“ഇത് എല്ലാം അവസാനത്തിൽ വേദനയാവുമോ?”
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അല്ലെങ്കിൽ… ഞാൻ പിന്നീട് എന്നെത്തന്നെ വെറുക്കുമോ?”
അവൻ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“അത് നമുക്ക് ഇപ്പോൾ അറിയില്ല. പക്ഷേ, നീ ഈ നിമിഷത്തിൽ നിന്നെ തന്നെ വഞ്ചിക്കരുത്. നിന്റെ മമ്മി മോളി ടീച്ചർ നിന്റെ പ്രായത്തിൽ നിന്നെക്കാൾ വില്ലത്തി ആയിരിക്കും ചിലപ്പോൾ . ആർക്കറിയാം അതൊക്കെ ?”
“പോടാ ” . എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു .
കുറച്ച് സമയം ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. അടുത്ത്, പക്ഷേ അതിരുകൾ പാലിച്ച്. ആ രാത്രി ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി—
പ്രണയം എല്ലായ്പ്പോഴും സ്പർശത്തിലൂടെയല്ല തുടങ്ങുന്നത്.
ചിലപ്പോൾ, അത് ഉള്ളിലെ യുദ്ധത്തിലൂടെയാണ്.
വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, കാർ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം എനിക്ക് ഒരു തീരുമാനത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലെ തോന്നി.
ഞാൻ പഴയ ആൻ ആയിരുന്നില്ല.
പക്ഷേ, പുതിയ ആൻ ആകാനും എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ധൈര്യം പൂർണ്ണമായി വന്നിരുന്നില്ല.
സ്നോ വീഴുന്ന ആ നിശ്ശബ്ദ രാത്രിയിൽ,
എന്റെ മനസ്സ് ആദ്യമായി തന്നെ ചോദിച്ചു—
സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് അതിരുകൾ തകർക്കലാണോ,
അല്ലെങ്കിൽ അവയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് തിരഞ്ഞെടുക്കലാണോ?
കാർ വീണ്ടും നീങ്ങുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അധികം സംസാരിച്ചില്ല.
അന്നത്തെ മഞ്ഞുവീഴ്ചപോലെ തന്നെ, എന്റെ മനസ്സിനുള്ളിലും ഒരുപാട് ചിന്തകൾ പതുക്കെ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
രാഹുലിന്റെ അപാർട്ട്മെന്റിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തി. കെട്ടിടം മുഴുവൻ നിശ്ശബ്ദം. വിൻഡോകളിലൂടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. ഞാൻ ഒന്നു മടിച്ചു നിന്നപ്പോൾ, അവൻ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“നിനക്ക് കംഫർട്ടബിൾ അല്ലെങ്കിൽ… നമുക്ക് തിരികെ പോകാം.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ, എന്തോ ഒന്നു ഉള്ളിൽ ഇളകി.
ഞാൻ തലകുലുക്കി. “ഇല്ല… വരാം.”
ലിഫ്റ്റിൽ കയറിയപ്പോൾ, ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസം മാത്രം കേൾക്കുന്നത്ര അടുത്ത്. അവന്റെ കൈ എന്റെ കൈക്കടുത്ത്… തൊടുന്നില്ല, പക്ഷേ സാന്നിധ്യം അറിയാം. ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി.
റൂമിൽ കയറിയപ്പോൾ, അവൻ ലൈറ്റ് ഇട്ടു.
ചെറിയ, വൃത്തിയുള്ള ബെഡ്റൂം. വിൻഡോയ്ക്ക് പുറത്തു സ്നോ. അകത്ത് ചൂട്.
“വെള്ളം വേണോ?”
അവൻ ചോദിച്ചു.
“വേണ്ട,”
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഇവിടെ ഇരിക്കാം.”
ഞങ്ങൾ ബെഡിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. ഒരു നിമിഷം… നിശ്ശബ്ദം.
അവൻ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“നീ ഭയക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു,”
അവൻ പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ ഞാൻ നിന്നെ പ്രെഷർ ചെയ്യില്ല, ആൻ.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ, എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്നു നനഞ്ഞു.
“എനിക്ക്… എല്ലാം ആദ്യമാണ്,”
ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അതുകൊണ്ടാണ്.”
അവൻ എന്റെ കൈ പതുക്കെ പിടിച്ചു.
ആ സ്പർശത്തിൽ, അതുവരെ ഞാൻ പിടിച്ചു നിർത്തിയിരുന്ന ധൈര്യം അല്പം അലിഞ്ഞു.
ഞാൻ അവന്റെ ചുമലിലേക്കു ചായുമ്പോൾ, അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല—
പക്ഷേ, ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഒരുപാട് ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു മൃദുവായ ചുംബനം നൽകി.
അത് എനിക്ക് അറിയാത്ത ഒരു സുരക്ഷിതത്വം പോലെ തോന്നി.
പിന്നെ, എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി—
അനുമതി ചോദിക്കുന്ന ഒരു നോട്ടം.
ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ, ഞാൻ പിന്നോട്ട് നീങ്ങിയില്ല.
ആ നിമിഷം,
പ്രണയം ഒരു തീരുമാനമായിരുന്നില്ല—
ഒരു വിശ്വാസം ആയിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ചേർന്നു.
വാക്കുകൾക്കപ്പുറം, ഹൃദയങ്ങൾ സംസാരിച്ചു.
പുറത്ത് സ്നോ വീഴുമ്പോൾ, അകത്ത് സമയം ഒന്നു നിശ്ചലമായ പോലെ.
പക്ഷേ, ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി—
ഇത് ഇനി വെറും ഒരു ക്രഷ് അല്ല.
ഇത് എന്നെ മാറ്റാൻ പോകുന്ന ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്.
“ഇതിന്റെ വില ഞാൻ കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ?”
ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കൈകൾ എന്റെ അരക്കെട്ടിനെ ചുറ്റി പിടിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു .ആ കരങ്ങൾ ശക്തിയായി എന്നെ പിടിച്ചു അവന്റെ മാറോടു ചേർത്തു .എന്താ സംഭവിക്കുന്നത് എന്നറിയാതെ സ്തബ്ദിച്ചു നിന്ന എന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർന്നു .അവന്റെ ആ ചൂടുള്ള ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്ന എന്റെ ചുണ്ടുകളെ വിഴുങ്ങി .എന്റെ ലിപ് ഗ്ലോസ് ഇളകുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടാർന്നു .