സാധാരണ ഗതിയിൽ ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ രേവതി ഒഴിഞ്ഞു മാറാറാണ് പതിവ്. പക്ഷെ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, അവരും അഞ്ജലിയും ആ ചെറുപ്പക്കാരെ ഒഴിവാക്കുന്നതിന് പകരം വളരെ ഫ്രീയായി അവരോട് സംസാരിക്കുകയും പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രേവതി തന്റെ മുടി പിന്നിലേക്ക് കോതിയിട്ട് അവനൊരു വശ്യമായ ചിരി സമ്മാനിച്ചു. അഞ്ജലിയാകട്ടെ തന്റെ വസ്ത്രം ശരിയാക്കുന്നതുപോലെ കാണിച്ച് ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ ക്ലീവേജ് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
ആണുങ്ങളുടെ ആ ഒരു സാമീപ്യം അവർ നന്നായി ആസ്വദിക്കുന്നത് പോലെ അവരുടെ ശരീരഭാഷ കണ്ടാൽ തോന്നുമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ദൂരെയിരുന്ന് നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇതൊരു പ്രകടനമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഇത് കണ്ട് എന്റെയുള്ളിലെ ആ പഴയ കാമവെറി വീണ്ടും തലപൊക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്വന്തം ഭാര്യ മറ്റൊരു
പുരുഷനുമായി അടുത്തിടപഴകുന്നത് കാണുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ആ വല്ലാത്തൊരു കിക്ക്!
ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ കാഴ്ച തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ശ്രീജിത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൻ കയ്യിലിരുന്ന വിസ്കി ഗ്ലാസ്സ് പൊട്ടിപ്പോകുന്നത്ര ശക്തിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചിരുന്നു. സ്വന്തം ഭാര്യയെ ഇന്നലെ മറ്റൊരുത്തൻ പണ്ണുന്നത് കണ്ടതിന്റെ ആവേശം തീരും മുൻപേ, ഇന്ന് അവൾ സകല സീമകളും ലംഘിച്ച് അപരിചിതരായ ചെറുപ്പക്കാരുമായി ഫ്ലർട്ട് ചെയ്യുന്നത് നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ അവനുണ്ടാകുന്ന ആ ഷോക്കും കാമാവേശവും അവന്റെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് രേവതി ഞങ്ങളിരിക്കുന്ന ടേബിളിന് നേരെ നോക്കി. എന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ വോയറിസ്റ്റിക് വിശപ്പ് (Hungry eyes) അവൾ കൃത്യമായി കണ്ടിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ ഇത് നോക്കി ആസ്വദിക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവളുടെ നോട്ടം എന്റെ നേരെ വന്നതും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് സീനിൽ ഇല്ലാത്തതുപോലെ നോട്ടം മാറ്റി വേറെ എങ്ങോട്ടോ നോക്കി.
ഞാൻ ശ്രീജിത്തിനോടും പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “ശ്രീ… അങ്ങോട്ട് നോക്കണ്ട, വേറെ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും നോക്ക്. നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നരുത്. അവർ ആ നിമിഷം അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ആസ്വദിക്കട്ടെ. നമ്മൾ അവരെ ഫ്രീ ആയി വിടുക.”
ശ്രീജിത്തും പെട്ടെന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് അതിൽ എന്തോ നോക്കുന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ചു. പക്ഷെ അവന്റെ കാലുകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ അവിടെ മറ്റു ആണുങ്ങളുമായി അത്രത്തോളം ഇഴുകിച്ചേർന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് കാണാനുള്ള ആ ആവേശം ഉള്ളിലൊതുക്കി, അവരെ ഫ്രീയായി വിടാൻ വേണ്ടി ഞങ്ങൾ ഒന്ന് രണ്ട് മിനിറ്റ് അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു.
ആ രണ്ട് മിനിറ്റ് എന്നത് ഞങ്ങളുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുന്നതിന് തുല്യമായിരുന്നു.
എന്നിട്ട് പതുക്കെ വീണ്ടും ബാർ കൗണ്ടറിന് നേരെ നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. അവിടെ രേവതിയും അഞ്ജലിയും ഇല്ലായിരുന്നു! മാത്രമല്ല, അവരോടൊപ്പം സംസാരിച്ചു നിന്നിരുന്ന ആ രണ്ട്
ചെറുപ്പക്കാരെയും അവിടെ എങ്ങും കാണാനില്ലായിരുന്നു.
എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടി. പബ്ബിലെ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ എന്റെ കണ്ണുകൾ പരതി. സ്മോക്കിങ് റൂമിലേക്കും, വാഷ്റൂമിലേക്കുള്ള ഇടനാഴിയിലേക്കും ഞാൻ മാറിമാറി നോക്കി, പക്ഷെ അവരെ എങ്ങും കണ്ടെത്താനായില്ല.
ആ ചെറുപ്പക്കാർ അവരെയും കൂട്ടി എങ്ങോട്ടാണ് പോയത്?
ഞാനും ശ്രീജിത്തും ഇരുന്നിടത്തുനിന്നും വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു. ചുറ്റും അലറുന്ന മ്യൂസിക്കും ആൾക്കൂട്ടവും ഞങ്ങളെ വല്ലാതെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. പബ്ബിലെ ആ വലിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ആകാംക്ഷയോടെ പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഡിജെ മ്യൂസിക്കിന്റെ അലർച്ചയും തറയിലൂടെ ഇരച്ചുകയറുന്ന ബേസ് സൗണ്ടും ഞങ്ങളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂട്ടിയിരുന്നു. മിന്നിമറയുന്ന ലേസർ ലൈറ്റുകളും സിഗരറ്റ് പുകയുടെയും മദ്യത്തിന്റെയും രൂക്ഷഗന്ധവും കാരണം കുറച്ചകലെ നിൽക്കുന്നവരെപ്പോലും വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.