നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ – 3 22

 

അഡ്മിഷന്റെ കാര്യമൊക്കെ ആദ്യം തന്നെ ബാലു അങ്കിൾ റെഡിയാക്കി വച്ചിരുന്നു……അയാൾ ഈ നാട്ടിലേ വലിയ ആരോ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു….

 

ഞാൻ രാഹുലിനെയും സച്ചിനേയും വിളിച്ച് ഇന്ന് തന്നെ കോളേജിൽ പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞു…

 

ആദ്യമൊക്കെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിവാകാൻ നോക്കിയെങ്കിലും… രണ്ട് തെറിക്കൂടെ വിളിച്ചപ്പോൾ മനസ്സില്ല മനസോടെയാണെങ്കിലും അവർ അതിനു സമ്മതിച്ചു….

 

 

അവർ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് റെഡിയായി വന്നപ്പോൾ സമയം എട്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

 

“എങ്ങനെ പോവും നിനക്ക് വഴിയറിയോ…. ”

 

ഞാൻ രാഹുലിനോട് ചോദിച്ചു…

 

ഇന്നലെ വഴിയാറിയാതെ തെണ്ടിച്ചതും മനസ്സിൽ വച്ചാണ് ഞാൻ അത് ചോദിച്ചത്…..

 

“ആ ബസിൽ കേറിയിട്ട് കോളേജിന്റെ അവിടെ നിർത്താൻ പറഞ്ഞാൽ മതി.., നിർത്തിക്കോളും… ”

 

അവൻ ഒരു ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു….

 

അവനേ വിശ്വസിക്കുക എന്നല്ലാതെ അവിടെയും വേറൊരു ഓപ്ഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

 

ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയതും ബാക്കിൽ നിന്നും ഒരു വിളി വന്നു..

 

“ഓയ്….. ഒന്ന് നിന്നേ….”

 

ഓഹ് നശിപ്പിച്ചു…. 😐

 

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ബാലു അങ്കിൾ ആണ്…

 

ഒരു കറുത്ത സൺഗ്ലാസ്സും വെള്ളയും വെള്ളയും ഒക്കെ ധരിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് കക്ഷി….

 

“എന്താ മാമ…. ”

 

രാഹുൽ ചോദിച്ചു….

 

മറുപടിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല… പകരം ഒരു പല്ലു കാട്ടി ചിരിയാണ് കിട്ടിയത്..

 

ഇയാൾക്കെന്താ വയ്യേ…

 

തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം എന്തോ സാധനം അയാൾ ഞങ്ങൾക്ക് നേരെയെറിഞ്ഞു…..

 

ക്യാച്ച് പിടിച്ചത് സച്ചിനായിരുന്നു…

 

ഞാനും രാഹുലും അതെന്താണെന്നറിയാനായി അവന്റെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കി….

 

അവന് കൈ തുറന്നതും കാണുന്നത് ഒരു ബൈക്കിന്റെ കീയാണ്…

 

ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ബാലു അങ്കിളിനെ നോക്കി…

 

“ഇനി യാത്രയൊക്കെ അതിലാക്കിക്കോ…”

 

കുറച്ചു മാറി നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പഴയ മോഡൽ ബുള്ളറ്റിനേ ചൂണ്ടി അയാൾ പറഞ്ഞു…

 

ഉഫ് കിടിലൻ സാധനം……

 

ഞങ്ങൾക്ക് തരനായി തന്നെ മാറ്റിവെച്ചതാണെന്ന് തോന്നുന്നു… കാരണം കഴുകിയതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഒക്കെ കാണാം…

 

പിന്നേ ഒന്നും നോക്കിയില്ല അയാളോട് ഒരു നന്ദിയും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് യാത്ര തുടങ്ങി…

 

സച്ചിൻ തന്നെയായിരുന്നു ബൈക്ക് ഓടിച്ചത്…

 

എന്നാൽ പ്രശ്നം അതല്ല എങ്ങനെ അങ്ങോട്ട് പോവും…. വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയിട്ട് അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും എവിടെയും ഞങ്ങൾ എത്തിയിട്ടില്ല..

 

ഞങളുടെ മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ കാണുന്നത് രണ്ടേ രണ്ടു വഴികളാണ്….

 

ഒരു വഴി മലയിലേക്കാണെങ്കിൽ മറ്റേത് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് പോലും അറിയില്ല..

 

രാഹുലിന് ഒരു മൈരും അറിയില്ല എന്ന് ഏകദേശം മനസ്സിലായി……

 

“ചേട്ടാ ഈ കോളേജിൽക്ക് ഏതു വഴി പോവണം… ”

 

അതിലെ വരുന്ന ഒരു പാൽക്കാരൻ ചേട്ടനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു..

 

അയാൾ കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങളെ നോക്കി ശേഷം…

 

“ആ കാണുന്ന നിധി മലയിലോട്ടങ് വച്ചു പിടിച്ചാൽ മതി… ”

 

അയാൾ ആ വലിയ മലയേ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു..

 

പിന്നേ അയാൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു വച്ചു പിടിക്കൽ ആയിരുന്നു…

 

കണ്ടിട്ട് ഒരു കുറുക്കു വഴിയായാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്

 

കാരണം റോടൊന്നും ടാർ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല… മാത്രവുമല്ല ഒരു ബസ്സിന് പോവാൻ മാത്രമുള്ള വീതിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല..

 

കുറച്ചു ദൂരം വലിയ കുഴപ്പമില്ലാതെ പോയി എന്നാൽ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും രണ്ടു സൈഡിലും വിശാലമായ കാടായി…….

 

എല്ലാം മരങ്ങളും അടുപ്പിച്ചടുപ്പിച്ചാണ് ഉള്ളത് അതിനാൽ തന്നെ ഒരു തരം ഇരുട്ടാണ് എനിക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചത്…

 

രാത്രി ഈ വഴി പോകുന്നവരെയൊക്കെ സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കണം…

 

സച്ചിൻ :”പാൽക്കാരൻ ചേട്ടൻ ഊമ്പിച്ചോ….?”

 

സച്ചിൻ ചോദിച്ചു….

 

പക്ഷേ അതിന് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും മറുപടിയുല്ലായിരുന്നു…

2 Comments

Add a Comment
  1. Please continue

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *