നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ – 3 22

 

“എന്താ പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടില്ല….. ”

 

അവളോടായി ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു….

 

അവൾ വീണ്ടും വായന നിർത്തി എന്നേ നോക്കി….

 

ശേഷം അവൾ അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്നും മാസ്ക് ഊരി മാറ്റി….

 

ആ നിമിഷം ഞാൻ നിശബ്ദമായി….

 

കാരണം മാസ്ക്കിനകത്ത് ഒളിച്ചിരുന്നത് ഒരു മുഖം മാത്രമല്ലായിരുന്നു… അതൊരു സൗന്ദര്യത്തിന്റെ നിശബ്ദ സ്പോടനമായിരുന്നു.

 

അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, ക്ലാസ്‌റൂമിന്റെ പൊടിയേറിയ വെളിച്ചം പോലും പുതിയ നിറം പിടിച്ചു.

 

അവൾ വെളിച്ചത്തിനകത്ത് നിന്നു ജനിച്ചവളെന്നു തോന്നി —

 

കണ്ണുകൾ…

ഒരു കിനാവിന്റെ അതിരുകളിൽ നിൽക്കുന്നത് പോലെ കറുത്തതും ആഴമുള്ളതും.

 

ആ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ എന്തോ നിശ്ചലമായ രഹസ്യം; നോക്കുന്നവൻ മുങ്ങിപ്പോകും.

 

അവളുടെ സൗന്ദര്യം കാണാൻ കണ്ണുകൾ മാത്രം മതിയാവില്ല,

അതെ അനുഭവിച്ചു തന്നെ അറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു….

 

വീട്ടിൽ വിളിച്ചു ഒരു ഉമ്മച്ചി കുട്ടിയേ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനേ പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായം ചോദിച്ചാലോ എന്ന് പോലും ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു…

 

“നിധി കാവൽക്കാരൻ ചാത്തൻ”

 

പെട്ടെന്നാണ് അവളേ എന്തോ പറഞ്ഞത്

 

സ്വപ്നലോകത്തായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല

 

 

“ഏഹ്.. എന്ത്… ”

 

“ഈ ബുക്കിന്റെ പേരാ പറഞ്ഞേ നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ ചാത്തൻ എന്ന്”

 

അവൾ ആ ബുക്ക്‌ തൊട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

 

“വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് തരോ… ”

 

പെട്ടന്നത് മാത്രമേ എന്റെ വായിൽ വന്നുള്ളൂ…

 

“അതിനെന്താ തരാലോ… ”

 

അവൾ എന്നേ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

 

“ആ അതങ്ങ് പള്ളി പോയി പറഞ്ഞാൽ മതി… ”

 

അവളുടെ ചിരിയിൽ മയങ്ങി നിൽക്കുമ്പോളായിരുന്നു ഞാൻ ആ ശബ്ദം കേട്ടത്…

 

ഒരേ സമയം മനോഹരവും വൃത്തികെട്ടതുമായ ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ ഞാൻ നോക്കി…

 

നിധി ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും മാറി മാറി നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്….

 

“സാഹിറ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ നിന്റെ വായന കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് തരണം എന്നത്… ”

 

നിധി ആമിയോട് പറഞ്ഞു…

 

സാഹിറ ഈ പേര് ഞാൻ എവിടെയോ…ആ ഇത് ആ ഫ്ലെക്സിൽ കണ്ട പേരല്ലേ…

 

ആമിയാണോ സാഹിറ. ആപ്പോ ആമി എന്നതോ…

 

എന്തായാലും നിധിയുടെ ചോദ്യത്തിന് അവൾ മറുപടി പറയുക പോയിട്ട് ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല…..

 

കണ്ടിട്ട് രണ്ടും കീരിയും പാമ്പും ആണെന്ന് തോന്നുന്നു….

 

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ആമി അവൾ വായിക്കുന്ന ബുക്ക്‌ മടക്കി എന്നെയും നിധിയേയും ഒന്ന് നോക്കി

 

ശേഷം…

 

“എന്റെ വായിച്ചു തീർന്നിട്ടില്ല…. എല്ലാ ശനിയും ഞായറും എനിക്ക് തന്നാൽ മതി വേറേ ആർക്കും കൊടുക്കരുത്…”

 

അതും പറഞ്ഞ് അവൾ എനിക്കാ ബുക്ക്‌ കയ്യിൽ തന്നു…

 

ശേഷം പുറത്തേക്ക് പോയി….

 

“നിനക്ക് അവളെ എങ്ങനാ പരിജയം…”

 

ആമി പോയപാടെ നിധി എന്റെ മുന്നിൽ കയറി നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു…..

 

“എന്ത് പരിചയം…, ഞാനാ പെണ്ണിനേ ആദ്യമായ കാണുന്നേ…”

 

ബുക്ക്‌ എടുത്തു വക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു….

 

“ആരോടും മിണ്ടാതെയും ആരെയും നോക്കാതെയും നടക്കുന്ന അവൾ നിന്നോട് മിണ്ടിയതും നിനക്ക് ആ ബുക്ക്‌ തന്നതുമൊക്കെ പിന്നെന്തിനാ…. നീ ആ ബുക്ക്‌ എനിക്ക് താ…”

 

അവൾ അതും പറഞ്ഞു അവളുടെ കൈ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി…

 

ആ കയ്യിൽ അങ്ങോട്ട് തുപ്പി കൊടുത്താലോ… 🤔

 

പെട്ടെന്ന് എന്റെ മനസ്സു വായിച്ചത് പോലേ അവൾ കൈ പിൻവലിച്ചു….

 

ഇതാദ്യമായല്ല പലപ്പോഴും അവൾ പെരുമാറുന്നത് എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചത് പോലെയാണ്…

 

“അവൾ ഇതെനിക്ക് തന്ന ബുക്കാ ഞാൻ ഇത് നിനക്ക് എന്തിനു തരണം… ”

 

“നീയിത് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നില്ലെങ്കിൽ നീ ഞാൻ ഡ്രസ്സ്‌ മാറുന്നത് ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയ കാര്യം ഈ കോളേജ് മുഴുവൻ ഞാൻ പാട്ടാക്കും…”

 

😳

 

2 Comments

Add a Comment
  1. Please continue

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *