സംസാരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. എന്തായാലും നിന്റെ ഈ ആത്മവിശ്വാസം എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.”
മിസ്സ് വിസ്മയയുടെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്നു. വിസ്മയയുടെ ആ മാക്സി ഡ്രസ്സിന്റെ സ്ലീവ്ലെസ് ഭാഗത്തേക്കും ആഴമേറിയ കഴുത്തിലേക്കും മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്നു പോയി.
റീന മിസ്സ്: “ഈ ഡ്രസ്സ് നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇത്ര ടൈറ്റായി കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് നിനക്ക് നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലേ വിസ്മയ? നീ നടന്നുവരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ പാർക്കിംഗിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവരൊക്കെ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.”
വിസ്മയ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ എന്റെ വശത്തേക്ക് ഒന്ന് ചരിഞ്ഞു.
വിസ്മയ: “മിസ്സേ… എനിക്ക്
ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന ഷാജുവിനാണ് ശരിക്കും ശ്വാസം മുട്ടുന്നത്. മിസ്സ് നടന്നുവന്നപ്പോൾ ഇവന്റെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ചോ? മിസ്സിന്റെ ഈ കറുത്ത സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെയും ആ സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൗസിലൂടെയും അവന്റെ കണ്ണുകൾ എവിടെയൊക്കെയാണ് പോയതെന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയാം. പാവം, മിണ്ടിയില്ലെന്നേയുള്ളൂ.”
മിസ്സ് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് വല്ലാതെയായി. പതുക്കെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. മിസ്സ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ നാണവും, തന്റെ ഭംഗി ഷാജു ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്നൊരു തിരിച്ചറിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മിസ്സ് സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് തോളിലേക്ക് ഒതുക്കി ഇട്ടു.
മിസ്സ് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് വല്ലാതെയായി പതുക്കെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്
നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ നാണവും, തന്റെ വസ്ത്രധാരണത്തിലെ വശ്യത ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്നൊരു തിരിച്ചറിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മിസ്സ് സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് തോളിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി വലിച്ചിട്ടു.
റീന മിസ്സ്: (വിസ്മയയെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട്) “നീ കുറെ അധികം സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് വിസ്മയ. എല്ലാവരും നിന്നെപ്പോലെ ഇത്ര ‘ഓപ്പൺ’ ആയിരിക്കില്ല. ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ പറയാതെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് അതിന്റെ ഒരു ഭംഗി.”
മിസ്സ് അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് എന്നെ ഒന്ന് കണ്ണിന്റെ കോണിലൂടെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ “നീയും ഇവളെപ്പോലെ തന്നെയാണോ വിചാരിക്കുന്നത്?” എന്നൊരു ചോദ്യം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
വിസ്മയ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “അതെയോ മിസ്സേ? പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ
പറയാതിരുന്നാൽ ആരും അറിയില്ലല്ലോ. ഇപ്പൊ മിസ്സ് ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരുങ്ങി വന്നത് ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് മിസ്സിനും ഒരു വിഷമമാകില്ലേ? പ്രത്യേകിച്ച് മിസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ളവർ…”
മിസ്സ് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു നിഗൂഢത ഉണ്ടായിരുന്നു. മിസ്സ് തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന രജിസ്റ്റർ ബുക്ക് ഒന്ന് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
റീന മിസ്സ്: “നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നുമല്ല. എങ്കിലും നിന്റെ ഈ നിരീക്ഷണ പാടവം കൊള്ളാം. എന്തായാലും പാർക്കിംഗിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല. ബാക്കി നമുക്ക് സൗകര്യം പോലെ സംസാരിക്കാം. ഷാജൂ, നീ ഇവൾക്ക് ഇത്രയും ധൈര്യം കൊടുത്തു വിടരുത് കേട്ടോ.”
മിസ്സ് എന്നോട് നേരിട്ടല്ലെങ്കിലും എന്നെ നോക്കി തന്നെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. മിസ്സിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആ ഇടർച്ചയിൽ
തന്നെ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. മിസ്സ് പതുക്കെ നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ സാരിയുടെ കാറ്റിൽ ആ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം എന്റെ ചുറ്റും വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
വിസ്മയ: (മിസ്സ് കേൾക്കാത്ത ദൂരമായപ്പോൾ എന്റെ ചെവിയിൽ) “കണ്ടോടാ… മിസ്സ് ആകെ പതറിപ്പോയി. നീ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും മിസ്സിന് കാര്യം പിടികിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ആ സാരി ഒതുക്കി ഇട്ടത് കണ്ടില്ലേ? അത് നിന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് തന്നെയാ.”
മിസ്സ് പതുക്കെ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചിട്ട് സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു. മിസ്സ് ഓരോ ചുവട് വെക്കുമ്പോഴും ആ കറുത്ത ട്രാൻസ്പെരന്റ് സാരിക്കുള്ളിൽ ആ വലിയ കുണ്ടികൾ താളാത്മകമായി ആടുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ നോക്കിനിന്നു.