അടുത്ത തട്ടിൽ മുഴുവനും വൈബ്രേറ്ററുകളായിരുന്നു അതിൽ ബുള്ളറ്റ് വൈബ്രേറ്റർ,ഫിംഗർ വൈബ്രേറ്റർ,ലിപ്സ്റ്റിക് ആകൃതിയിലുള്ള വൈബ്രേറ്റർ,റിമോട്ട് വൈബ്രേറ്റർ എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏറ്റവും മുകളിലെ തട്ടിൽ അനൽ പ്ലഗുകൾ,അനൽ ബീഡ്സ്,മെഴുകുതിരികൾ,ലൂബ്രിക്കന്റ് ജെല്ലൂകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മുറിയിലെ കാഴ്ചകൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ റിനീഷിനെ അവൻ മറ്റേതോ ലോകതാണെന്ന ചിന്തയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.
സമയം കടന്നുപോയി റിനിഷിന്റെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു തുടങ്ങി അവൻ മെല്ലെ മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു ആ കേജിൽ നീണ്ട് നിവർന്ന് കിടക്കാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു എന്നിട്ടും അവൻ ആ കേജിൽ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു കിടന്നു.
ഗാഢനിദ്രയിൽ മുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന അവന്റെ ബോധത്തിലേക്ക്, അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു ശബ്ദം തിരമാലപോലെ ഒഴുകിയെത്തി. നിശ്ശബ്ദതയുടെ നേർത്ത മറയെ കീറി മാറ്റി, ശ്വാസത്തിന്റെ വിറയലുമായി കലർന്ന മന്ദസ്വരങ്ങൾ അവന്റെ ചെവികളിൽ പതിഞ്ഞു.
“ആഹ്ഹഹ്… ഹ്മ്മ്… പതുക്കെ… സ്സ്… സ്… സ്….. ആഹ്ഹ്ഹ്…വേദ…നിക്കുന്നു….. ആഹ്ഹ്ഹ്”
ആ സ്വരങ്ങളിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ അധികം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. അവ ആ നിശ്ശബ്ദതയെ സ്പർശിച്ച്, ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നവനെ പതിയെ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു.
അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
തോട്ട് മുന്നിലെ കിടക്കയെ മറച്ചുകൊണ്ട് ആ കറുത്ത കർട്ടൻ വിരി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്…അതുകൊണ്ട് തന്നെ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാം എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവന് കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.
ആ കർട്ടന്റെ അപ്പുറം ആരാണ് അഹമ്മദോ മുസ്തഫയോ.. അവർ ആരെയാണ് ഭോഗിക്കുന്നത് അൽഘയെയാണോ അതോ തന്റെ ഭാര്യ സ്റ്റിഫിയയെയാണോ
റിനിഷിന്റെ നെഞ്ച് ഇടിപ്പ് കൂടി….അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ കർട്ടൻ മാറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു….
സമയം ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുംതോറും ആ മുറിയാകെ അസ്വസ്ഥതയുണർത്തുന്ന അലർച്ചകളും അവ്യക്തമായ ശബ്ദങ്ങളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ഓരോ നിമിഷവും റിനിഷിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കുത്തനെ ഉയർന്നു;
കർട്ടനപ്പുറം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന ചോദ്യമാത്രം അവന്റെ മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
കാരണം ആ മുറി തന്നെയായിരുന്നു.
ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറിന് ശേഷം കറുത്ത കർട്ടൻ മെല്ലെ ഒരുവശത്തേക്ക് നീങ്ങി.
പുറത്തേക്ക് വന്നത് അഹമ്മദായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വിചിത്രമായ ആത്മവിശ്വാസവും ചുണ്ടിൽ പരിഹാസച്ചിരിയുമുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് കേജിനുള്ളിൽ റിനിഷ് ഉണർന്നിരിക്കുന്നതായി അഹമ്മദ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.
ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം തമ്മിൽ ഉടക്കി.
അഹമ്മദ് പതുക്കെ അടുത്തുവന്ന് കുനിഞ്ഞ് നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഒടുവിൽ ഉണർന്നല്ലോ…” അഹമ്മദ് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
റിനിഷ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ കർട്ടനിലേക്കായിരുന്നു.
അഹമ്മദ് ആ നോട്ടം ശ്രദ്ധിച്ചു.
“അപ്പുറത്ത് ആരാണെന്ന് അറിയണമെന്നുണ്ടോ?” അവൻ ചോദിച്ചു.
റിനിഷിന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.
അഹമ്മദ് വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“നിനക്ക് കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം… ഞാൻ ഈ കർട്ടൻ മാറ്റാം.”
റിനിഷ് അവനെ നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ഭയവും അനിശ്ചിതത്വവും അഹമ്മദിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു തണുത്ത പുഞ്ചിരി വിരിയിച്ചു.
ഒന്നും മിണ്ടാതെ അഹമ്മദ് കർട്ടനരികിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു നിമിഷം തിരിഞ്ഞുനിന്ന് റിനിഷിനെ നോക്കി.
അടുത്ത നിമിഷം അഹമ്മദ് കർട്ടൻ പൂർണമായും ഒരുവശത്തേക്ക് നീക്കി.
കർട്ടനപ്പുറം കണ്ട കാഴ്ച റിനിഷിന്റെ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു വിറയൽ പടർത്തി.
ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അവന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.
കണ്ണുകൾ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ദൃശ്യം നോക്കി. നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഹൃദയം അതിവേഗം മിടിച്ചു.
ലോകം മുഴുവൻ നിശ്ചലമായതുപോലെ അവന് തോന്നി
ആ കിടക്കയുടെ ഫ്രെയിമിൽ കയറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കൈകൾ രണ്ടും ഇരുവശത്തേക്ക് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യ സ്റ്റിഫിയ.
സംസാരശേഷി പരിമിതപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ബോൾ ഗാഗ് അവളുടെ വായയിൽ ധരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.