ഞങ്ങൾ കോണി പടികൾ കയറി മുകളിലെത്തി…
അടിയിലേ പോലെയല്ല വഴിയൊക്കെ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണിൽ ആദ്യം പതിഞ്ഞത് അവിടേ സിറ്റൗട്ട്പോലേ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന സ്പേസ് ആണ്…
ധാരാളം ചെടികളും പൂവുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട് അത്..
എന്നാൽ അതിന്റെ ഭംഗി അവിടേ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ ഒരു മറയുമില്ലാതെ കാണുന്ന ആ വലിയ മല തന്നെയായിരുന്നു.. അതിന്റെ മുകളിൽ ആ ചന്ദ്രനും കൂടേ ആവുമ്പോൾ… ഹോ… ❤️
കുറച്ചു കൂടേ ഉള്ളിലേക്ക് പോയതും അവൾ ഒരു മുറിയുടെ മുന്നിലായി നിന്നു.ഞാൻ അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.
ഇപ്പോൾ കണ്ടതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ മുറിയായിരുന്നു അത്…
അതിനുള്ളിൽ ഒരു വലിയ സപ്രമഞ്ചകട്ടിൽ, പിസി സെറ്റപ്പ് വലിയ അലമാര ചെരുപ്പുകൾ വക്കാനായി ഒരു റാക്ക് ഒരു ഫിഷ്ടാങ്ക്.., എ സി,പഴയ പഴയ ആന്റിക്സ് എന്ന് വേണ്ട സകല സാധനങ്ങളും ഉണ്ട്…
ഈ മുറി മാത്രം തൂക്കി വിറ്റാൽ തന്നെ ഒരു നല്ല കിടിലം വീട് വെക്കാം..
എന്നാൽ ആ മുറിയുടെ പ്രധാന ആകർഷണം ഒരു ടീവി പോലേ ഉണ്ടാക്കി വച്ച ഒരു ജനലാണ്. പൂർണമായും ചില്ലുകൊണ്ടാണ് അതുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്… തുറക്കാനുള്ള സംവിധാനവും അതിന്റെ തിണ്ണയിൽ കാലു നീട്ടി സുഖമായി ഇരിക്കാനുള്ള സംവിധാനവും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്…അതിലൂടെ നേരേ നോക്കിയാൽ ആ മലയും അത്യാവശ്യം ഗ്രാമവും ഒക്കെ നല്ല പെയിന്റിംഗ് പോലേ കാണാൻ സാധിക്കും…
ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ നല്ല ക്ലാരിറ്റിയുള്ള ടീവി ഓൺ ചെയ്തു വച്ചത് എന്നേ പറയു അത്രക്കും മനോഹരം….
ഇനി ഇത് വല്ലോം ആണോ എന്റെ മുറി…
ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു ഇതല്ല… കാരണം ചുമരുകളിൽ അവളുടെ നല്ല ക്യൂട്ട് ഫോട്ടോസ് കാണാം..
ഇതവളുടെ മുറി തന്നെ. ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു..
ഇനി എന്നേ അവളുടെ മുറിയിൽ വല്ലോം കയറ്റി കിടത്തോ…? 🤔
അവളുടെ റൂമിനു തൊട്ടടുത്തായി വേറൊരു മുറിക്കൂടിയുണ്ട് ഇനി ചിലപ്പോ അതായിരിക്കുമോ… അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അവിടെയും ഒരു ജനൽ കാണാതിരിക്കില്ല… അപ്പോൾ എനിക്കും ആ കാഴ്ചകൾ കാണാം….
ഞാൻ മനസ്സിൽ പല കണക്കുകൂട്ടലും നെയ്തു….
ഞാൻ നിധിയേ നോക്കി അവൾ അവളുടെ റൂമിന്റെ മുന്നിൽ ഡോറിൽ ചാരി കയ്യും കെട്ടി എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്…
“അതാണ് നിന്റെ മുറി… ”
അവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്റെ ബാക്കിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു…
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
അവളുടെ റൂമിന് നേരേ മുന്നിലായി ഒരു റൂം കൂടേ ഞാൻ കണ്ടു… അത് പൂട്ടികിടക്കുകയാണ്…
ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തല തിരിച്ചു
കറക്റ്റ് സമയം തന്നെ ഒരു ചാവി എന്റെ മുഖത്ത് വന്ന് പതിക്കുകയും ചെയ്തു…
മുഖത്ത് തട്ടി താഴേക്ക് പതിക്കാൻ നിന്ന ആ ചാവിയേ ഞാൻ എങ്ങാനൊക്കെയോ കൈപിടിയിൽ ഒതുക്കി….
അവൾ ഒരു ഭാവവ്യതാസവുമില്ലാതെ എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്..
എനിക്കെന്തോ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല… അത്രക്ക് തീവ്രത ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക്…
ഇതെങ്കിൽ ഇത് എന്ന് വിചാരിച്ച് ആ ആ വാതിൽ തുറന്ന് കണ്ണടച്ചു…
ഈശ്വര നല്ല മുറിയായിരിക്കണേ….
ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ചുവട് ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചു…
കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ നിന്നതും ആരോ എന്നേ ബാക്കിൽ നിന്നും തോണ്ടി..
ഇതവൾ തന്നെ….
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി തന്നെ നിന്ന് കണ്ണുകൾ തുറന്നു…
റൂം ഇപ്പോഴും കാണാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല….
ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ഒരു ഗൗരവ ഭാവത്തിൽ അവൾ എന്റെ തൊട്ടടുത്തായി തന്നെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്..
ഇത്ര അടുത്ത് അവൾ ആദ്യമായിരുന്നു….
ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു കൊടുത്തു…
“എന്റെ പേര് ദേവ, ഇയാളുടെ പേരെന്താ… ”
ഞാൻ എന്നേ പരിചയപെടുത്തിയ ശേഷം ഒരു ഷേക്ക് ഹാൻഡിനെന്നപ്പോൽ എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി…