ഞാൻ: “അയ്യോ അങ്ങനെ പറയല്ലേ… പണി എടുക്കാഞ്ഞിട്ടല്ല, ഇന്ന് തിരക്ക് കുറവായതുകൊണ്ട് സീറ്റിൽ വെറുതെ ഇരിക്കുന്നതാണ്. സാധാരണ വലിയ തിരക്കായിരിക്കും.”
ഹൻസിബ: “ആയിരിക്കും… ആയിരിക്കും. ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ.”
ഞാൻ: “മ്മ്… പിന്നെ വേറെ എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ? വീട്ടിൽ എല്ലാവരും എന്ത് പറയുന്നു?”
ഹൻസിബ: “വേറെ പ്രത്യേകിച്ച് വിശേഷങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.”
ഞാൻ പതുക്കെ അടുത്ത ചോദ്യത്തിലേക്ക് കടന്നു. ഇത് എന്റെ മനസ്സിൽ കുറെ നേരമായി ഉണ്ടായിരുന്ന
ഒന്നാണ്.
ഞാൻ: “ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ? സത്യം പറയണം.”
ഹൻസിബ: “ആ ചോദിക്കൂ…”
ഞാൻ: “എന്നെ ശരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണോ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചത്? അതല്ല ആരുടെയെങ്കിലും നിർബന്ധം കാരണമാണോ? വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല, ഞാൻ വളരെ ഓപ്പൺ മൈൻഡ് ഉള്ള ആളാണ്. എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനോ പറയാനോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അപ്പോൾ തന്നെ ചോദിക്കണം, അതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ ഇത് ചോദിച്ചത്. എന്തുതന്നെയാണെങ്കിലും സത്യം പറഞ്ഞോളൂ… എന്നെ വിശ്വസിക്കാം.”
അവളുടെ മറുപടി ഉടനെ തന്നെ വന്നു.
ഹൻസിബ: “എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിട്ടു തന്നെയാണ് അന്ന് ഓക്കെ പറഞ്ഞത്. പിന്നെ ഇപ്പോൾ ഷാജുവിനെ ‘ഷാജു’ എന്ന് പേര് വിളിക്കുന്നത് കൊണ്ട്
കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?”
അവളുടെ ആ വിളി കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമാണ് തോന്നിയത്.
ഞാൻ: “ഇല്ല, എന്തുവേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോളൂ. നമ്മൾ തമ്മിൽ പ്രായവ്യത്യാസം അധികമില്ലല്ലോ.”
അതുകേട്ടപ്പോൾ അവൾ കൂടുതൽ സന്തോഷവതിയായി.
ഹൻസിബ: “ആ… പിന്നെ ഇപ്പോൾ ഷാജു ഓപ്പൺ മൈൻഡ് ആണെന്ന് കേട്ടതോടെ എനിക്ക് ഡബിൾ ഓക്കെയും ഹാപ്പിയുമാണ്. ഞങ്ങൾ ഫോട്ടോ അയച്ചു തന്നിട്ട് ഷാജു മറുപടി പറയാൻ വൈകിയപ്പോൾ, ഇത് ഇവിടം വരെ എത്തുമെന്ന് ഞാൻ ഒട്ടും വിചാരിച്ചില്ല.”
അന്ന് അവൾ പങ്കുവെച്ച ആ ചെറിയ പേടിയും വലിയ സന്തോഷവുമാണ് ഇന്ന് എന്നെ കല്യാണ ദിവസത്തില് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അന്ന് ആദ്യ ദിവസത്തെ സംസാരത്തിന്
ശേഷം ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല, സാധാരണയുള്ള വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച് ചാറ്റിംഗ് അവസാനിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് വന്ന രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസങ്ങളിൽ ചാറ്റിംഗിന് പുറമെ ഞങ്ങൾ ഇടയ്ക്ക് ഫോൺ വിളിക്കാനും തുടങ്ങി. വീഡിയോ കോൾ വിളിക്കുന്ന രീതി അപ്പോഴും ഞങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നില്ല.
ഓഫീസിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഹൻസിബയുമായി സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ സമയം കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പലപ്പോഴും എന്റെ അസിസ്റ്റന്റിനെക്കൊണ്ട് പണികൾ ചെയ്യിപ്പിച്ച ശേഷം ഞാൻ ഫുൾ ടൈം അവളുമായുള്ള ചാറ്റിംഗിലോ കോളിലോ മുഴുകുമായിരുന്നു.
ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചിരുന്നത് വളരെ ലളിതമായ
വിശേഷങ്ങളായിരുന്നു:
ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ: ഏത് നിറമാണ് ഇഷ്ടം, ആരെയാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.
സിനിമ കാണാറുണ്ടോ എന്നും ഏത് തരം സിനിമകളാണ് താല്പര്യമെന്നും ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു.
ഉമ്മ എന്താണ് പറയുന്നത് എന്നും വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളും ഞങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു.
എന്ത് ഭക്ഷണമാണ് കഴിച്ചത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ പതിവ് സംസാരവിഷയമായി മാറി.
പരസ്പരമുള്ള ഇഷ്ടങ്ങളും കൊച്ചു കൊച്ചു വിശേഷങ്ങളും പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം ആഴത്തിൽ വളരുകയായിരുന്നു.
രണ്ടു മൂന്നു ദിവസത്തെ തുടർച്ചയായ സംസാരത്തിലൂടെ ഞാനും
ഹൻസിബയും അത്യാവശ്യം നല്ല രീതിയിൽ അടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ ഒരു അടുപ്പത്തിന്റെ ധൈര്യത്തിലാവാം അവൾ എന്നോട് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്.
”ഷാജുവിന് മുൻപ് ആരോടെങ്കിലും പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നോ?”
ഞാൻ ഒട്ടും മറച്ചുവെച്ചില്ല. കോളേജ് കാലഘട്ടത്തിൽ ഒരാളോട് ഇഷ്ടം തോന്നിയിരുന്നെന്നും എന്നാൽ അത് അധികം നാൾ നീണ്ടുപോയില്ലെന്നും ഞാൻ തുറന്നു പറഞ്ഞു. കൂടുതൽ വിശദീകരണങ്ങളിലേക്ക് ഞാൻ പോയില്ല. പകരം അവളോട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു, “ഹൻസിബയ്ക്ക് ഇതുപോലെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നോ?”