ഒരോ സെക്കൻഡിലും ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ വെപ്രാളം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ശ്രീജിത്തിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമവും അതേസമയം അതിനെ മറികടക്കുന്ന ഒരുതരം വന്യമായ കാമാവേശവും പ്രകടമായിരുന്നു. അവൻ ചുറ്റും നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പരതിയത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്റെ ഭാര്യ ആ രണ്ട് അപരിചിതരുടെ കൈകളിൽ ഒതുങ്ങിയോ എന്നറിയാനുള്ള ഒരുതരം അക്ഷമയായിരുന്നു.
അവൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് ആൾക്കൂട്ടത്തെ വകഞ്ഞുമാറ്റി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു: “എടാ രാഹുലേ… അവരെവിടെപ്പോയി? ആ ചെക്കന്മാരുടെ കൂടെ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും…
വാഷ്റൂമിലേക്ക് വല്ലതും പോയതാണോ?” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ സ്വന്തം ഭാര്യ മറ്റുള്ളവരാൽ വളയപ്പെടുന്നതിന്റെയും സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെയും ആ ഒരു കിക്ക് (kink) വ്യക്തമായിരുന്നു. ഞാനും ആ ഒരു വന്യമായ ആവേശത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
എന്റെ കണ്ണുകളും രേവതിയെ മറ്റുള്ളവർ കൊണ്ടുപോയോ എന്നറിയാൻ പരതുകയായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വാഷ്റൂമുകളിലേക്കുള്ള ഇടനാഴിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ വെളിച്ചം കുറവായിരുന്നു. ചുവരുകളിലെ മങ്ങിയ നിയോൺ ലൈറ്റുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞങ്ങൾ അവിടവിടെ നിന്നിരുന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
അവിടെയെങ്ങും അവരില്ലായിരുന്നു. തുടർന്ന് ലേഡീസ് വാഷ്റൂമിന് പുറത്തും സ്മോക്കിങ് റൂമിലും തിരഞ്ഞു. സിഗരറ്റ് പുക മൂടിയ
ആ മുറിയിൽ ഇരുന്ന് വലിക്കുന്ന ചില പെൺകുട്ടികളല്ലാതെ ഞങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പതിയെപ്പതിയെ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ആ കാമാവേശം കെട്ടടങ്ങുകയും പകരം യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ഭയം (Tension) തലപൊക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്രയും നേരം ഫാന്റസിയിൽ കണ്ടിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കൈവിട്ടു പോവുകയാണോ?
അപരിചിതരായ ആളുകളാണ്, ഇനി അവരെ ആരെങ്കിലും ബലമായി വല്ല വിഐപി റൂമിലേക്കോ മറ്റോ കൊണ്ടുപോയതാണോ? അതോ ഞങ്ങൾ അറിയാതെ പബ്ബിന് പുറത്തേക്ക് പോയോ? അങ്ങനെ സംഭവിക്കാൻ അവർക്ക് ധൈര്യം വരുമോ?
ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പബ്ബിന് പുറത്തിറങ്ങി പാർക്കിങ് ഏരിയ മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കി. തണുത്ത കാറ്റ് ഞങ്ങളുടെ മുഖത്തടിച്ചു. വരിവരിയായി കിടക്കുന്ന നൂറുകണക്കിന് കാറുകൾക്കിടയിലൂടെ ഞങ്ങൾ ഓടിനടന്നു നോക്കി.
എങ്ങും രേവതിയെയോ അഞ്ജലിയെയോ കാണാനില്ല. ഇപ്പോൾ ശ്രീജിത്ത് ശരിക്കും വിയർക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിലെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
“രാഹുലേ… എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. അവര് ഇത് വരെ ഇങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ. നമുക്ക് സെക്യൂരിറ്റിയോട് പറയാം…” ശ്രീജിത്തിന്റെ ശബ്ദം ശരിക്കും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫാന്റസിക്കും അപ്പുറം അതൊരു സീരിയസ് പ്രശ്നമാകുമോ എന്ന ചിന്ത അവനെ വല്ലാതെ അലട്ടി.
അപ്പോഴാണ് പബ്ബിന്റെ എൻട്രൻസിലുള്ള സിസിടിവി ക്യാമറകൾ എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. അതൊരു പിടിവള്ളിയായി തോന്നി. “വാ ശ്രീ… നമുക്ക് സെക്യൂരിറ്റി ക്യാബിനിൽ പോയി ക്യാമറ ചെക്ക് ചെയ്യാൻ പറയാം. അവർ പുറത്തേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ കാണുമല്ലോ.”
ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പബ്ബിന്റെ ഗേറ്റിനടുത്തുള്ള സെക്യൂരിറ്റി ക്യാബിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ക്യാബിന്റെ ഡോർ ഹാൻഡിലിൽ പിടിച്ചു തുറക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് എന്റെ പാന്റ്സിന്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന ഫോൺ തുടർച്ചയായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്.
ഏതോ ഒരു വലിയ സ്ഫോടനത്തിന് മുൻപുള്ള കൗണ്ട്ഡൗൺ പോലെ ആ വൈബ്രേഷൻ എന്റെ തുടകളിൽ വല്ലാതെ ഇടിച്ചു. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു.
സ്ക്രീനിലെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി. വാട്സാപ്പിൽ രേവതിയുടെ മെസ്സേജുകളാണ്!
ഒപ്പം ചില ഇമേജുകളും!
എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടി. ശ്രീജിത്ത് എന്താ എന്നറിയാൻ ഒരു വല്ലാത്ത വെപ്രാളത്തോടെ എന്റെ തോളിലൂടെ ഫോണിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പാസ്വേഡ് അടിച്ച് ആ ചാറ്റ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു.