ഇന്ദുവിന്റെ, കഴുത്തു ഇറക്കിവെട്ടിയ ടോപ്പിന്റെ ആ കഴുത്തിലേക്ക് അയാളുടെ നോട്ടം നീണ്ടു. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിനനുസരിച്ച് ഉയർന്നുതാഴുന്ന ആ മുലയുടെ കൊഴുപ്പും മുഴുപ്പും അയാളെ ശെരിക്കും വിസ്മയിപ്പിച്ചു.
“എന്തൊരു ചരക്കാ ഇത്”
അയാൾ ഓർത്തു ആ കറുത്ത ഡ്രെസ്സിന്റെ തുണിക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കാതെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്നതുപോലെയുള്ള അവളുടെ മുലകൾ, ഒന്ന് കുനിയുമ്പോഴോ തിരിയുമ്പോഴോ തെളിയുന്ന ചെറിയ മുല ചാലുകൾ മുത്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ അവൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ഏതൊരു കാഴ്ചയേക്കാളും സുന്ദരമായിരുന്നു.
തന്നെ കണ്ടിട്ട് പഴുത്ത തക്കാളിപ്പഴം പോലുള്ള അവളുടെ അധരങ്ങൾ ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നത് അയാളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത വികാരങ്ങൾ ഉണർത്തി. ആ മുടിയിൽ നിന്നൊലിക്കുന്ന സുഗന്ധം അയാളെ വല്ലാതെ ബ്രമിപ്പിച്ചു..
മുത്തുവിന്റെ നോട്ടം തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴയുന്നത് ഇന്ദു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ മിററിലൂടെ കാണുന്ന അയാളുടെ കാമർത്തി യായ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഒരേ അണുവിലേക്കും ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്നതു പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
ഇയാൾ എന്താ പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടിട്ടില്ലേ അവൾ മനസ്സിൽ ഓർക്കാതെ ഇരുന്നില്ല
”എന്താ മുത്തു ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?”
അവൾ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയി.
മുത്തു ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഗർജനമുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇല്ല മേടം… ഈ കാട്ടിൽ ഇതുവരെ ഇങ്ങനെയൊരു പൂവ് വിരിഞ്ഞിട്ടില്ല. അത് നോക്കിപ്പോയതാ കണ്ടില്ലേ ചുവന്നു തുടുത്ത ഒരു പൂവ്…”
അയാളുടെ മറുപടി കേട്ട് ഇന്ദുവിന്റെ മുഖം വിളറി എന്തോ അയാൾ കൊള്ളി ച്ചു പറയും പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
“എവിടെ”
“കഴിഞ്ഞ് പോയി മേടം കണ്ടില്ല അതാ”
അഭി ഇപ്പോഴും പബ്ജിയുടെ ലോകത്താണ് ഇയാൾ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുകയാണേൽ പോലും അവന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഈ കൊടുംകാട്ടിനുള്ളിൽ താൻ ഈ മൃഗത്തെപ്പോലെയുള്ള മനുഷ്യന്റെ കൂടെ ഒറ്റക്കാണെന്ന ബോധം ഇന്ദുവിനെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തിതുടങ്ങി .
.
”ഇനി എങ്ങോട്ടാ പോണ്ടേ?”.
അവൾ വിക്കലോടെ ചോദിച്ചു.
”ഇടതുവശത്തെ ആ ചെറിയ വഴിയിലേക്ക് മേടം…”
“ഓക്കേ”
” എന്താണ് വരാൻ വൈകിയത് മേടം? സമയം അഞ്ചര ആയല്ലോ ഞാൻ ഒത്തിരി കാത്തിരുന്നു വല്ലാത്ത വിശപ്പായിരുന്നു ഇത്ര നേരം ഇപ്പോൾ അടങ്ങാത്ത ദാഹവും തുടങ്ങി,”
മുത്തുവിന്റെ ശബ്ദം പുറകിൽ നിന്ന് വീണ്ടും മുഴങ്ങി..
ഇന്ദു ഒന്ന് പതറി,
“അത്… വഴി അറിയാത്തതുകൊണ്ട് പതുക്കെയാണ് വന്നത് വെള്ളം വേണോ നിങ്ങൾക്ക്.”
“ഏയ് വേണ്ട അത് തിന്നേണ്ടത് തിന്നാലും കുടിചാലുമേ മറുള്ളു മിനിമം താഴെ തൊട്ട് മേലെ വരെ തിന്നണം പൊയ്കയിൽ നിന്നും വെള്ളം കുടിക്കണം നല്ല പോർട്ടിൻ ജലം ”
“എന്ത്”
“നല്ല മാൻ പേടയെ വേട്ടയാടി തിന്നുന്ന കാര്യമാ മേടം”
“ഹ്മ്”
അവൾ ചെറുതായി പേടിച്ചുകൊണ്ട് സ്റ്റിയറിംഗിൽ പിടുത്തം മുറുക്കി.
കാർ ഇപ്പോൾ വിജനമായ ഒരു മൺപാതയിലൂടെയാണ് നീങ്ങുന്നത്. ഇരുവശത്തും ആകാശം മുട്ടുന്ന മരങ്ങൾ. തമിഴ്നാട്ടിലെ ഈ അതിർത്തി ഗ്രാമത്തിൽ സന്ധ്യ നേരത്തെ മായങ്ങുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
”മേടം ഇന്ന് തന്നെ പോകുന്നുണ്ടോ?”
മുത്തു വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മിററിലൂടെ അവളുടെ മുഖതെക്ക് വീണ്ടും പതിഞ്ഞു.
”പിന്നെ… എല്ലാം കണ്ടിട്ട് ഇന്ന് തന്നെ പോണം,”
ഇന്ദു ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആധി പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ കാട്ടുവഴിയിലൂടെ രാത്രി തിരിച്ചുപോവുക എന്നത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി.
ഇന്ദുവിന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മുത്തുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം നിരാശ നിഴലിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തെ ആ മാറ്റം അവൾ മിററിലൂടെ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ, കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന വേഗത്തിൽ ആ നിരാശ മാറി, അവിടെ ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി തെളിഞ്ഞു.
അത് കണ്ടപ്പോൾ ഇന്ദുവിന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറി.
കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്തോറും മൺപാത കൂടുതൽ ഇടുങ്ങിയതായി വന്നു. ടയറുകൾ മണ്ണിൽ ഉരയുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. അഭി ഇപ്പോഴും പബ്ജിയുടെ ലോകത്ത് വെടിവെപ്പിലാണ്. അവന് ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും അറിയുന്നില്ല.
മുത്തു മെല്ലെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം ഇന്ദുവിന്റെ നഗ്നമായ കഴുത്തിൽ തട്ടി.