പെട്ടെന്ന് ഒരു കാർ ഹോൺ അവന്റെ ഇടതുവശത്ത് വന്യമായി മുഴങ്ങി! അവൻ ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയി വായുവിൽ കൈ വീശി. കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അവൻ ഇപ്പോഴും തന്റെ കാറിനുള്ളിൽ തന്നെയാണ്. വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന താൻ പാർക്കിംഗിൽ തന്നെയാണെന്ന് അവന് ബോധ്യമായി. അതൊരു അതിഭീകരമായ പകൽക്കിനാവായിരുന്നു! അവന്റെ ഹൃദയം വാരിയെല്ലുകൾ തകർക്കും വിധം ആഞ്ഞു മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഹോൺ മുഴക്കിയത് ഉണ്ണിയുടെ കാറായിരുന്നു. രേവതി അവനൊപ്പം കാറിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. സുരേഷ് പതുക്കെ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി അവരെ നോക്കി ഒന്ന് വിയർത്തുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“സുരേട്ടൻ എന്താ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത്? വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ആവുന്നില്ലേ? കുറെ നേരമായല്ലോ ഏട്ടൻ വന്നിട്ട്.” രേവതി സംശയത്തോടെയും ഒരല്പം കളിയാക്കലോടെയും ചോദിച്ചു. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ തന്റെ ചിന്തകൾ അവൾ വായിച്ചെടുക്കുമോ എന്ന് അവൻ ഭയന്നു.
“അത്.. അത് പിന്നെ.. എന്റെ ഓഫീസിലെ ഇംപോർട്ടന്റ് ആയ ഒരു ഫയൽ എടുക്കാൻ മറന്നു എന്ന് കരുതി ഒന്ന് നോക്കിയതാ. ബാഗ് ഫുൾ ഒന്ന് സെർച്ച് ചെയ്തതുകൊണ്ടാ ലേറ്റായത്. ഭാഗ്യത്തിന് അത് ഇതിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” സുരേഷ് വല്ലാത്തൊരു പരുങ്ങലോടെ എക്സ്ക്യൂസ് പറഞ്ഞു.
“ഓ.. അതാണോ. ഞങ്ങൾ കരുതി ഏട്ടൻ അവിടെ ഉറങ്ങിപ്പോയെന്ന്. എന്നാ ശരി, ഞങ്ങളിറങ്ങുന്നു. വൈകിട്ട് കാണാം.” രേവതി ചിരിച്ചു.
രേവതിയും ഉണ്ണിയും യാത്ര പറഞ്ഞ് കാർ നീങ്ങി. അവരുടെ കാർ പാർക്കിംഗിൽ നിന്നും ദൂരേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി സുരേഷ് അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. അവന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോഴും സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. യാഥാർത്ഥ്യവും ഭാവനയും തമ്മിലുള്ള ആ നൂൽപ്പാലത്തിൽ അവൻ ഇപ്പോഴും ആടുകയായിരുന്നു. തന്റെ ഭാര്യ മറ്റൊരുവനോടൊപ്പം കാറിനുള്ളിൽ പോകുമ്പോൾ, അവന്റെ മനസ്സിൽ അല്പം മുമ്പ് കണ്ട ആ വന്യമായ ദൃശ്യങ്ങൾ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങി.
സുരേഷ് തന്റെ ഓഫീസിലെ തണുപ്പുള്ള ക്യാബിനിലിരുന്ന് ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. ചുറ്റും ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും കോഡുകളുടെയും ലോകമാണെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആ പാർക്കിംഗിലും രാവിലെ ഫ്ലാറ്റിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങളിലുമായിരുന്നു. താൻ പ്ലാൻ ചെയ്ത ഫാന്റസി പതുക്കെ തന്നെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങുകയാണോ എന്നൊരു സംശയം അവനിൽ നിഴലിച്ചു. രാവിലെ രേവതി ഉണ്ണിക്ക് മുന്നിൽ ആ സ്ലിപ്പിൽ നിന്ന ആ നോട്ടം… അത് വെറും അഭിനയമായിരുന്നോ അതോ അവളുടെ ഉള്ളിലെ യഥാർത്ഥ മാറ്റമായിരുന്നോ?
ഓഫീസിലെ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ സുരേഷിന് ഒട്ടും കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. തന്റെ മുന്നിലെ സ്ക്രീനുകളിൽ തെളിയുന്ന ഓരോ അൽഗോരിതവും രേവതിയുടെയും ഉണ്ണിയുടെയും ഇടയിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ചോദ്യങ്ങളായി അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. അവർ ഇപ്പോൾ ഓഫീസിലാണോ? അതോ ബാങ്കിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒരിടത്ത് തനിച്ചാണോ? സുരേഷിന്റെ ഉള്ളിലെ ആകാംക്ഷ പതുക്കെ ഒരുതരം വിഭ്രാന്തിയായി മാറുകയായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ ഫാന്റസിയെ ആസ്വദിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, യാഥാർത്ഥ്യം തന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ നിന്നും വഴുതിപ്പോകുന്ന ഒരു പേടി അവനെ അലട്ടി.
ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയായപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഉൾപ്രേരണയോടെ സുരേഷ് രേവതിയെ വിളിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. രണ്ടാമത്തെ റിംഗിൽ അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.
“ഹലോ രേവതി… ലഞ്ച് കഴിച്ചോ?” സുരേഷ് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ പിരിമുറുക്കം മറച്ചുവെക്കാൻ അവൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു.
“ആഹ്… മ്മ്… സുരേട്ടാ…” മറുപുറത്ത് രേവതിയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വല്ലാത്തൊരു ശാരീരിക അധ്വാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ. വാക്കുകൾക്കിടയിൽ അവൾ കിതച്ചു കിതച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.