മയക്കത്തിൽ നിന്നും പതിയെ എണീച്ചവൾ ടീച്ചർനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു….
അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ഹരി സോഫ യിൽ ഇരിക്കുന്നു…
എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നത് “”“”“ അമൃതക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
ആഹ്ഹ് എണീച്ചോ ” കവിത ചോദിച്ചു…..
കവിത തന്റെ ലാപ്ടോപ് എടുത്ത് അവളുടെ അടുത്ത് വന്നു…. ശേഷം അതിലെ അമൃത എന്നാ ഫോൾഡർ ഓപ്പൺ ആക്കി.
അമൃത അത് കണ്ട് പേടിച് നിലവിളിച്ചു…….
അതിൽ കണ്ട കാഴ്ച്ച അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരം പല പല രീതിയിൽ എടുത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്നു…. അവൾ പോലും കാണാത്ത അവളുടെ പൂറിന്റെ അഴങ്ങൾ ചന്തിയും തുളയും എല്ലാം അതിൽ വ്യെക്തമായി കാണാം.
ഇതെല്ലാം കണ്ട് വിറച്ചു നിന്ന അവളോട് കവിത പറഞ്ഞു
“ ഹരി സർ നു വേണ്ട എല്ലാം നീ കൊടുത്താൽ ഈ കാര്യം നമുക്കിടയിൽ നിൽക്കും….മറിച്ചാണെങ്കിൽ എനി ഒരു
പരീക്ഷയും നീ എഴുതില്ല….
എനി എഴുതിയാലും നീ പാസ്സ് ആവില്ല. മാത്രമല്ല എന്നും നീ ക്ലാസ്സിന്റെ പുറത്ത് ആയിരിക്കും….
പേടിച് വിറച്ചവൾ ഓടാൻ അയി തുടങ്ങി,
ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല ചത്താലും, എന്നെ വിട്ടേക്ക് എന്ന് നിലവിളിച്ചു…. അവൾ ഡോർ ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി…..
ഒടുക്കം അവൾ ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു…. ആ വീടിനു പുറത്ത് പോവാനോ അവർ പറയുന്നത് അനുസരിക്കാതെ ഇരിക്കണോ അവൾക് വഴി ഇല്ലായിരുന്നു…..
ഹരി അവളുടെ കൈ പിടിച്ചുവലിച്ചു തന്റെ സോഫലേക്ക് ഇരുത്തി…
“ നീ കേട്ടോ കവിതേ…. ഇവൾ എല്ലാം അനുസരിക്കും, എന്തും ചെയ്യും. നീ അവളെ പേടിപ്പിക്കണ്ട ഇങ്ങനെ വെറുതെ….
കവിത അന്തം വിട്ട് ഹരിയോട് ചോദിച്ചു…..
” എങ്ങനെ അനുസരിക്കും എന്ന്…. അവൾ കുതറി ഓടുന്നത് കാണുന്നില്ലേ?
ഹരി മറുപടി പറഞ്ഞു
“ അവൾ സമ്മദിച്ചില്ലേൽ അവളുടെ നാട്ടിൽ പണി നടക്കുന്ന സ്കൂൾ യാഥാർഥ്യം ആവില്ലല്ലോ…. അത് മൂലം അവിടെ ഉള്ള ബാക്കി എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും കിട്ടേണ്ട സൗകര്യങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കും, പിന്നെ ഇപ്പൊ വരുന്ന ബസ് നാളെ മുതൽ വരാതെ ആവും….
ആ ഹെൽത്ത് സെന്റർ അടച്ചു പൂട്ടും…. കറന്റ് കട്ട് ആവും…. അങ്ങനെ എന്തൊക്കെ നടക്കും…..
ഇതെല്ലാം കെട്ടവൾ പേടിച്ച് വിറച്ചിരുന്നുപോയി. ….
തനിക്ക് മാത്രമല്ല താൻ എതിർത്താൽ തന്റെ നാടിന്റെ ഭാവി തന്നെ ഇല്ലാതാവും എന്ന് അവൾ ഭയന്നു….
തല താഴ്ത്തി ഇരുന്ന അവളുടെ തോളിൽ ഹരി കൈ വെച്ചു…..
ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ചു നിന്ന അവൾ ഈ തവണ എതിർക്കാനോ കുതറി മാറാനോ ശ്രെമിച്ചില്ല…..
ഹരി അപ്പോൾ
മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു….. എപ്പോഴും ഇരകളെ കൊന്നു കളഞ്ഞും വേദനിപ്പിച്ചും ആണ് ശീലം…. പക്ഷെ ഇവളെ മടുക്കുന്നവരെ വര്ഷങ്ങളോളം ഉപയോഗിക്കണം എന്ന്….
അമൃത തലകുനിച്ച് സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയവും നിസ്സഹായതയും നിറഞ്ഞുനിന്നു. താൻ ഇതുവരെ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ലോകം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തകർന്നുവീണതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
ഹരി അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ അവൾ ചെറുതായി വിറച്ചു. അയാളുടെ സ്പർശം അവൾക്ക് ആശ്വാസമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, താൻ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന നിസ്സഹായതയുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായിരുന്നു.
“, നീ പേടിക്കേണ്ട. നിന്റെ നാടിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം,” ഹരി ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ കരുതലിന്റെ ഭാവമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അതിനുപിന്നിലെ ഭീഷണി അമൃതയ്ക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു.
“എനിക്ക് വീട്ടിൽ പോകണം… ദയവുചെയ്ത് എന്നെ പോകാൻ അനുവദിക്കണം,” അവൾ വിറയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഹരി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അയാൾ കവിതയെ നോക്കി.
“കവിതേ, ഇവൾക്ക് കുറച്ച് വെള്ളം കൊടുക്ക്. എന്നിട്ട് ഇവളെ ഒന്ന് വിശ്രമിക്കാൻ അനുവദിക്കൂ.”
കവിത വെള്ളവുമായി അടുത്തെത്തി. അമൃത ഗ്ലാസ് വാങ്ങിയെങ്കിലും കൈകൾ വിറച്ചതിനാൽ അത് മുറുകെ പിടിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
“നോക്ക് മോളെ, നീ ഇപ്പോൾ എടുക്കുന്ന തീരുമാനം നിന്റെ നാടിന്റെ ഭാവി ആണ്,” കവിത പറഞ്ഞു.
അമൃത അവളെ നോക്കി. ഒരിക്കൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന അധ്യാപികയുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത് താൻ നേരിടുന്ന ഭീഷണിയുടെ മറ്റൊരു മുഖം മാത്രമായിരുന്നു.