നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ – 4 20അടിപൊളി 

 

ശേഷം മുറിയാകെ ഒന്ന് നോക്കി……

 

ആരോട് ചോദിച്ചിട്ട് കയറി എന്ന് ചോദിക്കാൻ സാധിക്കില്ലല്ലോ. കാരണം ഇതവളുടെ വീടല്ലേ….

 

അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളേ നോക്കി നിൽക്കുകയല്ലാതെ എനിക്ക് ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല….

 

“ആമി തന്ന ബുക്ക്‌ എവിടേ…. ”

 

അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു….

 

ഓ അപ്പോ അതാണ് കാര്യം…..

 

“അത് നിനക്ക് തരേണ്ട കാര്യമുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല…. അതുകൊണ്ട് വേറൊന്നും പറയാനില്ലെങ്കിൽ പുറത്തു പോ എനിക്ക് ഉറങ്ങണം….”

 

ഞാനിത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ചായിരുന്നു….മുമ്പത്തേ പോലെയല്ല അവൾ ഒന്ന്‌ ഒതുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്….

 

അങ്ങനെവരാൻ വഴിയില്ലല്ലോ….

 

ആ എന്തായാലും ഞാൻ വായിച്ചില്ലെങ്കിലും ഇവൾക്ക് ഈ ബുക്ക്‌ കൊടുക്കുന്ന പ്രശ്നമില്ല…

 

ശേഷം ദിവാൻ കോട്ടിൽ ഇരുന്ന ബുക്ക്‌, അവൾ കാൺകേ തന്നെ ഞാൻ എടുത്ത് അലമാരയിൽ വച്ചു..

 

ശേഷം ചാവികൊണ്ട് ലോക്ക് ചെയ്യാൻ നിന്നതും പെട്ടെന്നെന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഐഡിയ തോന്നി…

 

ഞാൻ അലമാരയിൽ നിന്നും ആ ബുക്ക്‌ എടുത്ത് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു….

 

“ശരി ഞാൻ ഈ ബുക്ക്‌ നിനക്ക് തരാം.ബട്ട്‌ വിത്ത്‌ വൺ കണ്ടീഷൻ…”

 

അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ചോദ്യഭാവേന നോക്കി…..

 

“നീ അടിച്ച ഈ കവിൾ നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ…, ഒന്നല്ലെങ്കിൽ നീയെനിക്ക് ഇവിടേ ഒരുമ്മ തരണം അല്ലെങ്കിൽ എനിക്കടിക്കാനായി നിന്റെ ഒരു കവിൾ എന്റെ മുന്നിൽ നീട്ടി തരണം….”

 

അടി കിട്ടിയ കവിൾ തോറ്റുകാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു….

 

ഇത് രണ്ടും അവൾ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന പൂർണ വിശ്വാസം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു… എന്നാലും അപ്പോൾ മനസ്സിൽ തോന്നിയത് ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു…

 

വിചാരിച്ചപോലെതന്നെ സംഭവിച്ചു അവൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല…

 

ഞാൻ അവളേ നോക്കി ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു ചിരിച്ച ശേഷം വീണ്ടും അലമാരയുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങി…

 

“നിൽക്ക്…. ”

 

പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു വിളി ബാക്കിൽ നിന്നും വന്നു….

 

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…

 

അപ്പോഴേക്കും അവൾ എന്റെ അടുത്തെത്തിയിരുന്നു….

 

“നിന്നേ ഒക്കെ ഉമ്മവക്കുന്നതിലും നല്ലത് ചാവുന്നതാ അതുകൊണ്ട് വേഗം എന്നേ അടിച്ചിട്ട് ആ ബുക്ക്‌ തരാൻ നോക്ക്”

 

അവളുടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ കേട്ടു നിന്നു….

 

ഞാൻ ബുക്ക്‌ ഒരു സ്ഥലത്ത് വച്ചു

 

ഇവൾടെ അഹങ്കാരം ഇന്ന് തന്നെ തീർത്ത് കൊടുക്കണം…

 

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…. ഒരു തരി പേടിയെനിക്ക് അവയിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…

 

ഞാൻ അവളുടെ നേർക്ക് വന്നു നിന്നു

 

“പിന്നേ എന്നേ അടിക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം… പക്ഷേ നിന്നേ ഞാൻ വെറുതേ വിടും എന്ന് നീ പ്രതീ…”

 

അവൾ പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുന്നേ എന്റെ അഞ്ചു വിരലുകളും വിചാരിച്ചതിലും ശക്തിയിൽ അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു…..

 

പൊത്തി പിടിച്ച കവിളുകളുമായി അവൾ കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ നിന്നു…അവളുടെ മുടികൾ അവളുടെ മുഖം പൂർണമായും മറച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു….

 

കുറച്ചു നേരത്തേ നിൽപ്പിനൊടുവിൽ അവൾ എന്നേ നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു മാത്രവുമല്ല അവളുടെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞ വിരലുകളുടെ പാട് തെളിഞ്ഞു കാണാം….

 

മൈര്…..ഞാനിപ്പോൾ എന്താ ചെയ്തേ…

 

ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു പെണ്ണിനേ ഞാൻ നോവിക്കുന്നത്…

 

എന്തൊക്കെയായാലും ഞാൻ അവളേ തല്ലാൻ പാടില്ലായിരുന്നു…

 

ഒരു ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ തോന്നിയെങ്കിലും ഉള്ളിലേ ഈഗോ അതിനു സമ്മതിച്ചില്ല…..

 

അവൾ നിറ കണ്ണുകളുമായി എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്… ഒരക്ഷരം മിണ്ടുന്നില്ല…

 

ശേഷം അവിടേ ഉണ്ടായിരുന്ന ബുക്കുമെടുത്ത് മൗനമായി തന്നെ എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും പോയി…

 

അവളുടെ സ്വഭാവം വച്ച് ആ വാതിലൊക്കെ ആഞ്ഞടക്കേണ്ടതാണ് പക്ഷേ അതൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *