പിന്നെ തമ്പുരാൻ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ആൺ കുട്ടിക്ക് ഭരണം തുടരാം. മാത്രമല്ല ഇവരുടെ കുടുംബത്തിലെ രക്ത ബന്ധം പുറത്തോട്ട് കടക്കാതെ ഇരിക്കാൻ സ്വന്തം മക്കളെ കൊണ്ട് അങ്ങോട്ടും, ഇങ്ങോട്ടും കല്യാണം കഴിപ്പിക്കിലാണ് ഇവിടത്തെ കാലകാലങ്ങളായിയുള്ള രീതി.
ചന്ദ്രൻ പോറ്റിക്ക് ആദ്യ കല്യാണത്തിൽ ഉണ്ടായ സ്ത്രീ കന്നി പ്രസവത്തിൽ തന്നെ മരിച്ചു പോയിയിരുന്നു. അതിൽ ആണെങ്കിൽ ഒരു പെണ്ണ് കുട്ടിയാണ് ഉണ്ടായത്. (പേര് – ദിയ ) അതുകൊണ്ട് തന്നെ അടുത്ത തലമുറയ്ക്കു വേണ്ടി ഒരു ആൺ കുട്ടി ചന്ദ്രൻ പോറ്റിക്കു ആവിശ്യം ആയിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഭാര്യ മരിച്ച അടുത്ത വർഷം തന്നെ അയാൾ തെന്റെ മകനായി മാസങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ മനയിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നു.
തനിക്കു വേറെയൊതോ ഒരു സ്ത്രീയിൽ ഉണ്ടായ പുത്രൻ ആണ് ആര്യൻ. പക്ഷെ അവന്റെ അമ്മ ആരെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.
പോറ്റിക്കു അന്ന് 33 വയസ്സ് ആയിരിന്നു പ്രായം. (ഇപ്പോൾ 52)
കാലം കുറയെ കഴിഞ്ഞിട്ടും, ഇപ്പോഴും ആര്യനും, തന്റെ ഒരു വയസ്സ് മൂത്ത ചേച്ചിയായ ദിയയും ഇപ്പോഴും ചിലകാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ഇവിടത്തെ പഴയ ആചാര്യങ്ങളൊക്കെ തന്നെയാണ് ശീലിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവർ സ്കൂളിലോ, കോളേജിലോ ഒന്നും പോയിട്ടില്ല. എന്നാലും അവർക്കു 15 വയസ്സ് വരെ ആവശ്യമുള്ള പ്രധാന കാര്യങ്ങളൊക്കെ പഠിപ്പിക്കാനായിട്ട്, കുറുക്കൻമൂല സ്കൂളിലെ വീണ ടീച്ചർ വരുമായിരുന്നു.
വീണ ടീച്ചർ സ്കൂൾ സമയം കഴിഞ്ഞിട്ട്, എല്ലാ ദിവസവും തിങ്കൾ മുതൽ വെള്ളി വരെ വൈകീട്ടു അവർക്കു രണ്ടുപേർക്കും ഒരു മണിക്കൂർ മനയിൽ വന്നു ക്ലാസ്സ് എടുത്തുകൊടുക്കുമായിരുന്നു.
പക്ഷെ ഇന്ന് അവരെ കാത്തു ഒരു വലിയ തലവേദന കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. കാരണം, ഇന്നലെ ആര്യന്റെ പതിനെട്ടാം പിറന്നാൾ ആയിരുന്നു. ദിയ യുടെ പ്രായം ആണേൽ 19-ഉം ആയി കഴിഞ്ഞു. ഇനി അവർ രണ്ടു പേരും ലൈഗീക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ടു രണ്ടു പിള്ളേരെ ഉണ്ടാകേണ്ട സമയമാണ്. പക്ഷെ പ്രശ്നം എന്തെന്നാൽ അവർ തമ്മിൽ ചെറുപ്പം തൊട്ടേ, നല്ല സഹോദരങ്ങളെ പോലെയാണ് വളർന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവർക്കു അങ്ങനെ ഒരു ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പുടുന്നതിനെ പറ്റി തന്നെ ചിന്തിക്കാൻ മടിയായിരുന്നു. അതിലുപരി തന്റെ അച്ഛൻ, മക്കളോട് കാണിക്കുന്ന ആധിപത്യവും അവർക്കു സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിനു അപ്പുറം ആയിരുന്നു. മാത്രല്ല. ഇത് പഴയ കാലവും അല്ല.
അതുപോലെ തന്നെ ആര്യന്റെ അമ്മ ആരെന്നു അറിയാനായിട്ടു നാട്ടുകാർക്ക് ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇതിപ്പോഴും ഒരു ചുരുളഴിയാത്ത രഹസ്യമായി മൂടികിടക്കുകയാണ്. അത് നാട്ടുകാർക്ക് കൃത്യമായ രീതിയിൽ പറയാൻ പറ്റാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നു വെച്ചാൽ, ചന്ദ്രൻ പോറ്റിയുടെ മനയിൽ പകലും, രാത്രിയിലും, പല, പല, സ്ത്രീകൾ വന്നു പോകാറുണ്ടായിരുന്നു (ആ കാലത്ത്).
ഇന്നിപ്പോൾ അങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയിട്ട് ആരും പോകുന്നത് ഇതുവരെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല. ഇനി സ്വകാര്യമായിട്ട് പോകാറുണ്ടോന്നും ആർക്കും അറിയില്ല. നാട്ടിലെ ചില ആധുനിക മനുഷ്യർ, ഇതൊക്കെ പണ്ടത്തെ ആചാരമാണ്, കാലം മാറി, ഇതൊക്കെ വെറും അന്ധവിശ്വാസം ആണെനൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും അവരുടെ ഉള്ളിലും ഒരു ചെറിയ പേടി എവിടെയോ ഉണ്ടെന്നുള്ളതാണ് സത്യം.
– ഇന്നത്തെ കുറുക്കൻ മൂല –
– വർഷം 2025 –
– രാവിലെ ചായക്കടയിൽ –
“ഭാസ്കരൻ ചേട്ടാ.. അറിഞ്ഞോ നമ്മുടെ സ്റ്റേഷനിൽ പുതിയ കോൺസ്റ്റബിൾ ചാർജ് എടുത്തിട്ടുണ്ട്.”
“അഹ് എന്നോട് വിനോദ് പറഞ്ഞായിരുന്നു. ഒരു ആലപ്പുഴ കാരൻ ആണെന്നാ കേട്ടെ.”
“മ്മ്.. അതെ. കണ്ടിട്ട് വലിയ പ്രായം ഒന്നും ഇല്ല. ഒരു മുപ്പതു-മുപ്പത്തിരണ്ടു ഒക്കെ കാണും. കൂടെ ഒരു പെണ്ണും, കുട്ടിയും ഉണ്ടെന്നാ ഞാൻ അറിഞ്ഞേ. മാത്രല്ല, അവർ ഇനി ഇവിടെ വാടകക്ക് താമസിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നാ കേട്ടെ.”