സ്ഥിതിക്ക്, നീ
വേറെ വല്ലതും വാങ്ങാനാണോ വീണ്ടും വന്നത്?’ എന്ന്.”
“അരുൺ സാർ, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പെണ്ണ് മീര ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നോട് ചോദിക്കുവാ, ‘അതെ, ആ വീഡിയോകളൊക്കെ ഒടുക്കത്തെ ഐറ്റമാ, പക്ഷെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് അതിനല്ല… അതായത് ഒരു സാധനം വാങ്ങാനാ. എന്റെ കൂട്ടുകാരി ഹന്ന ഇന്നലെ രാത്രി എന്നോട് പറഞ്ഞു, നമ്മൾ വെറുതെ ആ വീഡിയോസ് മാത്രം കണ്ടിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ലത്രേ, അത് കാണുമ്പോൾ കൂട്ടത്തിൽ പണി തരാൻ വേറെ വല്ല സാധനവും കൂടെ വേണമെന്ന്… അതായത്… ഞാൻ എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ചേട്ടന് മനസ്സിലായല്ലോ, അല്ലേ?’
എന്നിട്ട് അവൾ തന്നെ തനിയെ പറയുവാ, ‘എന്റെ ദൈവമേ, എനിക്ക് ആ പടങ്ങളൊക്കെ ഇത്രയ്ക്ക് തലയ്ക്ക് പിടിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതേയില്ല! ഇതൊക്കെ കാണാതെ ഞാൻ ഇത്രയും കാലം എന്തൊക്കെയാ വെറുതെ കളഞ്ഞത്!’ എന്ന്.”
“ഫക്ക്…” ഞാൻ എന്റെ പല്ല് കടിച്ചുകൊണ്ട് പിറുപിറുത്തു.
“സാറൊന്നും വിചാരിക്കില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറയട്ടെ, ഹന്ന പറഞ്ഞതാണ് കറക്റ്റ് എന്ന് ഞാൻ
അവളുടെ മുഖത്തുനോക്കി പറഞ്ഞു. ഞാൻ ചോദിച്ചു, ‘നിനക്ക് വല്ല വൈബ്രേറ്ററും വാങ്ങാനാണോ
ഉദ്ദേശം, അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നിന്റെ മനസ്സിൽ വല്ല സൈസും ഉണ്ടോ?’ എന്ന്. അതുകേട്ടതും
അവൾ നാണംകൊണ്ട് വീണ്ടും ചുവന്നുപോയി, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ‘ഹന്ന പറഞ്ഞത് ഒരു കറുത്ത
ഡിൽഡോ വാങ്ങുന്നതാണ് ഏറ്റവും ബെസ്റ്റ് എന്നാണ്.’ എന്നിട്ട് അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു,
അവളുടെ കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞത് ശരിയാണോ എന്ന്?”
ഞാൻ അവിടെ വായയും പൊളിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നുപോയി.
രവി തുടർന്നു: “ഞാൻ മീരയോട് പറഞ്ഞു, നിന്റെ കൂട്ടുകാരി നല്ലൊരു ബുദ്ധിയുള്ള
പെണ്ണാണെന്ന്. എന്നിട്ട് ഞാൻ അവളെ നേരെ ഈ ഡിൽഡോകളൊക്കെ പെൻഡുലം പോലെ
തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ആ ഭാഗത്തേക്ക് കൂട്ടിനടന്നു. ആ സാധനങ്ങളൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ
നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ കണ്ണുകൾ രണ്ടും ആശ്ചര്യത്താൽ തള്ളുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി
കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു, ‘ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ എല്ലാ ഷേപ്പിലും
സൈസിലുമുള്ള സാധനങ്ങളുണ്ട്, നിനക്ക് കൃത്യമായി എങ്ങനെയുള്ളതാണ് വേണ്ടതെന്ന് നീ
ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?’ എന്ന്. അപ്പോൾ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു, ‘തീർച്ചയായും ഞാൻ
അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്,
പക്ഷെ എനിക്ക് കൃത്യമായി ഏതാണ് വേണ്ടതെന്ന്
വലിയ പിടിയില്ല.’”
“അയ്യോ രവി, എനിക്ക് ഇതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലടോ! കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുമ്പ് വരെ എന്റെ ഭാര്യയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വേറൊരു വിചാരമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നത് അവൾ ഇത്രയും വലിയൊരു കറുത്ത ഡിൽഡോ എങ്ങനെയാ തപ്പിയെടുത്ത് വാങ്ങിയത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്!”
രവി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “അരുൺ സാർ, നിങ്ങൾക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ?”
ഞാൻ തലയാട്ടി. “പറയാൻ നാണക്കേടുണ്ട്, എനിക്ക് ഇതിലൊക്കെ ഒരുതരം വല്ലാത്ത കൗതുകമാ തോന്നുന്നത്…”
“ശരി, അങ്ങനെ ഞാൻ അവൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ കടയിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ വാങ്ങുന്ന ചില
സാധനങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അവൾക്ക് കൃത്യമായി എന്തൊക്കെയാണ്
ചോദിക്കേണ്ടതെന്ന് പോലും അറിയുമായിരുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ ആ പ്രോസസ്സ്
ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു കൊടുത്ത് അവളെ സഹായിച്ചു. അവൾ ആ സാധനം എവിടെവെച്ചായിരിക്കും
കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുക എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൾ പറഞ്ഞു—ചിലപ്പോൾ ബാത്റൂമിൽ
വെച്ചാകാം, എന്നാൽ കൂടുതലും രാത്രിയിൽ കുട്ടികളെയൊക്കെ ഉറക്കിയതിനു ശേഷം ബെഡ്റൂമിൽ
വെച്ചായിരിക്കും; പ്രത്യേകിച്ച് അവളുടെ ഭർത്താവ് ജോലിയുടെ ഭാഗമായി യാത്രകളിലൊക്കെ
പോകുന്ന ആ രാത്രികളിൽ. അവൾക്ക് ഡി.വി.ഡി പ്ലെയറുള്ള ഒരു ലാപ്ടോപ്പ് ഉണ്ടെന്നും അവൾ
അന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.”
“അത് ഞാൻ ഊഹിച്ചതാണ്!” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
രവി എന്നെ കൗതുകത്തോടെയൊന്ന് നോക്കിയതിനു ശേഷം വീണ്ടും പറയാൻ തുടങ്ങി: “എന്തായാലും, കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുന്നതിന് മുൻപ് ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു, ‘നീ എത്ര വലിപ്പമുള്ള സാധനമാ നോക്കുന്നത്?’ എന്ന്. അവൾക്ക് കൃത്യമായി അറിയാൻ മേലാഞ്ഞിട്ടാണെങ്കിലും, ഏകദേശം 7 അല്ലെങ്കിൽ 8 ഇഞ്ച് നീളമുള്ള സാധനങ്ങളൊക്കെയാ അവൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. അരുൺ സാർ, സാർ എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടരുത്, പക്ഷെ ഞാൻ അവളോട് അടുത്തതായി ചോദിച്ചത് ഇതായിരുന്നു—’നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സാധനത്തേക്കാൾ വലിപ്പമുള്ള വല്ലതുമാണോ നീ നോക്കുന്നത്?’ എന്ന്.”