എനിക്കും തോന്നി. എനിക്ക് ഡ്രസ്സിംഗിനെക്കുറിച്ച് അത്ര ധാരണയൊന്നുമില്ല ഷാജു. നിങ്ങൾ പിള്ളേർക്ക് അതിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നന്നായി അറിയാമായിരിക്കും. എങ്കിലും ഒരു ടീച്ചർ ആകുമ്പോൾ ചില പരിമിതികളില്ലേ?”
ഞാൻ: “അതൊക്കെ വെറുതെയാ മിസ്സേ. മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടാൽ ടീച്ചർ അല്ലാതാകുമോ? മിസ്സ് ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്തു നോക്ക്. വിസ്മയ പറഞ്ഞത് പോലെ നല്ല സെക്സി ലുക്കുള്ള മോഡേൺ സാരികളോ ഡ്രസ്സോ ഒക്കെ ഇട്ടാൽ മിസ്സിനെ കാണാൻ എന്തൊരു ഭംഗിയായിരിക്കും!”
മിസ്സ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്റെയും വിസ്മയയുടെയും ഒരേപോലെയുള്ള അഭിപ്രായം മിസ്സിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സ്പാർക്ക് ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഏകദേശം അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് പാർക്കിംഗ് വിജനമായപ്പോൾ മിസ്സ്
പതുക്കെ ബുള്ളറ്റിന്റെ പിന്നിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.
ബുള്ളറ്റ് മുന്നോട്ട് എടുത്തതും ആ കറുത്ത കുർത്തയുടെ തുളച്ചുകയറുന്ന ചൂട് എന്റെ മുതുകിലേക്ക് പടർന്നു. ബുള്ളറ്റിന്റെ കുലുക്കത്തിൽ മിസ്സിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ ശരീരം എന്റെ പിന്നിൽ അമർന്നതും എന്റെ ഉള്ളിലെ ഷൈത്താൻമാർ വീണ്ടും ഉണർന്നു.
ബുള്ളറ്റ് മുന്നോട്ട് എടുത്തപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ മുതുകിൽ തട്ടി. കുലുക്കത്തിൽ മിസ്സിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ ശരീരം എന്റെ പിന്നിൽ അമർന്നതും എന്റെ ഉള്ളിൽ കമ്പി കയറി തുടങ്ങി. രാവിലെ ഇതേ ഡ്രസ്സിനെ പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേഷ്യപ്പെട്ട മിസ്സ് ഇപ്പോൾ വിസ്മയ കൂടി പറഞ്ഞതോടെ ആകെ കൂളായിട്ടുണ്ട്.
ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു: “മിസ്സേ… വിസ്മയ പറഞ്ഞത് പോലെ മിസ്സിന്റെ അടുത്ത് മോഡേൺ ഡ്രസ്സുകൾ വേറെ
ഉണ്ടോ? അതോ സാരി തന്നെയാണോ കൂടുതൽ?”
മിസ്സ് ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “അതൊക്കെ എന്റെ അടുത്ത് ഉണ്ട് ഷാജൂ. ഇനിയിപ്പോ ഇല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഞാൻ അതൊക്കെ വാങ്ങിച്ചോളാം. അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാ, എനിക്കും കുറച്ചൊക്കെ ഒന്ന് മാറണം എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്.”
രാവിലെ ദേഷ്യപ്പെട്ട മിസ്സ് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഇത്രയും ‘ലിബറൽ’ ആയി സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. ‘ഒരു പെണ്ണ് വിചാരിച്ചാലേ മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സ് മാറ്റിയെടുക്കാൻ പറ്റൂ’ എന്ന് എനിക്ക് അപ്പോൾ ബോധ്യമായി. വിസ്മയയെ കൊണ്ട് ഇനി വരും ദിവസങ്ങളിൽ നല്ല ഉപകാരം ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
യാത്ര തുടർന്ന് ഞങ്ങൾ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ്
പണി പാളിയത്. വർക്ക്ഷോപ്പ് അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു! മിസ്സ് ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു. “അയ്യോ ഷാജൂ… ഇതെന്താ അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത്? ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?” മിസ്സ് ടെൻഷനായി.
ഞാൻ ഉടനെ മെക്കാനിക്കിനെ വിളിച്ചു. അയാൾ പറഞ്ഞത് ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു വണ്ടി ശരിയാക്കുന്നതിനിടയിൽ അയാൾക്ക് ചെറിയൊരു അപകടം പറ്റി ഇപ്പോൾ ഹോസ്പിറ്റലിലാണെന്നാണ്. മിസ്സിന്റെ വണ്ടി റെഡിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും, നാളെ രാവിലെ വന്നാൽ അസിസ്റ്റന്റ് പയ്യനെ കൊണ്ട് വണ്ടി എടുപ്പിച്ചു തരാമെന്നും അയാൾ ഉറപ്പ് തന്നു.
ഫോൺ വെച്ച് ഞാൻ മിസ്സിനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. മിസ്സ് ആകെ തളർന്നു പോയി. “അയ്യോ… അപ്പൊ ഇന്ന് വണ്ടി കിട്ടില്ലേ? ഞാൻ ഇനി എങ്ങനെ വീട്ടിൽ പോകും? നേരം വൈകിയല്ലോ.”
ഞാൻ പറഞ്ഞു: “മിസ്സ് എന്തിനാ
ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്? ഞാൻ മിസ്സിനെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി തരാം.”
മിസ്സ് ഒന്ന് മടിച്ചു. “അയ്യോ… അത് നിനക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ ഷാജൂ? നിന്റെ വീട് വേറെ എവിടെയോ അല്ലെ? നിനക്ക് ഒരുപാട് ദൂരം യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വരില്ലേ?”
ഞാൻ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു: “മിസ്സേ… ഉച്ചയ്ക്ക് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വെച്ച് മിസ്സ് എന്നോട് എന്താ പറഞ്ഞത്? ഒരാളെ സഹായിക്കുന്നത് എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ? പിന്നെന്താ?”
മിസ്സ് അത് ഓർത്തപ്പോൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എങ്കിലും ഒരു ചെറിയ മടി മിസ്സിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ വേറെ വഴിയില്ലാത്തതുകൊണ്ട് മിസ്സ് സമ്മതിച്ചു. “ശരി… എന്നാൽ പോകാം. ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട് കേട്ടോ.”