കുട്ടപ്പന്റെ ഉള്ളിൽ അടങ്ങാത്ത രോഷം തിളച്ചുമറിഞ്ഞു. അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന് എഴുന്നേറ്റു, മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വായുവിൽ ആഞ്ഞ് വീശിക്കൊണ്ട് അലറി:
“ഏതായിരുന്നെടീ ആ പുലയാടിമോൻ? ഏത് തെണ്ടിയാണ് എന്റെ മോളെ പിഴപ്പിച്ചത്? അവനെ ഞാനിന്ന് കൊല്ലും! അവന്റെ തല ഞാൻ കൊയ്യും! നീ പറ നളിനീ, ആരാണവൻ?”
കുട്ടപ്പന്റെ ദേഷ്യം കണ്ട് നളിനി ഒട്ടും പതറിയില്ല. അവൾ
വളരെ ശാന്തമായി, എന്നാൽ തീക്ഷ്ണമായ ഒരു നോട്ടത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു:
“വേറെ ആരുമല്ല ചേട്ടാ, നമ്മുടെ അയൽവക്കത്തെ ആ അനിക്കുട്ടൻ ആണ്.”
ആ പേര് കേട്ടതും കുട്ടപ്പൻ വായ പൊളിച്ച് നിന്നുപോയി. അവന്റെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായതുപോലെ തോന്നി. ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് തളർന്നു താഴേക്ക് വീണു. അനിക്കുട്ടൻ എന്ന് കേട്ടതും കുട്ടപ്പന്റെ ഉള്ളിലെ സിംഹം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഒരു എലിയെപ്പോലെയായി.
അവൻ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ പതുക്കെ ഇരുന്നുപോയി. അവനറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ തൊണ്ട വറ്റി വരണ്ടു. അനിക്കുട്ടൻ ആരാണെന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. നാട്ടിലെ വലിയ പണക്കാരൻ സുമുഖൻ പയ്യൻ. മകളുടെ സെലക്ഷൻ കൊള്ളാം.
“അനിക്കുട്ടനോ…” കുട്ടപ്പന്റെ ശബ്ദം നേർത്ത് ഒരു പിറുപിറുക്കലായി മാറി.
അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ദേഷ്യം മാറി അവിടെ സന്തോഷം നിഴലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
കുട്ടപ്പൻ നളിനിയെ നോക്കി സൌമ്യ ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു: “നളിനീ, നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആദ്യം വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ആലോചിച്ചപ്പോൾ, ഇനിയിപ്പോ വഴക്കിട്ടിട്ട് എന്ത് കാര്യം? കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. അനിക്കുട്ടൻ വലിയ പണക്കാരനല്ലേ, അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ മോളുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. എനിക്കിനി വേറെ വഴിയില്ല. നമുക്ക് അവരുടെ കല്യാണം നടത്തിക്കൊടുക്കാം. നീ അക്കാര്യം മോളോട് സംസാരിച്ചോ.”
നളിനി അല്പം അത്ഭുതത്തോടെയാണ് കുട്ടപ്പനെ നോക്കിയത്. ഇത്രയും നേരം ദേഷ്യപ്പെട്ട് തകർന്നുപോയ കുട്ടപ്പൻ പെട്ടെന്ന് മനംമാറി ഇത്തരമൊരു തീരുമാനം എടുത്തത് അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
“ശരി ചേട്ടാ, ചേട്ടന്റെ തീരുമാനം നല്ലതാണ്. അനിക്കുട്ടനെപ്പോലൊരു പയ്യനെ മരുമകനായി കിട്ടുന്നത് നമ്മുടെ ഭാഗ്യമാണ്. ഞാൻ മോളോട് സംസാരിച്ചോളാം,” നളിനി പറഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, കുളികഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മുടിയുമായി മുലകച്ച കെട്ടി വന്ന മോളെ കണ്ടപ്പോൾ കുട്ടപ്പന്റെ നെഞ്ചൊന്ന് പിടഞ്ഞു. നളിനി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ തികട്ടി വന്നുവെങ്കിലും, അവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവളെ വിളിച്ചു.
“മോളേ… ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്,” കുട്ടപ്പൻ ഗൗരവത്തിൽ തുടങ്ങി.
മകൾ സംശയത്തോടെ അയാളുടെ അടുത്തു വന്നുനിന്നു. കുട്ടപ്പൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെയും അനിക്കുട്ടന്റെയും കാര്യം ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞു. എല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം. ഇനി ഒന്നും മറച്ചുവെക്കേണ്ടതില്ല. അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ വിവാഹം ഞങ്ങൾ ആലോചിക്കുകയാണ്. അത് നടത്തിത്തരാൻ എനിക്കും അമ്മയ്ക്കും പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്.”
കുട്ടപ്പൻ വലിയൊരു കാരുണ്യം ചെയ്ത മട്ടിലാണ് ഇത് പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ, മകളുടെ പ്രതികരണം അവനെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. അവൾ ഒരു തരി പോലും നാണമോ സങ്കോചമോ ഇല്ലാതെ, പുരികം ഉയർത്തി അത്ഭുതത്തോടെ ചിരിച്ചു.
“വിവാഹമോ? എന്തിന് അച്ഛാ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
കുട്ടപ്പൻ പകച്ചുപോയി. “എന്തിന് എന്നോ? നിങ്ങൾ തമ്മിൽ… അങ്ങനെയൊക്കെ ആയ സ്ഥിതിക്ക്…”
മകൾ അയാളെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എങ്ങനെയൊക്കെ ആയ സ്ഥിതിക്ക്? എന്റെ അച്ഛാ, അത് വെറുമൊരു ‘ടൈം പാസ്’ ആയിരുന്നു. ലൈഫ് എൻജോയ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ഞങ്ങൾ ചെയ്തതാണ്. അതിന് എന്തിനാണ് അച്ഛാ ഇത്ര വലിയൊരു കാര്യം? അച്ഛൻ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ
അതൊരു സീരിയസ് റിലേഷൻഷിപ്പ് ഒന്നുമല്ല.”
കുട്ടപ്പൻ വായ പൊളിച്ച് അവളെ നോക്കിനിന്നു. മകൾ തുടർന്നു: “ഞങ്ങൾ ഇനിയും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട് അച്ഛാ. വേറെ പല ആളുകളുമായും ഇത്തരം എക്സ്പിരിമെന്റുകളും പരീക്ഷണങ്ങളും ഞങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ലൈഫ് ഫുൾ ആയി എൻജോയ് ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. വിവാഹം കഴിച്ചാൽ അതൊക്കെ തടസ്സമാകും. ഈ ബന്ധം കൊണ്ട് എനിക്ക് അതൊന്നും നടക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വിവാഹം വേണ്ട!”