“അതുൽ”
ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി, ശ്രീദേവി ചേച്ചിയാണ്.
“എന്താ ചേച്ചി?”
“ഇടക്കൊക്കെ മീറ്റിംഗിലും ശ്രദ്ധിക്കാം കേട്ടോ?”. ചേച്ചി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ച് ഗൗരവം ഉള്ളതുപോലെ തോന്നി.
“ചേച്ചി ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു”, ഞാൻ ഒരു ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഉവ്വ്. ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു” ചേച്ചി ഒരു ചെറുചിരിയോടെ ആണ് അത് പറഞ്ഞത്.
പിന്നെ ജോലിയുടെ തിരക്കിൽ പെട്ട് അന്ന് ചേച്ചിയെ കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. 5 മണിയോടെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. വീട്ടിൽ എത്തിയതും ഒരു കുളി പാസ്സാക്കി, TV കണ്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഫോണിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നു.
“ണിം ണിം”
വല്ല ഗ്രൂപ്പിലും മെസ്സേജ് വന്നതായിരിക്കും എന്നോർത്ത് അലസമായി ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കി. സേവ് ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ഒരു നമ്പറിൽ നിന്നാണ് മെസ്സേജ് വന്നിരിക്കുന്നത്. ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ പടമാണ് പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ ആയി സേവ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. മംഗ്ലീഷിൽ ആണ് മെസ്സേജ്. ഞാൻ മെസ്സേജ് തുറന്ന് വായിച്ചു.
“Hi, ശ്യാം.. മിന്നുവിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്, അവളുടെ വീട്ടിൽ കുറച്ച് സീൻ ആണ്. നീ പറ്റുമെങ്കിൽ അവളെ ഒന്ന് മീറ്റ് ചെയ്യണം. അവൾ നല്ല വിഷമത്തിലാണ്”
വേറെ ആർക്കോ അയച്ച മെസ്സേജ് മാറി വന്നിരിക്കുന്നതാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. ഞാൻ പ്രൊഫൈൽ തുറന്നു നോക്കി. കണ്ടാൽ ഒരു 22-25 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന നല്ല വെളുത്ത ഒത്തിരി മെലിഞ്ഞിട്ട് അല്ലാത്ത, എന്നാൽ തടിച്ചിട്ടും അല്ലാത്ത ഒരു സുന്ദരി കുട്ടി. നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചുരിദാർ ആണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഷാൾ ഇട്ടിട്ടുള്ളതുകാരണം ബാക്കി ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. പക്ഷെ ഇടതൂർന്ന കറുത്ത കോലൻ മുടി അവളുടെ മുഖത്തിന്റെ പകുതി മറക്കാൻ എന്ന വണ്ണം അവളുടെ കവിളുകൾ തലോടി കിടക്കുന്നു. എന്റെ ഉള്ളു ഒന്ന് തുടിച്ചു.
“സോറി, നിങ്ങൾക്ക് ആള് മാറിയെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്റെ പേര് അതുൽ എന്നാണ്, ഇത് പാലക്കാട് ആണ് സ്ഥലം”. ഞാനും മംഗ്ലീഷിൽ തന്നെയാണ് റിപ്ലൈ അയച്ചത്.
അവളുടെ റിപ്ലൈ വരുന്നതും നോക്കി ഇരിപ്പായി. കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ മെസ്സേജ് നു നീല ടിക്ക് വന്നു. Online എന്നുള്ളത് മാറി, ടൈപ്പിംഗ്.. എന്നായി. എന്തിനെന്നറിയാതെ എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു. പക്ഷെ എന്നെ നിരാശപെടുത്തികൊണ്ട് അവൾ ഓഫ്ലൈൻ ആയി. പിന്നീട് കുറെ നേരത്തേക്ക് ഒരു അനക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാലും ഞാൻ ഇടക്ക് ഇടക്ക് ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് മെസ്സേജ് അയച്ചാലോ എന്ന് പലതവണ വിചാരിച്ചു. പിന്നെ, വേണ്ട എന്ന തീരുമാനത്തിൽ തന്നെ ഉറച്ചു.
വൈകിയാണ് ഫുഡ് കഴിച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത്. മനസ്സിൽ നിറയെ നീല ചുരിദാർ ധരിച്ച ആ സുന്ദരിക്കുട്ടിയായിരുന്നു. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ഫോൺ എടുത്ത് അവളുടെ ഫോട്ടോ സൂം ചെയ്ത് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നത്.
“ഓഹ്, സോറി.. ഞാൻ എന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ ബോയ്ഫ്രണ്ടിന് അയച്ച മെസ്സേജ് ആണ്.. നമ്പർ തെറ്റിപോയെന്ന് തോന്നുന്നു.”
എന്റെ ഉള്ളിൽ മിന്നലടിച്ച പോലെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു. ആവേശത്തോടെ ഞാൻ ആ മെസ്സേജിന് മറുപടി അയച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ ആ മെസ്സേജിന് റിപ്ലൈ വന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ച് സമയം ഞങ്ങൾ ചാറ്റ് ചെയ്തു. ഞാൻ ആ സന്തോഷത്തിൽ അവളുടെ പേര് ചോദിക്കാൻ മറന്നിരുന്നു എന്ന കാര്യം ഞാൻ പിന്നീട് ആണ് ആലോചിച്ചത്.
“ചോദിക്കാൻ മറന്നു. എന്തായിരുന്നു തന്റെ പേര്?”
“ബെസ്റ്റ് ഇപ്പോഴാണോ ചോദിക്കുന്നത്?”
“അത് പിന്നെ ഞാൻ ഒരു എക്സൈറ്റമെന്റിൽ മറന്നുപോയി, താൻ പേര് പറയു”
കാത്തിരിപ്പിക്കാതെ തന്നെ മറുപടി വന്നു…
“അയന”
കഥയുടെ തുടക്കം ആയതുകൊണ്ട് ഒരു ആമുഖം ആവശ്യമാണ്. ഒരു സ്ലോ പേസിൽ കഥ കൊണ്ടുപോകണം എന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നിട്ടുള്ള സംഭവങ്ങൾ കുറച്ച് പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വെച്ച് അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഞാൻ ഇവിടെ. വായനക്കാരായ നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ കമന്റുകൾ ആണ് കൂടുതൽ എഴുതാനുള്ള പ്രജോതനം. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിർദ്ദേശങ്ങളും ഒക്കെ കമന്റ് ആയി തന്നാൽ അതിനനുസരിച്ച് കഥ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കാം.