അവൾ ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു. ആര്യൻ അവളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
”ഇനി എൻ്റെ അടുത്ത ആവശ്യം: നീ പതിയെ വാതിൽ തുറക്കുക. സീത കിടക്കുന്ന ബെഡ്റൂമിൻ്റെ നേർക്ക് കാമറ പിടിക്കണം. അവൾ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നത് ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെ. മെല്ലെ, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ.”
വേറെ വഴിയില്ലാതെ, കാവ്യ മെല്ലെ വാതിൽ തുറന്നു. സീതയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഉറക്കം കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യയുടെ ഹൃദയം തകർന്നു.
”ആഹ്… അവൾ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു. നല്ലത്,” ആര്യൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ തൃപ്തി നിറഞ്ഞു. “ഇനി കാമറ നിൻ്റെ നേർക്ക് തിരിക്ക്, കാവ്യേ. എൻ്റെ കളി തുടങ്ങട്ടെ.”
ആര്യൻ കാവ്യയുടെ നഗ്നമായ രൂപം വീഡിയോ കോളിലൂടെ നോക്കിക്കണ്ടു. അവൻ്റെ വാക്കുകൾ, അവളുടെ ശരീരത്തെ കളിപ്പാട്ടം പോലെ വർണ്ണിക്കുകയും, അവളെ മാനസികമായി കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു. സീതയുടെ ഉറക്കത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ച് താൻ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കപ്പെടുന്നതിൽ കാവ്യയുടെ കുറ്റബോധം വളരെയധികം വർദ്ധിച്ചു.
”കാവ്യേ, നീ എൻ്റെ കൂടെ ചെയ്യുന്ന കളികളൊന്നും അവൾ അറിയരുത്. എൻ്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിക്ക്. നമ്മുടെ ഈ രഹസ്യം നിൻ്റെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടവളിൽനിന്ന് മറച്ചുപിടിക്കാൻ നീ എന്തുവേണമെങ്കിലും ചെയ്യണം,” ആര്യൻ പറഞ്ഞു. അവൻ്റെ ഓരോ വാക്കും അവളെ കൂടുതൽ ദുർബലയാക്കി.
അവസാനം, ആര്യൻ തൃപ്തിയോടെ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു.
കാവ്യ, ബാത്ത്റൂമിൻ്റെ തറയിലിരുന്ന് ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞു. സ്വന്തം ജീവിതം തൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് സീതയെ സ്നേഹിക്കണം, പക്ഷേ ആര്യൻ്റെ നിശ്ശബ്ദമായ ഭീഷണി അവളെ എപ്പോഴും വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
ആര്യൻ്റെ രാത്രിയിലെ വീഡിയോ കോളിന് ശേഷം, കാവ്യ അടുത്ത ദിവസം കോളേജിൽ എത്തിയത് കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തോടെയായിരുന്നു. സീതയുമായി അകലം പാലിച്ചും, ആര്യൻ്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ചും അവൾ ഒരു പാവയെപ്പോലെ ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നു.
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക്, അവർ കെമിസ്ട്രി ലാബിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ ചെയ്യുകയായിരുന്നു. സീതയും കാവ്യയും ഒരുമിച്ചാണ് ജോലി ചെയ്തിരുന്നത്. ആര്യനും അവൻ്റെ കൂട്ടുകാരും അടുത്ത ബെഞ്ചിലായിരുന്നു.
പരീക്ഷണത്തിനിടയിൽ ഒരു കെമിക്കൽ എടുക്കാനായി സീത അൽപം ദൂരേക്ക് മാറിയ സമയം. കാവ്യയും സീതയും തമ്മിൽ അകലം വന്ന നിമിഷം ആര്യൻ മുതലെടുത്തു.
ആര്യൻ വളരെ സാധാരണയായി നടന്നു വരുന്നതുപോലെ കാവ്യയുടെ അരികിലൂടെ കടന്നുപോയി. കാവ്യ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ദുഷ്ടമായ തിളക്കം അവൾ കണ്ടു.
അവൾ പ്രതികരിക്കും മുന്നേ, ആര്യൻ ഞൊടിയിടയിൽ തൻ്റെ വലതുകൈ കാവ്യയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. കാവ്യയുടെ ചന്തിയിൽ അവൻ ശക്തിയായി പിടിക്കുകയും അമർത്തുകയും ചെയ്തു.
കാവ്യ ഞെട്ടി, വേദനയാലും ഞെട്ടലിനാലും അവൾ ഒരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചുപോയി. “ആഹ്!”
ആര്യൻ്റെ കൈ അതേ വേഗത്തിൽ ഊരിമാറ്റി, ഒരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ അവൻ അവൻ്റെ കൂട്ടുകാരുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന്, കാവ്യയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. ആ കണ്ണിറുക്കൽ “നീ എൻ്റെ അടിമയാണ്” എന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ലാബിൽ മറ്റു വിദ്യാർത്ഥികൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആരും ഈ അതിക്രമം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. എല്ലാം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് സംഭവിച്ചു.
കാവ്യയ്ക്ക് കൈകാലുകൾ തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി. ആര്യൻ്റെ സ്പർശം അവളുടെ മനസ്സിൽ തീ കോരിയിട്ടു. സീത തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ആര്യൻ തന്നെ പരസ്യമായി അപമാനിച്ചു!
സീത പെട്ടെന്ന് കാവ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “എന്താ കാവ്യേ? എന്താ പറ്റിയത്? നീയെന്തിനാ നിലവിളിച്ചത്?”
കാവ്യ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: “ഒന്നുമില്ല സീതൂ… ഞാൻ… ഞാൻ അറിയാതെ ആസിഡിൽ കയ്യിട്ടുപോയി. ചെറിയൊരു വേദന.”
”അയ്യോ! നോക്ക് ഞാൻ നോക്കട്ടെ,” സീത വേവലാതിയോടെ കാവ്യയുടെ കൈകൾ പരിശോധിച്ചു.
കാവ്യയ്ക്ക് സീതയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിക്കാൻപോലും ധൈര്യമുണ്ടായില്ല. തൻ്റെ ശരീരത്തിൽ ആര്യൻ്റെ വൃത്തികെട്ട സ്പർശം അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് അവൾ ഭയന്നു.