ഒരു പുരുഷന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ആസ്വദിക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള ഒരു പൂർണ്ണത ആ ശരീരത്തിന് വന്നിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ആ പുഷ്ടിയും, വിടർന്ന ഇടുപ്പും ആ പാന്റ്സിനുള്ളിൽ പോലും തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചുരുണ്ട കറുത്ത മുടിയിഴകൾ അവളുടെ തോളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു. അവൾ എങ്ങോട്ടോ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ആ നിൽപ്പ്…
ആ മുഖത്തെ ഗൗരവം… എല്ലാം കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ അവൾ എനിക്കൊരു അപരിചിതയെപ്പോലെ തോന്നി. എന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടി എന്നതിലുപരി, ഏതൊരു പുരുഷനെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള ഒരു പെണ്ണായി അവൾ മാറിയിരിക്കുന്നു.
മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഞാൻ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കുന്തോറും എന്റെ ഉള്ളിലെ ‘ഏട്ടൻ’ പതറുകയായിരുന്നു. “അമ്മൂ… നീ എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കുന്നത്?” എന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നി. ആ ഡ്രസിങ് റൂമിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുകയാണോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു.
ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
“അമ്മൂ… ഇത്… ഇത് അല്പം അധികമാണ്. നിന്റെ വയറൊക്കെ ഇങ്ങനെ പുറത്തു കാണുന്ന ഡ്രസ്സ് ആണോ നീ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് എടുക്കുന്നത്? ഇത് കണ്ടാൽ ആരെങ്കിലും നോക്കാതിരിക്കുമോ?”
മറുപടിക്കായി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അമ്മുവിന്റെ ആ മറുപടി വന്നതും എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും അസ്വസ്ഥമായി. “ശരി ഏട്ടാ, എങ്കിൽ ഞാൻ വേറെ ഒരെണ്ണം നോക്കട്ടെ… ഇത് ഏട്ടന് ഉറപ്പായും ഇഷ്ടപ്പെടും” എന്നായിരുന്നു അവളുടെ മെസ്സേജ്.
അല്പസമയത്തിന് ശേഷം വാട്സാപ്പിൽ അടുത്ത ഫോട്ടോ തെളിഞ്ഞു. അത് കണ്ടതും എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ നിലത്തു വീഴുമെന്ന അവസ്ഥയായി.
മുൻപത്തെക്കാളും ‘ഹോട്ട്’ ആയ വേഷമായിരുന്നു അത്. ശരീരത്തോട് പറ്റിനിൽക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ ടീഷർട്ടും, അതിനൊപ്പം അതീവ ഹ്രസ്വമായ ഒരു ജീൻസ് ഷോട്ട്സും.
ആ ടീഷർട്ട് അവളുടെ വയറിന്റെ പകുതി ഭാഗം മാത്രമേ മറയ്ക്കുന്നുള്ളൂ. മുൻപ് അയച്ച ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ വ്യക്തമായി അവളുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത വയറും, നാഭിച്ചുഴിയും ആ ചിത്രത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ വിടർന്ന തുടകൾ ആ ഷോട്ട്സിനുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കാണുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ശിരസ്സിലേക്ക് രക്തം ഇരച്ചുകയറി.
റൂമിലെ എസിയുടെ തണുപ്പിലും ഞാൻ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ആങ്ങള എന്ന നിലയിൽ ഇതിനെ എതിർക്കണമെന്ന് ബുദ്ധി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എന്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷൻ ആ കാഴ്ചയിൽ തളച്ചിടപ്പെട്ടു. അവളുടെ ആ നിൽപ്പ്… ആ വടിവൊത്ത ശരീരം… അവൾ മനഃപൂർവ്വം എന്നെ പ്രകോപിപ്പിക്കുകയാണോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. ആ ഡ്രസിങ് റൂമിലെ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് അവൾ തനിയെ നിന്ന് ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറി നോക്കുന്നത് സങ്കൽപ്പിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ചിന്തകൾ നിയന്ത്രണം വിട്ടു.
അരുതാത്ത പലതും എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. അവളുടെ ആ തുടകളിൽ ഒന്ന് തലോടാനോ, ആ വയറിൽ ഒന്ന് സ്പർശിക്കാനോ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ആശിച്ചു പോയി. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ആ ചിന്തയോർത്ത് എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ അറപ്പ് തോന്നി. “മഹേഷേ, നീ എന്താണ് ഈ ചിന്തിക്കുന്നത്? അവൾ നിന്നെ ജീവനായി കാണുന്ന അനിയത്തിയല്ലേ?”
ഞാൻ സ്വയം ചോദിച്ചു. പക്ഷേ, കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് തന്നെ പോയി. അവളുടെ ആകാരഭംഗി ഇപ്പോൾ ഒരു കവിത പോലെ തോന്നി.
ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
“അമ്മൂ… നീ ഇത് എന്ത് ചെയ്യുകയാണ്? ഇത് ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയി ഇടാനാണോ നീ വാങ്ങുന്നത്? നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പകുതി ഭാഗവും പുറത്താണല്ലോ. നീ ശരിക്കും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കും!”
അവൾ ഉടനെ തന്നെ മറുപടി അയച്ചു: “അയ്യോ ഏട്ടാ… ഇത് അത്ര മോശമാണോ? ഞാൻ ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ഇട്ടു നോക്കിയതാ… ഏട്ടൻ ഇങ്ങനെ ചൂടാവല്ലേ. ഞാൻ ഇത് എടുക്കുന്നില്ല പോരേ?”