സോപ്പിട്ടു പതപ്പിച്ചു കഴുകിയപ്പോൾ അതിന്റെ മുഴുപ്പ് ഞാൻ ശെരിക്കും അറിഞ്ഞതാണ്.. എന്റെ കൈയിൽ ഒതുങ്ങാത്ത തടിയൻ ആണിവൻ.
നല്ല വണ്ണമുണ്ടതിനു ഉഫ്ഫ്…..,. ഇത് കേറിയാൽ എന്റെ എല്ലാം നിറയും…
കുളിക്കുമ്പോൾ അവൻ സോപ്പിടുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. അന്നത്തിനു ഇത്രേം മുഴുപ്പില്ലായിരുന്നു… ഇന്നത്തിന്റെ ശേരിക്കുമുള്ള വിശ്വരൂപം ഞാൻ കണ്ടു.
അതിന്റെ ചൂടും… ഒരുനിമിഷം എന്റെ എല്ലാ അതിരുകളും ലംഗിച്ചു ആ കുട്ടനെ കടിച്ചു തിന്നാലോ.,…. എന്റെ ഭ്രാന്തമായചിന്ത എന്റെ പൂറിനെ പരക്കോടിയിൽ എത്തിച്ചു…
ആ തെറിച്ച വാണപാൽ ചുമരിൽ അല്ല വീഴ്ണ്ടത്… എന്റെ വായിൽ… വായിൽ മാത്രമോ അല്ല…എന്റെ പൂറിൽ.. ഇല്ല അത് കൊണ്ടൊന്നും ഞാൻ അടങ്ങില്ല… എന്റെ എല്ലാ തുളകളിലും.. ആ തടിയൻ കുണ്ണ നിറഞ്ഞു നിൽക്കണം.
ആ പാലിൽ എനിക്ക് കുളിക്കണം….
മോൻ എന്നെ കുളിപ്പിക്കുമോ……………………..മോന്റെ കുണ്ണപ്പാലിൽ….
“”പൊന്നു മോനെ ഈ നീലുമ്മയെ നശിപ്പിക്കെടാ…””
അവളെറിയാതെ ആ വാക്ക് വായിൽ നിന്നും പുറത്ത് വന്നു… നീലാംബരിയുടെ പൂർ പൊട്ടിയൊലിച്ചു ഒരു വിരൽ കൊണ്ടുപോലും തൊടാതെ… പൊട്ടിയോഴുകി…. വെട്ടി വിറച്ചുകൊണ്ടവൾ… ഒഹ്ഹ്ഹ്….കണ്ണാ…. പൊന്നു മോനെ…. അമ്മേടെ ചക്കരേ… സഹിക്കുന്നില്ലടാ.. ഉച്ചത്തിൽ അലറിക്കൊണ്ടവൾ സാരിയും പാവാടയും ഒരുമിച്ചുയർത്തി പൂറിൽ തഴുകി….. ഞെട്ടിപോയവൾ..തേനിൽ കുളിച്ചു കഴഞ്ഞു ഒലിക്കാൻ ഇനി ഒന്നും ബാക്കിയില്ല., തനിക്ക് പോയോ…. ഓഒഹ്ഹ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള ഒരു നിർവൃതി.
ഇന്നുവരെ ഈ സുഖം ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ…”” ഇല്ല… ഒരിക്കലും ഇല്ല….””
രാഘവേട്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ….”
“” ഇല്ല അപ്പോഴും ഇല്ല…””
അയാൾക്ക് പോലും എന്നെ തൃപ്തി പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല പുറമെ നിന്നു കാണുന്നോർക്ക് അയാൾ ആരോഗ്യമുള്ള ആയിരിക്കും… പക്ഷെ എനിക്കോ.. അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ല ആരോഗ്യം മാത്രം ഉണ്ടായിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ.
“”ഇല്ല ഒരു പെണ്ണിന് എന്താ വേണ്ടതെന്നു അറിയണം..”
പക്ഷെ എന്റെ മോൻ അവൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ കൈവച്ചിട്ടുപോലുമില്ല എന്നിട്ടും എനിക്കിത്രയും.. പെട്ടന്ന് പോയോ അവന്റെ കുണ്ണക്ക് മുന്നിൽ എന്റെ എല്ലാം പൊട്ടിയൊലിച്ചെങ്കിൽ അത് കേറുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും എന്റെ അവസ്ഥ…. എങ്ങോ…..പാതാള ഗർത്ഥത്തിൽ കിടന്ന എന്റെ കാമചിന്തകൾ എന്നെ വേട്ടയാടിയിരിക്കുന്നു….അതും ഒരു വിരൽ ക്രിയ നടത്താതെ….,.
–_—–_-_————————————-
പൂറിനെ തഴുകികൊണ്ടവൾ.. ആ ക്ഷീണത്തിൽ മയങ്ങി പോയി….ഉയർത്തി വച്ച സാരിയും പാവാടയും അങ്ങനെ തന്നെ കിടക്കുന്നു രണ്ടു വിരലുകൾ പൂറിലും പൂറിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് ഇപ്പോഴും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല… നിർത്താതെ ഉള്ള ചുരത്തൽ ശരീരം ഒന്നനക്കാൻ വയ്യാതെ ഷീണിതയായി മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനിനെ നോക്കി കിടന്നു.
വലിയ ഒരു ഇടിയുടെ ശബ്ദത്തോടെ നീലാംബരി ചാടി എണീറ്റു…. ശക്തമായ മഴയും കാറ്റും ഓടിച്ചെന്നവൾ റൂമിലെയും കിച്ചണിലെയും ജനലുകൾ അടച്ചു കൊണ്ട് മോന്റെ മുറിയിലേക്ക് വാതിൽ ഇപ്പോഴും തുറന്നിട്ടില്ല…
പോയൊന്നു അവനെ വിളിച്ചാലോ…
വിളിച്ചാൽ… എന്ത് പറയും അവനോടു.. വീണ്ടും കുറ്റബോധം മനസ്സിൽ ഇരച്ചുകേറി… വേണ്ട ഇപ്പോൾ പോകണ്ട ആഹാരം ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ട് അവനെ വിളികാം.,.
അവന്റെ പ്രതികരണം എങ്ങനെ ആയിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി കഴിയുന്നില്ല….
രാത്രിയിൽ ഉള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി വച്ചവൾ മോന്റെ മുറിയിലെ വാതിലിൽ മുട്ടി.,
“”‘മോനെ…. മോനേ… കണ്ണാ..””വാതിൽ തുറക്കുമോ മോനെ””അമ്മ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ”””
ഉള്ളിൽ നിന്നും പ്രതികരണം ഇല്ലാത്തതിനാൽ നീലാംബരി ഒന്ന് ഭയന്ന്..
“”അമ്മെടുത്തു വച്ചോളു ഞാൻ കഴിച്ചോളാം…””