പെട്ടെന്ന് എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ആ വെളുത്ത ലാവ അണപൊട്ടിയൊഴുകി. അമ്മുവിന്റെ വായക്കുള്ളിലേക്ക് അത് ഓരോ തുള്ളിയായി ഇരച്ചു കയറി. അവൾ ഒരിത്തിരി പോലും പാഴാക്കാതെ അത് തൊണ്ടയിറക്കി കുടിച്ചു.
തളർന്നുപോയ ഞാൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വീണു. അമ്മു തന്റെ ചുണ്ടിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച ആ വെളുത്ത ദ്രാവകം നാവുകൊണ്ട് നക്കിത്തുടച്ചു കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി വശ്യമായി ചിരിച്ചു.
അമ്മു: “ഇത്രയും മധുരമുള്ള ഒരു വിഭവം എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ കിട്ടിയിട്ടില്ല മഹിയേട്ടാ. ഇനി എന്നെ നീ എന്ത് വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോ… ഞാൻ നിന്റെ അടിമയാണ്.”
ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ വലിയ കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. മുറിയിലെ എസിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് ഞങ്ങളുടെ വിയർപ്പൊപ്പിയ ഉടലുകളെ തഴുകി. അമ്മു എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് കിടക്കുകയാണ്. അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പതുക്കെ ചലിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിലെ വെളിച്ചങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി. മനസ്സിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭാരം പോലെ.
ഞാൻ: “അമ്മൂ… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മണിക്കൂറുകളായി നമ്മൾ ചെയ്തതും കണ്ടതുമെല്ലാം ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഞാൻ ഇത്രയ്ക്ക് മാറിയോ? പാർക്കിൽ വെച്ചും ആ ബസ്സിൽ വെച്ചും നിന്നെ മറ്റൊരുത്തൻ… അത് കണ്ടിട്ടും ഞാൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നിലെ പഴയ മഹി ഇങ്ങനെയൊന്നുമായിരുന്നില്ല. എനിക്കിപ്പോ എന്നെത്തന്നെ പേടിയാകുന്നു.”
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അമ്മു പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ശാന്തതയായിരുന്നു.
അമ്മു: “മഹിയേട്ടൻ വെറുതെ ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞു വിഷമിക്കേണ്ട. ഏട്ടൻ മാറിയതല്ല, ഏട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ യഥാർത്ഥ പുരുഷൻ പുറത്തു വന്നതാണ്. ഏട്ടന്റെ ആ ഫന്റാസികൾ… അത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യം എനിക്കും അത്ഭുതം തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ പിന്നീട് എനിക്കും അത് ഇഷ്ടമായി. ഏട്ടൻ തരുന്ന ആ സ്വാതന്ത്ര്യം, എന്നെ ഒരു പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ എത്രത്തോളം ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയാമോ? ആ ബസ്സിലെ പയ്യൻ എന്നെ തൊട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പേടിയല്ല, മറിച്ച് നിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് അത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നുള്ള സുഖമായിരുന്നു.”
ഞാൻ: “പക്ഷേ അമ്മൂ… നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ നമ്മളെ തല്ലിക്കൊല്ലും. ഇതൊരുമാതിരി അശ്ലീലമായ കളിയല്ലേ?”
അമ്മു: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ മൂക്കിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു) “ഈ നാലു ചുവരുകൾക്ക് പുറത്ത് നമ്മൾ ആരാണെന്ന് ലോകത്തിന് അറിയാം. പക്ഷേ ഇവിടെ, ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ നമ്മൾ വെറും പച്ചയായ മനുഷ്യരാണ്. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തുറന്നു കാട്ടുന്നതിൽ എന്താ തെറ്റ്? മഹിയേട്ടൻ എന്നെ മറ്റൊരുവന്റെ മുന്നിൽ വിട്ടു കൊടുത്തു എന്ന് കരുതണ്ട, പകരം നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ ലഹരി കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു എന്ന് കരുതിയാൽ പോരെ?”
അവളുടെ ആ സംസാരം എന്റെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം പതുക്കെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ കുറെ നേരം പഴയ കാര്യങ്ങളും ബാംഗ്ലൂരിലെ ഈ യാത്ര തന്ന മാറ്റങ്ങളും പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് അവൾ എന്റെ പഴയ ചില ‘പഴഞ്ചൻ’ സ്വഭാവങ്ങളെ കളിയാക്കി.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സംശയം തോന്നി. ഞാൻ അവളെ എന്നിലേക്ക് കുറച്ചു കൂടി അടുപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: “അമ്മൂ… എനിക്കൊരു സത്യം അറിയണം. ഈ യാത്രയ്ക്ക് മുന്നേ തന്നെ, അതായത് ഞാൻ ഇവിടെ എത്തുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ എന്നോടുള്ള നിന്റെ മനോഭാവം മാറിയിരുന്നോ? നിനക്ക് എന്നോട് പണ്ടേ ഇത്തരം താല്പര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ?”
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അമ്മു പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ആ ചിരിയിൽ ഒത്തിരി രഹസ്യങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി മുഖമമർത്തി കിടന്നു. ആ ചിരി എനിക്കുള്ള മറുപടിയായിരുന്നു.