അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
അമ്മു: “എങ്കിൽ സത്യം പറ മഹിയേട്ടാ… അന്ന് റാഫി നിന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു എന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കുമ്പോൾ, എന്നെ അവന് വിട്ടു കൊടുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നീ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അതോ ഞാൻ നിന്റെ മാത്രമായിരിക്കണം എന്നാണോ നീ ആഗ്രഹിച്ചത്?”
അവളുടെ ആ ചോദ്യം എന്നെ വീണ്ടും കുഴപ്പത്തിലാക്കി. റാഫി അന്ന് ആവേശത്തോടെ നിന്നെ വർണ്ണിച്ചപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ തോന്നിയ ആ വിചിത്രമായ ആഗ്രഹം അവളോട് എങ്ങനെ പറയുമെന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു.
അമ്മുവിന്റെ ആ കുത്തിപ്പൊളിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ഒന്നു പതറി. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വിചിത്രമായ ചിന്തകളെ പുറത്തുപറയാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ: “എന്റെ അമ്മൂ… നീ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് ചോദിക്കല്ലേ. അന്നത്തെ ആ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് നീ എന്റെ അനിയത്തിയാണെന്ന തോന്നൽ, മറുവശത്ത് റാഫിയുടെ ആവേശവും നിന്റെ ആ വശ്യമായ ഫോട്ടോകളും… സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കൊന്നും ഓർമ്മയില്ല.”
ഞാൻ ആ ചോദ്യത്തിൽ നിന്നും തന്ത്രപരമായി ഒഴിഞ്ഞുമാറി. എന്റെ ആ പതർച്ച കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് ആക്കിച്ചിരിച്ചെങ്കിലും കൂടുതൽ നിർബന്ധിച്ചില്ല. ഞങ്ങൾ പതുക്കെ ആ സംസാരം നിർത്തി അടുത്ത ദിവസത്തെ പ്ലാനുകളിലേക്ക് കടന്നു.
ഞാൻ: “നമുക്ക് ഈ ബാംഗ്ലൂർ തിരക്കിൽ നിന്ന് മാറി എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒരു ട്രിപ്പ് പോയാലോ? നീ പറ… നിനക്ക് എവിടെ പോകാനാണ് ഇഷ്ടം?”
അമ്മുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവൾ ആവേശത്തോടെ ഓരോ സ്ഥലങ്ങൾ പറയാൻ തുടങ്ങി.
അമ്മു: “നമുക്ക് കൂർഗ് പോയാലോ? അവിടുത്തെ ആ തണുപ്പും മഞ്ഞും… അല്ലെങ്കിൽ വയനാട്?”
ഞാൻ: “വയനാട് ഒക്കെ നമ്മൾ എത്ര കണ്ടതാ.
നമുക്ക് കുറച്ചുകൂടി കളർഫുൾ ആയ ഒരിടം വേണ്ടേ?”
ഞങ്ങൾ കുറെ നേരം വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ നടത്തി. ഒടുവിൽ രണ്ടുപേരും ഒരുപോലെ സമ്മതിച്ച ആ പേര് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: “ഗോവ! നമുക്ക് ഗോവയ്ക്ക് പോകാം അമ്മൂ. അവിടുത്തെ ബീച്ചും, രാത്രിയിലെ പാർട്ടികളും… നീ ആഗ്രഹിച്ച ആ സ്വാതന്ത്ര്യം അവിടെ നിനക്ക് നന്നായി ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റും.”
അമ്മു: “ഗോവയോ! ഉഫ്… അത് സൂപ്പർ ആയിരിക്കും മഹിയേട്ടാ. അവിടുത്തെ കടൽതീരത്ത് വെച്ച് നമുക്ക് ഒത്തിരി കറങ്ങാം.”
യാത്ര ഉറപ്പിച്ചതോടെ അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം വന്നു. ഞാൻ അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: “പിന്നെ ഒരു കാര്യം കൂടി… നാളെ രാവിലെ നമുക്ക് ആദ്യം ഒരു കാർ ഷോറൂമിൽ പോകണം. എനിക്കൊരു കാർ വാങ്ങണം എന്നുണ്ട്. നാളെ തന്നെ അത് ബുക്ക് ചെയ്യണം. ഷോറൂമിൽ പോകുമ്പോൾ നീയും കൂടെ വേണം, നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട കളർ തന്നെ നമുക്ക് എടുക്കാം.”
കാർ വാങ്ങുന്ന കാര്യം കേട്ടതും അമ്മു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അമ്മു: “സത്യമാണോ മഹിയേട്ടാ? നമ്മൾ സ്വന്തം കാറിലാണോ ഇനി യാത്ര ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. നാളെ രാവിലെ തന്നെ നമുക്ക് പോകാം. എനിക്ക് ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള കാറാണിഷ്ടം!”
പുതിയ കാറിനെക്കുറിച്ചും ഗോവ യാത്രയെക്കുറിച്ചും സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ട് അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ആ രാത്രിയുടെ ബാക്കി സമയം വരാനിരിക്കുന്ന പുതിയ യാത്രകളുടെയും അനുഭവങ്ങളുടെയും പ്രതീക്ഷയിൽ ഞങ്ങൾ പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം മുറിയിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയപ്പോൾ തന്നെ അമ്മു ഉന്മേഷവതിയായിരുന്നു. അവൾ കുളിച്ച് ഒരുങ്ങി വരുമ്പോൾ ഒരു കടും നീല നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ആ വസ്ത്രത്തിൽ അവൾ വളരെ മാന്യയായി കാണപ്പെട്ടു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് മുടി ചീകുന്ന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു.
ഞാൻ: “അമ്മൂ… ഇതാണോ നീ ഇന്ന് ഷോറൂമിൽ ഇടാൻ പോകുന്ന ഡ്രസ്സ്?”