അർജുൻ ഒട്ടും മടിച്ചില്ല. അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ നനഞ്ഞ മുണ്ടിന്റെ കെട്ടഴിച്ചു. മുണ്ട് താഴേക്ക് വീണപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ഷഡിയിൽ മാത്രം മീരയ്ക്ക് മുന്നിൽ കരുത്തനായി നിന്നു. ഷഡിക്കുള്ളിൽ അവന്റെ പുരുഷത്വം ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെ വെട്ടിവിറയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.
അർജുൻ: “ഇനി എന്റെ ഊഴം. മീരേ, നിന്റെ ശരീരത്തിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഗം ഏതാണെന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും നിന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് ഏതാണെന്ന് പറയാമോ?”
മീരയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. “അത്… എന്റെ കണ്ണുകളാണോ?” അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ: “അല്ല മീരേ, നിന്റെ ഈ പൊക്കിൾ ആണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്ന് ഞാൻ എത്ര തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്! ഉത്തരം തെറ്റി. ഇനി നിന്റെ ആ പാവാട അഴിച്ചോളൂ.”
മീരയുടെ ഉള്ളിലെ പിടച്ചിൽ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയെ വേഗത്തിലാക്കി. തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ നനഞ്ഞ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടി കടന്നുപോകുമ്പോൾ, വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളാൽ അവൾ തന്റെ പാവാടയുടെ ചരടിൽ വിരലമർത്തി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് ഭാരമേറിയ ആ പാവാടയുടെ കെട്ട് വേർപെട്ടതും, അത് സാവധാനം അവളുടെ മിനുസമാർന്ന ഇടുപ്പിലൂടെ ഊർന്ന് താഴേക്ക് വീണ് കൽപ്പടവുകളിൽ ഒരു നനഞ്ഞ കൂമ്പാരമായി മാറി.
ഇപ്പോൾ വെളുത്ത ബ്രായുടെയും പാൻ്റിയുടെയും നേർത്ത മറവിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ പാൽവെള്ള ശരീരം ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്നും തുടങ്ങി, മാറിലൂടെയും വയറിലൂടെയും അരിച്ചെറങ്ങി പട്ടുപോലുള്ള അവളുടെ തുടകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി. തന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ശില്പം പോലെ നിൽക്കുന്ന മീരയുടെ ആ വശ്യരൂപം കണ്ട് അർജുന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു. അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകളിലൂടെ മഴവെള്ളം പാതിവഴിയിൽ തങ്ങിനിന്നും പിന്നീട് വേഗത്തിലും ഒഴുകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ അവൻ ഉമിനീരിറക്കി പോയി. ചുറ്റും പെയ്യുന്ന മഴയുടെ ശബ്ദവും, തണുപ്പിൽ വിറയ്ക്കുന്ന മീരയുടെ ശ്വാസതാളവും ആ കുളക്കടവിനെ കൂടുതൽ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
മീര: “ഏട്ടാ, എന്റെ ഇടതു കൈയ്യിൽ ആകെ എത്ര വളകൾ ഉണ്ടെന്ന് നോക്കാതെ പറയാമോ?”
അർജുൻ മീരയുടെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കാതെ ആലോചിച്ചു. “ആറാണോ?”
മീര: “തെറ്റി ഏട്ടാ, എട്ടണ്ണമുണ്ട്! ഏട്ടൻ ആ ബനിയൻ കൂടി ഊരൂ.”
ആ കുളക്കടവിലെ മഴയുടെ സംഗീതത്തിനൊപ്പം അർജുന്റെ വന്യമായ കരുത്തും ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്നു കയറി. തന്റെ ശരീരത്തോടു ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന നനഞ്ഞ വെളുത്ത ബനിയൻ അവൻ പതുക്കെ തലയിലൂടെ ഊരി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ തന്റെ ഏക മറയായ ഷഡിയിൽ മാത്രം അവളുടെ മുന്നിൽ അവൻ നഗ്നനായി നിന്നു.
മഴത്തുള്ളികൾ അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ കറുത്ത രോമക്കാടുകൾക്കിടയിൽ തങ്ങിനിന്ന് മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തണുത്ത കാറ്റേൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ പേശികൾ വിറകൊള്ളുന്നതും, ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ആ കരുത്താർന്ന മാറ് വിങ്ങുന്നതും മീരയുടെ കണ്ണുകളെ അവനിൽ തളച്ചിട്ടു. അവന്റെ കൈകളിലെ ഉരുണ്ട പേശികളിലൂടെയും ഉടലിലൂടെയും മഴവെള്ളം ചാലിട്ടൊഴുകി താഴേക്ക് പതിച്ചു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ഒരു യവന ശില്പം പോലെ നിൽക്കുന്ന അർജുന്റെ പൗരുഷം മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ തരം പരിഭ്രമം നിറച്ചു. മഴയുടെ ഇരമ്പലിനേക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ആ കടവിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
അർജുൻ: “ഇനി അവസാന റൗണ്ടാണ് മീരേ. നിന്റെ ഈ ബ്രായോ പാൻ്റിയോ… ഏതാണ് ഞാൻ ആദ്യം അഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്ന് നീ ഊഹിച്ചു പറയണം. ശരിയായാൽ ഞാൻ തോറ്റു, തെറ്റിയാൽ നീ അത് അഴിക്കണം.”
മീര വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, “ഏട്ടൻ ആദ്യം എന്റെ പാൻ്റി അഴിക്കാനല്ലേ നോക്കുന്നത്?”
അർജുൻ: “തെറ്റി മീരേ! എനിക്ക് നിന്റെ ഈ വിറയ്ക്കുന്ന മുലകളെയാണ് ആദ്യം കാണേണ്ടത്. നീ തോറ്റിരിക്കുന്നു മീരേ. വേഗം ആ ബ്രാ അഴിച്ചോളൂ”