അർജുൻ: “തെറ്റി! നിന്റെ അനിയത്തിയാണ് ചായ തന്നത്. ശിക്ഷ ഉറപ്പായി. ആദ്യത്തെ വസ്ത്രം അഴിച്ചോളൂ.”
മഴത്തുള്ളികൾ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ അരിച്ചെറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തണുപ്പും പരിഭ്രമവും കലർന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ മീരയുടെ വിരലുകൾക്ക് ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന സാരിയുടെ പിൻ പതുക്കെ വേർപെടുത്തുമ്പോൾ, അവളുടെ ശ്വാസം വല്ലാതെ മുറുകി. ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിന്നിരുന്ന ആ സെറ്റ്സാരി, സാവധാനം അവളുടെ ഉടലിൽ നിന്നും വേർപെട്ട് താഴേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി. അത് നിലത്ത് ഒരു നീലക്കടൽ പോലെ ചുറ്റിക്കിടന്നു. സാരിയുടെ മറ നീങ്ങിയതോടെ മഴനനഞ്ഞ അവളുടെ ഉടൽ പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെട്ടു. വയറിലെ നേർത്ത തണുപ്പും ഇടുപ്പിന്റെ വശ്യതയും അർജുന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിമിഷം മിന്നിമറഞ്ഞു. സാരിയുടെ മറ നീങ്ങിയതോടെ, അവളുടെ വെളുത്ത വയറിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ചുഴി പോലെ പൊക്കിൾ തെളിഞ്ഞുവന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ അവിടെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നതും താഴേക്ക് അരിച്ചെറങ്ങുന്നതും ആ നിമിഷത്തിന്റെ വശ്യത വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
മീര: “ഇനി എന്റെ ഊഴമാണ്. ഏട്ടാ, നമ്മൾ ആദ്യം ഒന്നിച്ചു കണ്ട സിനിമയിലെ നായകന്റെ പേര് എന്തായിരുന്നു?”
അർജുൻ ആലോചിച്ചു. അന്ന് സിനിമയേക്കാൾ കൂടുതൽ അവന്റെ ശ്രദ്ധ മീരയുടെ കയ്യിലായിരുന്നു. “അത്… പൃഥ്വിരാജ്?” അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
മീര: “തെറ്റി! അത് ടൊവിനോ ആയിരുന്നു. ഏട്ടൻ ഷർട്ട് ഊരൂ!”
അർജുന്റെ അധരങ്ങളിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ആ ചിരിയിൽ മീരയുടെ പരിഭ്രമത്തെ അലിയിച്ചു കളയാനുള്ള ഒരു മാന്ത്രികതയുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ബട്ടണും വിടുവിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകൾ മീരയുടെ മുഖത്ത് തന്നെ തറഞ്ഞുനിന്നു. ഷർട്ടിന് ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന വെളുത്ത ബനിയൻ അവന്റെ കരുത്താർന്ന ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിന്നിരുന്നു. നനഞ്ഞതിനാൽ അത് അവന്റെ വിരിഞ്ഞ മാറിലെ പേശികളുടെ ഓരോ ചലനത്തെയും വ്യക്തമായി പുറത്തുകാട്ടി.
അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “ഇനി അടുത്തത്. നീ ആദ്യമായി എനിക്ക് അയച്ച പ്രണയ സന്ദേശത്തിലെ ആദ്യത്തെ വരി ഓർമ്മയുണ്ടോ?”
മീര ആലോചനയിലാണ്ടു. “പ്രിയപ്പെട്ട ഏട്ടന്…” എന്ന് തുടങ്ങിയോ? അതോ “ഹലോ” എന്നാണോ? അവൾ ആ വരികൾ ഓർത്തെടുക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, പരാജയപ്പെട്ടു. “ഓർമ്മയില്ല ഏട്ടാ…” അവൾ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
“എങ്കിൽ ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചേ പറ്റൂ. ആ ബ്ലൗസ് അഴിക്കൂ,” അർജുൻ കൽപ്പിച്ചു.
മീര വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ തന്റെ പുറകിലെ ബ്ലൗസിന്റെ കൊളുത്തുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു. മഴ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ആ ബ്ലൗസ് അവളുടെ തോളിലൂടെ പതുക്കെ ഊർന്നു താഴെ വീണു. ഇപ്പോൾ വെളുത്ത ബ്രായുടെ മറവിൽ നിൽക്കുന്ന തന്റെ മാറോടെ, അർജുന് മുന്നിൽ അവൾ ഒരു ശില്പം പോലെ നിശ്ചലയായി നിന്നു. തണുത്ത കാറ്റും മഴത്തുള്ളികളും ഏറ്റുവാങ്ങി അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ആ തണുപ്പിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മഴയുടെ താളത്തിനൊപ്പം കുളക്കരയിലെ ആ വന്യമായ കളി കൂടുതൽ ആവേശകരമായ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നു. മീര ഇപ്പോൾ ബ്രായിലും പാവാടയിലും നിൽക്കുന്നു, അർജുൻ മുണ്ടിലും ബനിയനിലും. അടുത്ത ചോദ്യം തൊടുക്കാൻ മീര തയ്യാറായി. മീര ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അർജുന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി തന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം എറിഞ്ഞു.
മീര: “ശരി, എങ്കിൽ അടുത്തത് പറയൂ. നമ്മൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യമായി ഒരുമിച്ച് ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിൽ പോയപ്പോൾ, എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഭവം ഏതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഏട്ടൻ എനിക്കായി ഓർഡർ ചെയ്തത് എന്തായിരുന്നു? ഓർമ്മയുണ്ടോ ആ ദിവസം?”
അർജുൻ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നെറ്റി തടവി. “അതൊക്കെ എനിക്ക് നല്ല ഓർമ്മയുണ്ട്. നിനക്ക് പനീർ ബട്ടർ മസാലയല്ലേ പണ്ട് മുതലേ ഇഷ്ടം? അന്ന് നമ്മൾ കഴിച്ചത് പനീർ ബട്ടർ മസാലയും നാനും ആയിരുന്നു. ശരിയല്ലേ?”
മീര: “തെറ്റി! അന്ന് എനിക്ക് പനീർ ഇഷ്ടമാണെന്ന് കരുതി ഏട്ടൻ അത് ഓർഡർ ചെയ്തു എന്നത് സത്യമാണ്, പക്ഷേ ഞാൻ അന്ന് കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് ചിക്കൻ ബിരിയാണിയായിരുന്നു. അവസാനം ഏട്ടന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി പനീർ കഴിക്കേണ്ടി വന്നു. ആ തെറ്റിന് ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചേ പറ്റൂ… മുണ്ട് അഴിക്കൂ!”