അപ്പോൾ ക്ലാസ്സ്മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ഒരു ചെരുപ്പിന്റെ ശബ്ദം.
ക്ലാസ്സ് ഒന്നാകെ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.
സരോജിനി ടീച്ചർ അകത്തേക്ക് കടന്നു.
നാല്പത്തിമൂന്ന് വയസ്സ്. പക്ഷേ ആ ക്ലാസ്സിലെ ഏത് കുട്ടിയുടെ അമ്മയെക്കാളും പ്രായം കുറഞ്ഞ് തോന്നും. ക്രീം നിറത്തിലെ കാഞ്ചീപുരം സാരി, കഴുത്തിൽ നേർത്ത സ്വർണ്ണച്ചെയിൻ, ഉയർത്തിക്കെട്ടിയ മുടി.
നടക്കുമ്പോൾ ക്ലാസ്സിൽ ഒരു സുഗന്ധം പരന്നു, വിലകൂടിയ ഏതോ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം നീണ്ട മിഴികൾ നോക്കിയാൽ ആരുടെ നോട്ടവും അവരിൽ തറഞ്ഞു നിൽക്കും നല്ല നിറഞ്ഞ മുട്ടൻ മുലകൾ നല്ല എടുപ്പാണ് തമ്മിൽ മത്സരിക്കുന്നത് പോലെ അവർ രണ്ടും എപ്പോഴും ഉയർന്നു നിൽക്കും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്
വിടർന്ന മുതുക് പുറകുവശത്തെ ബ്ലൗസിന്റെ ഓപ്പൺ ആരെയും കൊതിപ്പിക്കും തിരയടിക്കുന്ന ചന്തികൾ അവർ നടക്കുമ്പോൾ അവർ രണ്ടും തിരയടിക്കുന്നത് പോലെ ചലിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും ഏതൊരു ആണിന്റെയും ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന ചന്തികൾ ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ വെണ്ണ കുണ്ടികൾ നല്ല കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിൾ
വല്ലപ്പോഴേ കാണാൻ പറ്റു കുറച്ചു ചുരുണ്ടതും നല്ല കട്ടിയുള്ള നല്ല മുടി
വെളുത്ത കാലുകൾ ഒരു രോമം പോലുമില്ല മുന്തിയ ഇനം മോഡേൺ ചെരുപ്പുകൾ.
സാരിയുടുത്ത് അവർ നടന്നുവരുന്നത് കണ്ടാൽ ഓരോ ചലനവും ഒരു നൃത്തം പോലെ തോന്നും ശരിക്കും ഒരു അപ്സരസ് കല്ലിൽ കൊത്തി മനുഷ്യരൂപം ആക്കിയത് പോലെ കൊച്ചു കുട്ടികൾ മുതൽ കട കിഴവാന്മാർ വരെ അവരെ നോക്കി നിൽക്കാറുണ്ട് എന്നാൽ നേരിട്ട് നോക്കാൻ ആ നാട്ടിൽ ആർക്കും
ധൈര്യം ഉണ്ടയിരുന്നില്ല ഒളിച്ചും പാത്തും ആയിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം ഡ്രൈവർ ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്ത് കുടചൂടി വാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കുന്നത് കുട്ടികൾ ജനാലയിലൂടെ എന്നും നോക്കിനിൽക്കാറുണ്ട്.
“ഇരിക്കൂ.”
ആരും ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയില്ല. ടീച്ചർ ഹാജർ പുസ്തകം അടച്ചുവച്ചു.
“ഈ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് ശമ്പളം ആവശ്യമില്ല,” ടീച്ചർ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സ്കൂൾ മാനേജ്മെന്റിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവനക്കാരിൽ ഒരാൾ അവരുടെ കുടുംബമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരോട് എതിർത്ത് സംസാരിക്കാൻ അധ്യാപകർക്കുപോലും പേടിയായിരുന്നു.
“ഞാൻ കഴിഞ്ഞ Half term yearly exam paper നോക്കി. ടീച്ചർ ഒരു കെട്ട് കടലാസുകൾ മേശമേൽ വച്ചു. “ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.”
ക്ലാസ്സ് ശ്വാസമടക്കി.
“ഒരാൾക്ക് മാത്രം നൂറിൽ നൂറ്.”
എല്ലാ തലകളും പിൻബെഞ്ചിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അർജുൻ ഒരുനിമിഷം സ്വന്തം കാതുകളെ വിശ്വസിച്ചില്ല. നൂറ്. അവൻ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി, പക്ഷേ ടീച്ചറുടെ മുഖം കണ്ടതോടെ ആ ചിരി തൊണ്ടയിൽ തങ്ങി.
“അർജുൻ, എഴുന്നേൽക്ക്.”
“ടീച്ചർ, ഞാൻ…”
“കഴിഞ്ഞ ടെസ്റ്റിൽ നിനക്ക് എത്ര മാർക്കായിരുന്നു?”
“പതിനെട്ട്, ടീച്ചർ.”
“പതിനെട്ട്.” ടീച്ചർ ആ വാക്ക് രുചിച്ചുനോക്കുന്നതുപോലെ ആവർത്തിച്ചു. ഒരുമാസം കൊണ്ട് പതിനെട്ട് നൂറായി. ഇതൊരു അത്ഭുതമാണോ, അതോ തട്ടിപ്പോ?
ടീച്ചർ ഞാൻ ഒരുപാട് ഇരുന്നു പഠിച്ചു വാങ്ങിയതാണ്
ടീച്ചർ: അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ മുമ്പ് എന്താ ഇതുപോലെ പഠിച്ചു വാങ്ങാത്തത് നീ കള്ളം പറയുന്നു
അർജുൻ:ഞാൻ രാത്രി ഇരുന്ന് പഠിച്ചു ടീച്ചർ സത്യമാണ് വീട്ടിൽ കറണ്ട് ഇല്ലായിരുന്നു, വിളക്കിന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നാണ് പഠിച്ചത്
“കഥ കൊള്ളാം.” ടീച്ചറുടെ ശബ്ദം മൃദുവായിരുന്നു, അതായിരുന്നു ഏറ്റവും ഭയാനകം. “ബാഗ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവാ.”
അർജുന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഇടിമുഴക്കം. ഇന്റർവെല്ലിന് ബാഗ് തുറന്നപ്പോൾ അടുത്തിരുന്ന അജിത്ത് തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചത് അവനോർത്തു. അപ്പോ അവൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഇപ്പോൾ ഒരു തണുപ്പ് നട്ടെല്ലിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു.
“ടീച്ചർ, ദയവായി…”
“ബാഗ്.”
അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഓരോ ചുവടും ഒരു മൈൽ പോലെ. ടീച്ചർ സിപ്പ് വലിച്ച് തുറന്നു. പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് മടക്കിയ ഒരു കടലാസ് താഴെ വീണു.
ചോദ്യപേപ്പറിന്റെ ഉത്തരസൂചിക.
ക്ലാസ്സിൽ ഒരു മിനിറ്റ് നിശ്ശബ്ദത. പിന്നിരയിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ചിരി ഉയർന്നു. അജിത്തിന്റേത്.