്നെ വന്ന് വിളിക്കണം എന്ന് അവനും ഏറെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
അനു : എന്തിനാ എന്നെ തള്ളി മാറ്റിയത്.
വസന്ത: അയ്യോ സോറി മോനെ ഞാൻ അറിയാതെ അങ്ങനെ അപ്പോൾ ചെയ്തു പോയതാ. നിനക്ക് വിഷമമായോ.
വസന്ത അവന്റെ തലമുടിയിൽ കൈകടത്തി തലോടി.
വസന്ത : നീ കുഞ്ഞു പയ്യനാണ് നിനക്കൊന്നും അറിയില്ല അതുകൊണ്ടാണ് പെട്ടെന്ന് നീ സങ്കടപ്പെട്ടത്.
അനു : ഞാൻ കുഞ്ഞൊന്നുമല്ല.
വസന്ത: ആഹാ അതുകൊള്ളാമല്ലോ അപ്പോൾ നീ അത്രയ്ക്ക് വളർന്നുവോ.
അനു : ഞാനും ഒരു പുരുഷനാണ്.
വസന്ത: മീശ കുളിർക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതെ ഒള്ളല്ലോടാ.
അവൻ തന്റെ മീശയിൽ തടവി നോക്കി.
അത് കിളിർക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെ ഉള്ളൂ വസന്തചേച്ചി പറഞ്ഞത് സത്യമായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് മീശയുടെ മഹാത്മ്യം അവൻ മനസ്സിലായത്.
അനു: മീശ ഇല്ലെങ്കിൽ പുരുഷനാവില്ലേ ചേച്ചി.
വസന്ത : മീശയില്ലെങ്കിലും ആണാകാം. പക്ഷേ അതിന് വേറെ ചില കാര്യങ്ങൾ കൂടി വേണം.
അനു : എന്തുകാര്യം.
വസന്ത: അത് നീ വളരുമ്പോൾ മനസ്സിലാകും.
അനു: എനിക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നന്നായിട്ട് അറിയാം.
വസന്ത : അല്ല നിനക്കറിയാത്ത പല കാര്യങ്ങളുമുണ്ട് മോനെ.
അനു : അതൊക്കെ ചേച്ചിക്ക് തോന്നുന്നതാ.
വസന്ത: നിനക്ക് വെള്ളം വച്ചോടാ.
ചേച്ചിയുടെ ചോദ്യം അവന് നന്നായിട്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടുവെങ്കിലും അവൻ അതിനു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവൻ രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അച്ഛനാണെന്ന് വസന്തയ്ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ. അവൻ വെറുമൊരു വെള്ളം വയ്ക്കാത്ത കുഞ്ഞാണെന്നാണ് ഇപ്പോഴും അവർ ധരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്.
അനു: എനിക്കറിയാം ഈ പെണ്ണുങ്ങളൊക്കെ എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന്.
പെണ്ണിനെ കുറ്റം പറഞ്ഞത് വസന്തയ്ക്ക് അത്ര രസിച്ചില്ല.
വസന്ത : എന്താ ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് എന്താണ് കുഴപ്പം? നിങ്ങടെ ആൺവർഗമല്ലേ കൈകൊണ്ടൊക്കെ ഓരോന്ന് ചെയ്തു വെള്ളം കളയുന്നത്.
അനുവിന് ചിരി വന്നു.
അനു : കൈകൊണ്ട് എന്ത് കളയുമെന്നാ ചേച്ചി പറഞ്ഞത്?
വസന്ത: നിനക്കത് അറിയാനുള്ള പ്രായമൊന്നും ആയിട്ടില്ല. നിനക്ക് വെള്ളം വയ്ക്കുമ്പോൾ നീയും മറ്റാണുങ്ങളെപ്പോലെ വാണമടിക്കാൻ തുടങ്ങും. വാണത്തിന്റെ സുഖം കൂടിവരുമ്പോൾ പിന്നെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണുങ്ങളെ വശീകരിക്കും.
വസന്ത കുറെ നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.