കാവി മുണ്ടും തായ്പ്പിച്ച കള്ളി ഷർട്ടുമായിരുന്നു അയാളുടെ വേഷം….. തലയിൽ ഒരൊറ്റ കറുത്ത മുടിപോലുമില്ല… നല്ല ക്ലീൻ വൈറ്റ് തല…
തോളിൽ ഒരു തോർത്തുമുണ്ടും ഉണ്ട്….
“ആ കേട്ടു കേട്ടു…. ”
അയാൾ എന്നേ നോക്കി അങ്കിളിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു….
“ഇത് രാമേട്ടൻ പുള്ളിക്കാരൻ ഇവിടുത്തെ പഴയ ബോക്സറാ… ഇപ്പോൾ ഇവിടുള്ള കുട്ടികൾക്ക് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്നു…. ”
അങ്കിൾ അയാളെ എനിക്ക് പരിചയ പെടുത്തി തന്നു…..
എനിക്കും സന്ദോഷം തോന്നിയ കാര്യമാണ് ഇവിടുള്ളവരും ബോക്സിങ്ങിനേ ഇഷ്ട്ടപെടുന്നുണ്ട് എന്നുള്ള കാര്യം…
ഞാൻ ബഹുമാനമെന്നോണം അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി…
“എന്നാൽ പിന്നേ തുടങ്ങിയാലോ…. ”
ബാലു അങ്കിൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു…
“എന്ത്… ”
ഞാൻ ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്ത പോലേ അയാളോട് ചോദിച്ചു….
എന്നാൽ എന്നേ ഗോതയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടുകൊണ്ടാണ് മറുപടി തന്നത്…
“ഇത് പ്രേം ഇവൻ നമ്മടെ രാമേട്ടന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളാണ് ഇവൻ മോനോട് മത്സരിക്കും….അല്ലേടാ..? ”
അയാൾ എന്നെയും എന്റെ അടുത്തു നിന്ന പയ്യനെയും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“എനിക്ക് സമ്മതം… ”
അവൻ അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇട്ടിരുന്ന ബനിയൻ ഊരി മാറ്റി…
ഇവനെന്താ വയ്യേ….
“പക്ഷേ അങ്കിളേ… ”
ഞാൻ ചോദ്യം പൂർണമാക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അയാൾ എന്റെ നേർക്ക് ഒരു ജോഡി ബോക്സിങ് ഗ്ലൗ എറിഞ്ഞു തന്നു…
ഒരു പഴയ തരം ഡിസൈൻ ആണെങ്കിലും സാധനം കൊള്ളാം…
ഇതൊക്കെ ഇപ്പോ എവിടുന്നു വന്നു..
ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു…
അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്…
ഈ പരിശീലന പുരയിൽ ഇല്ലാത്തതായി ഒന്നുമില്ല എന്നുള്ളത്… പാഞ്ചിങ് ബാഗ് മുതൽ ഗധ വരേ ഇവിടുണ്ട്… പക്ഷേ എല്ലാം പഴയ മോഡലുകൾ ആണെന്ന് മാത്രം…
എന്റെ കണ്ണിൽ ഒരു സാധനം കൂടി കൊളുത്തി..
അത് ജനലരികിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്നേ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന നിധിയേയാണ്…
ഓ അതാണോ അവളുടെ മുറി…
ഞാൻ കൂടുതൽ നേരം അവളെ നോക്കാൻ പോയില്ല….
“എന്നാ തുടങ്ങിയാലോ… ”
പ്രേം എന്റെ അടുത്തേക്കായി നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
ഇവൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് പൊരിയുന്നേ…
അവന് നല്ല ശരീരമൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും എന്റൊപ്പം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു….
അതിനാൽ തന്നെ സീരിയസ് ആയി തല്ലാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നില്ല…
അങ്ങനെ ഞാനും അവനുമായി ഉള്ള മത്സരം തുടങ്ങി….
ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഗോതയിൽ നടുവിൽ നിന്നു.
ആദ്യം രണ്ടുമൂന്ന് പഞ്ചുകൾ ഒരു വാമപ്പ് എന്നപോലെ എളുപ്പമായിരുന്നു.
പ്രേമിന്റെ ചലനം കാണുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായി പഴയ പാഠത്തിൽ നിന്നുള്ളത് ആണവൻ.
അവന്റെ കൈകൾക്ക് നല്ല ബലം ഉണ്ട്. പക്ഷേ വേഗം കുറവാണ്.
ഞാൻ അല്പം ചിരിച്ചു.
ഈ വേഗതയിൽ അവൻ എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരു എതിരാളി അല്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി…
ഞാൻ നേരെ പ്രേമിനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും കണ്ണിന്റെ കോണിലൂടെ ഒന്ന് നിധിയെ നോക്കിപോയി……
അവൾ ഇപ്പോഴും ജനലരികിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ പുച്ഛം മാത്രമാണ് മുഖത്ത് ഉള്ളത്…
പക്ഷേ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
അവളെ അങ്ങനെ കണ്ട നിമിഷം ഞാൻ അല്പം നേരം ഒന്ന് സ്റ്റക്ക് ആയി..
അപ്പോൾ തന്നെയാണ് ഒരു കനത്ത പഞ്ച് എന്റെ ഇടതുചെവിക്ക് അരികിലൂടെ ഇറങ്ങിയത്…
പ്രേം മുഴുവൻ ശക്തിയുമായി കൊടുത്തതായിരുന്നു അത്.
എന്റെ ശരീരം ഒരു കുറച്ചു പിന്നോട്ട് പോയെങ്കിലും വീണ്ടും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റാൻ പഞ്ചിന് കഴിഞ്ഞു…
കുറച്ച് ദൂരത്ത് നിന്ന് രാമേട്ടന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു
“ശ്രദ്ധയോടെ, മോനെ! പ്രേം വളരേ പരിചയ സമ്പത്തുള്ള കുട്ടിയാണ്….”