അർജുൻ:പിന്നെ എന്തിനാ അമ്മേ ആരും വിശ്വസിക്കാത്തത്?
ലളിതയ്ക്ക് ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി അവർ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ
മഴയിലൂടെ നടന്നു. അവരുടെ പിന്നിൽ സ്കൂൾ മണി മുഴങ്ങി.
ഒരു നിഷ്കളങ്കനായ കുട്ടിയുടെ ഭാവി ആ നിമിഷം അടർന്നുവീണത് ആരും കേട്ടില്ല.
ജനാലയ്ക്കരികിൽ നിന്ന് സരോജിനി ടീച്ചർ അവർ പോകുന്നത് നോക്കിനിന്നു. എന്തിനെന്നറിയാതെ, ആ കീറിയ ഷർട്ടിൽ തുന്നിയ അമ്മയുടെ കൈപ്പാട് അവരുടെ ഓർമ്മയിൽ എവിടെയോ ഒരു പഴയ മുറിവിൽ തൊട്ടു. അവർ അതിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
ദാരിദ്ര്യം നുണ പറയാൻ പഠിപ്പിക്കും
അവർ ആരോടെന്നില്ലാതെ മന്ത്രിച്ചു.