“ഒന്നുമില്ലെടാ, ഒരു സ്വപ്നം കണ്ട് പേടിച്ചതാ.”
“പോടാ പുല്ലേ… വെറുതെ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ!” നിഖിൽ പിറുപിറുത്തു.
സൂസനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ മനു പിന്നീട് സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങി.
ഉറക്കം വരാതെ കിടന്ന സൂസൻ ഡ്രസ്സ് മാറാം എന്നു കരുതി എഴുന്നേറ്റു.
മാറാനുള്ള നൈറ്റിയെടുത്ത് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയും പാവാടയും ബ്ലൗസും അഴിച്ചുമാറ്റി നേരെ ബാത്ത് ടബ്ബിലേക്ക് കിടന്നു. ഹീറ്ററിൽ നിന്നും വന്ന ചൂടുവെള്ളത്തിനും അവളുടെ കാമസങ്കടം ശമിപ്പിക്കാനായില്ല; കാരണം മനുവിനെ ഓർത്ത് അവളുടെ പൂറ്റിൽ നിന്നു വരുന്നത് ലാവയാണല്ലോ.
ബാത്ത് ടബ്ബിൽ കിടന്നുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾ തന്റെ വെൽവെറ്റ് ബ്രായും പാന്റീസും ഊരിക്കളഞ്ഞു. കൊഴുത്തൊട്ടിയ പാന്റീസ് അഴിക്കാനവൾ കുറച്ചൊന്ന് പ്രയത്നിക്കേണ്ടി വന്നു. തന്റെ മുലഞെട്ടിലൂടെ സൂസൻ വിരലോടിച്ചു.
“മനൂ..” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
ഒരു വിരൽ അവൾ തന്റെ സ്വർഗ്ഗകവാടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വാക്സിട്ട് ക്ലീൻ ചെയ്തു വച്ച പൂർത്തടം. ഒരു വിരൽ പതുക്കെ അതിലേക്കിറക്കി.
പറ്റുന്നില്ല.
ഒരു വിരൽ കൂടെ ഇറക്കി, വേഗത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതേസമയം അവളുടെ കൈവിരലുകൾ സ്വന്തം മുലകളെ കുഴച്ചു മറിക്കുകയായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ വിരൽപ്രയോഗത്തിനുശേഷം അവൾക്ക് വരുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി.
“ഇസ്സ്… ഹ്… ഉഫ്… ഹാ… മനൂ.. മനൂ.. നക്കെടാ മോനേ.. ഉള്ളിലോട്ട് നാക്കിട്ട് നക്ക്.. വരുന്നെടാ മോനേ ആന്റിക്ക് വരുന്നെടാ ചക്കരേ.. നിന്റെ കുണ്ണ ഇങ്ങു താ, എന്റെ വായിലടി… ടാ മുത്തേ.. മുത്തേ… വന്നെടാ… വന്നു.”
ഇത്രയധികമൊന്നും സുഖം സാധാരണ മറ്റൊരു വിരൽപ്രയോഗത്തിലും കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്ന് സൂസൻ ഓർത്തു. രതിമൂർച്ഛ കിട്ടിയപ്പോൾ കുറച്ചൊന്ന് അടങ്ങിയ സൂസൻ വേഗം തന്നെ കുളിച്ചു ഡ്രസ്സ് മാറി കിടക്കാൻ പോയി. യാത്രാക്ഷീണവും ആ സുഖവും കാരണം അവൾ പെട്ടെന്നുറങ്ങിപ്പോയി.
പിറ്റേന്ന് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതൽ സൂസൻ ആകെ അസ്വസ്ഥയായിരുന്നു. എന്നുമിങ്ങനെ മനുവിനെ ഓർത്ത് സ്വയം സുഖിച്ചാൽ പോരല്ലോ. അവനെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കണം. അതിന് ഇത്രയും കാലം താൻ എതിർത്തിരുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ സഹായം കൂടിയേ പറ്റൂ എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഏകദേശം ഒൻപത് മണിയോടുകൂടി സൂസന്റെ റെഡ് സാൻട്രോ സ്കൂൾ കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് കയറി. ‘പ്രിൻസിപ്പാൾ’ എന്നെഴുതിയ റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്റെ മേശപ്പുറം വൃത്തിയാക്കുന്ന വർഷയെ കണ്ടു. സൂസന്റെ പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറിയാണ് വർഷ.
“ഗുഡ് മോർണിംഗ് മാഡം!”
തിരിച്ചെന്നും കിട്ടാറുള്ള അഭിവാദ്യം കിട്ടാതായപ്പോൾ വർഷ സൂസനെ നോക്കി. എന്തോ ഗഹനമായി ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സൂസനോട് അവൾ പറഞ്ഞു:
“ഒരാൾ രണ്ടു മൂന്നു തവണ മാഡത്തെ വിളിച്ചിരുന്നു. ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞില്ല.”
അതു പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
“ഹലോ, സൂസൻ വർഗീസ് ഹിയർ,” ഒരു മയവുമില്ലാതെ അവൾ പറഞ്ഞു.
“Mam, I am Varun, calling from *. ഞങ്ങളുടെ ഒരു പ്രോഗ്രാം നിങ്ങളുടെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷനിൽ നടത്താൻ പറ്റുമോ എന്നറിയാൻ വിളിച്ചതായിരുന്നു.”
ഫോണിലൂടെയുള്ള മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ സൂസന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റി.
“Don’t you have common sense? Is this the time to call for these types of matters?”
സൂസന്റെ ദേഷ്യം കണ്ട വർഷ പതുക്കെ റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങിപ്പോയി. ഉച്ചയ്ക്ക് തൊട്ടുമുൻപുള്ള പീരിയഡ് കഴിയാറായപ്പോൾ വർഷ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
“Mam, one Mr. Varun has come to see you.”
ആ പേര് കേട്ടപ്പോഴേ വന്ന കലിപ്പ് ഉള്ളിലൊതുക്കി സൂസൻ പറഞ്ഞു: “വെയ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറയൂ, സമയം കിട്ടുമ്പോൾ കണ്ടോളാം എന്ന്.”
സമയം കടന്നുപോയി. സൂസൻ ഭക്ഷണം പോലും കഴിച്ചില്ല. താൻ എതിർക്കുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യാൻ വർഷയോട് തന്നെ പറയാമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. ലാസ്റ്റ് പീരിയഡ് കഴിയാറായപ്പോൾ വർഷ വീണ്ടും വന്നു പറഞ്ഞു: