മൈര് പിന്നേം ഇവളോ…. ഇവൾക്കെന്താണ് വയ്യേ…..
“ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വായോ… ”
ദേഷ്യത്തിൽ അതും പറഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നും പോയി…
ഞാൻ അവളുടെ പിന്നാലെയായി നടന്നു
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തെത്തിയതും അവൾ എന്നേ നോക്കി തിരിഞ്ഞു നിന്നു…
എന്താണ് ഇവളുടെ പ്രശ്നം…
അവൾ നോക്കുന്നത് എന്റെ ശരീരത്തിലേക്കാണ് എന്ന് കണ്ടപ്പോഴാണ് ഒരു ഷോർട്സ് മാത്രമേ ഇട്ടിട്ടുള്ളു എന്നുള്ള ബോധം എനിക്ക് വന്നത്…
ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചു റൂമിലേക്ക് നടന്നു ഒരു മുണ്ടും ബനിയനും എടുത്തിട്ടു
ശേഷം അടിയിലോട്ട് വന്നു
ഡെയിനിങ് ഹാൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ കുറച്ചു പാടു പെട്ടു….
അവിടേ എത്തിയപ്പോൾ സച്ചിനും രാഹുലും നിധിയും ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്…
കണ്ടിട്ട് എന്നേ കാത്തിരിക്കുന്ന പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്….
നിധിയുടെ അടുത്ത് ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ചെയർ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ രാഹുലിന്റെ അപ്പുറത്തായി ഇരുന്നു…
അപ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണവുമായി അവിടെയുള്ള ജോലിക്കാരെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന രണ്ടു സ്ത്രീകൾ വന്നിരുന്നു…
അവർ ഓരോ ബൗളിൽ ഓരോ സാധനങ്ങളായിട്ട് വരും അത് ടേബിളിൽ വക്കും. പിന്നേയും അകത്തേക്ക് പോവും പിന്നേയും ഓരോ ബൗൾ വീതം കൊണ്ടു വരും..
നിധിക്കും രാഹുലിനും വലിയ കുലുക്കമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും
എനിക്കും സച്ചിനും അത്ഭുദ്ധമായിരുന്നു തോന്നിയത്…
ഞങ്ങൾ ഇന്ന് വരില്ല എന്ന് ഇവർ പ്രതീക്ഷിച്ചുട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ടേബിളിൽ ഇല്ലാത്ത സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
ചിക്കൻ…ബീഫ്…. മട്ടൻ.. എന്നിങ്ങനെ വിഭവങ്ങളുടെ ഒരു കുറവും ആ ടേബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല….
മണം മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങി…
അപ്പോഴാണ് ഗീതാന്റി വന്നത്…
“എന്ത് നോക്കിനിക്കാ എടുത്ത് കഴിക്ക് മക്കളേ… ”
ഒരു അഞ്ചു പത്തിരി എന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചുകൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു….
പെട്ടെന്ന് കഴിക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരൻ ആയിട്ടും ഞാൻ പതുക്കെയാണ് കഴിച്ചത്… കാരണം പെട്ടെന്ന് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നേയും എന്തെങ്കിലും എടുക്കാൻ തോന്നും…..
ഞാൻ അങ്ങനെ വിചാരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നിധി ആ സമയം കറക്റ്റ് ആയി എന്നേ നോക്കുകയും ചെയ്യും. പിന്നേ ഒരു മടിയാണ്…
എന്നാൽ എന്റെ ചിന്ത ബാക്കിയുള്ളവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല….
എല്ലാവരും മൂക്ക് മുട്ടേ തിന്നുന്നുണ്ട്… സച്ചിനൊന്നും ഒരു മയവുമില്ല… അവന്റെ പ്ലേറ്റിൽ ചൊറിനെക്കാളും തിന്നിട്ട എല്ലാണ് കൂടുതൽ..
കണ്ടിട്ട് കൊതി വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും എന്ത് ചെയ്യാൻ… 🥲
പതുക്കേ കഴിച്ച് കഴിച്ച് ഞങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചാണ് എഴുന്നേറ്റത്…
എല്ലാവരും തിന്നിട്ട് ഏമ്പക്കം വിടുമ്പോൾ എന്റെ വയർ വിശന്നിട്ട് തന്തക്ക് വിളിക്കുകയാണ്….
കൈ കഴുകി പിന്നേ അവിടേ നിന്നില്ല.. തിരിച്ചു റൂമിലേക്ക് പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു..
ഈ ദിവസം മൊത്തത്തിൽ അങ്ങ് മടുത്തു….
“അല്ല മോനെന്താ മുകളിലേക്ക് കയറുന്നേ…. ”
ഞാൻ കോണിപടികൾ കയറുന്നത് കണ്ട ഗീതാന്റി ചോദിച്ചു…
ഇവർ ഇപ്പോ എവിടുന്ന് വന്നു….
“അല്ല ഞാ… ഞാൻ മുറിയിലേക്ക്..”
അവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു ചമ്മൽ വന്നു എനിക്ക്…
“അതിന് മോന് തയാറാക്കിയ മുറി അടിയിലാണല്ലോ….”
അവർ സംശയ രൂപേണ എന്നോട് പറഞ്ഞു..
അടിയിലോ….
അപ്പോ അവൾ തന്ന മുറി ഏത്….
അപ്പോ മനപ്പൂർവം എന്നേ ഊമ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ് ആ പൂ… മോള്…😐
“അത് അമ്മേ അവനാ മുറി ഇഷ്ടമായില്ല…, ഇവന് ഫാനും കട്ടിലും ഒന്നും വേണ്ടത്രേ അപ്പോ ഞാനാ എന്റെ മുറിയുടെ മുന്നിലുള്ള മുറി കൊടുത്തത്…”
എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുന്പേ ആ യക്ഷി പിന്നേയും വന്നു….
ഞാൻ അവളെ കൂർപ്പിച്ചു ഒന്ന് നോക്കി…
എനിക്ക് ശരിക്കും ദേഷ്യം വന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു…
