വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ് ഓരോ രാത്രിയും അർജുൻ തന്റെ ഫോണിലെ ഷൂട്ടിംഗ് വീഡിയോകൾ നോക്കി ഓരോന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. മീരയുടെ ശരീരം എങ്ങനെ ഷൂട്ട് ചെയ്യണം, എവിടെ വെളിച്ചം വേണം എന്നൊക്കെ അവൻ വെറുതെ മനക്കണക്ക് കൂട്ടി. സ്വന്തമായി ഒരു നല്ല ക്യാമറ വാങ്ങാനുള്ള പണം അവന്റെ കൈയിലില്ലായിരുന്നു, എങ്കിലും തന്റെ ഫോണിന്റെ ക്യാമറയിൽ അവൾ ഒപ്പിയെടുക്കപ്പെടുന്നത് അവൻ ആവേശത്തോടെ സങ്കൽപ്പിച്ചു.
ആ പാവം പെൺകുട്ടിയെ തന്റെ ഭാവനയിലെ ‘മോഡൽ’ ആക്കി മാറ്റാൻ താൻ ഏതറ്റം വരെ പോകുമെന്നും അർജുൻ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വിവാഹപ്പന്തലിൽ മുല്ലപ്പൂ മണക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിൽ മീരയെ കാത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും അർജുന്റെ ചിന്തകളിൽ ഷട്ടർ സ്പീഡും ലൈറ്റിംഗും ആ വന്യമായ നഗ്നതയും മാത്രമായിരുന്നു.
വിവാഹപ്പന്തൽ ആളുകളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ചെണ്ടമേളത്തിന്റെയും നാദസ്വരത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ അർജുൻ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ഇലക്ട്രോണിക് സർക്യൂട്ട് ഷോർട്ട് സർക്യൂട്ട് ആയതുപോലെ ഒരു പിടച്ചിലായിരുന്നു. വെളുത്ത മുണ്ടും സിൽക്ക് ഷർട്ടും അണിഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോഴും അവന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്ത് മീര വന്നിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ ദേഹത്തെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും പുത്തൻ പട്ടിന്റെയും ഗന്ധം അർജുനെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു.
താലി കെട്ടേണ്ട സമയം അടുത്തപ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും പരവേശം പരിധി വിട്ടു. അർജുന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് താലി എടുത്തു കൊടുത്ത അമ്മാവൻ പതുക്കെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു, “എടാ അർജുനേ, ഇത് സർക്യൂട്ട് ബോർഡിലെ വയർ ഒന്നുമല്ല മുറിക്കാൻ, ഒന്ന് ധൈര്യമായി കെട്ടടാ!” ഇത് കേട്ട് ചുറ്റുമുള്ളവർ ചിരിച്ചു.
മീരയാകട്ടെ, തന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് നീളുന്ന ആ മഞ്ഞച്ചരടിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും ധൈര്യമില്ലാതെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ മിടിപ്പ് അർജുന് അരികിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ തന്നെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ പരിഭ്രമം കണ്ട് കൂട്ടുകാരികൾ അവളെ നുള്ളി ചിരിച്ചു.
രാത്രിയായി. വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ മുറി മുല്ലപ്പൂക്കളാലും വർണ്ണവിളക്കുകളാലും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. മുതിർന്ന സ്ത്രീകൾ മീരയെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ആക്കി. അർജുൻ പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ ഹൃദയം തൊണ്ടയിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ലാപ്ടോപ്പിൽ കണ്ടു ശീലിച്ച ആ ബിഹൈൻഡ് ദി സീൻസ് വീഡിയോകളിലെ ‘ഡയറക്ടർ’ ആകാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതാണ്. പക്ഷേ, മുന്നിൽ തലതാഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന ആ പെണ്ണിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ സകല ധൈര്യവും ചോർന്നുപോയി.
അവൻ പതുക്കെ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ചെന്ന് ഇരുന്നു. കുറച്ചു നേരം അവിടെ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ക്ലോക്കിന്റെ ടിക് ടിക് ശബ്ദം പോലും ഒരു മുഴക്കം പോലെ തോന്നി.
“മീര…” അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു. അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. “ഉം…” “നമുക്ക്… എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കണ്ടേ? കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്…” അർജുൻ വാക്കുകൾക്കായി പരതി. “എന്താ പറയേണ്ടത് എന്ന് അറിയില്ല ഏട്ടാ…
എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി പോലെ,” മീര തന്റെ വിരലുകളിൽ നഖം ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ നിന്നെ കടിച്ചു തിന്നാനൊന്നും പോകുന്നില്ലല്ലോ,” അർജുൻ ഒരു തമാശയിലൂടെ അന്തരീക്ഷം ശാന്തമാക്കാൻ നോക്കി. പക്ഷേ അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ ആ തമാശയെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
“അതല്ല… എല്ലാവരും ഓരോന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ… പെണ്ണുങ്ങളുടെ ജീവിതം മാറുമെന്ന്. എനിക്ക് അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത പരിഭ്രമം,” മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ തോന്നലല്ലേ മീര. നമുക്ക് പതുക്കെ പരിചയപ്പെടാം. പെട്ടെന്ന് ഒന്നും വേണ്ടല്ലോ,” അർജുൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു.
അവൻ പതിയെ അവളുടെ തോളിലേക്ക് കൈ നീട്ടി. സ്ക്രീനിൽ കണ്ടിട്ടുള്ള ആ ‘സ്മൂത്ത്’ ആയ നീക്കങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയതായിരുന്നു അവൻ. പക്ഷേ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ അരികിൽ തൊട്ടതും മീര ഒരു കറന്റ് അടിച്ചതുപോലെ ഞെട്ടിമാറി. “അയ്യോ… വേണ്ട… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പറ്റില്ല ഏട്ടാ…” അവൾ പതുക്കെ തേങ്ങി. അർജുന്റെ കൈ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തന്നെ നിന്നുപോയി.