😍മിഴികൾ കഥ പറയുമ്പോൾ😍

Mizhikal Kadha Parayumbol | Author : Shahan

---

ഹായ്,ഞാൻ ഷഹാൻ എനിക്ക് ഇപ്പൊ 22 വയസ്സുണ്ട്..
ഞാൻ ആദ്യമായി ഒരു കഥ എഴുതുകയാണ്.

ഇതൊരു പ്രണയ കഥയാണ്.

നോവുകളും, സന്തോഷങ്ങളും, ത്യാഗങ്ങളും നിറഞ്ഞ എന്റെ റിയൽ ലൈഫിൽ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കഥ.

എന്റെ മാത്രമല്ല അവളുടെയും.. 🤍.

അത് കൊണ്ട് കറക്ക്ട് സ്ഥലം ഞാൻ താൽക്കാലികമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല..

ഇനി കഥയിലേക്ക് വരാം…

മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഒരു അറിയപ്പെട്ട ഒരു തിരക്കേറിയ നഗരം.

നഗരത്തിന്റെ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ ഭാഗത്ത് 6,7 കുടുംബം മാത്രം താമസിക്കുന്ന ഒരു ഏരിയ.

 

ആ ഏരിയ യിലേക്ക് കടന്നു ചെല്ലുമ്പോൾ കാണുന്ന രണ്ടാമത്തെ വീട്ടിലായിരുന്നു. ഞാനടക്കം 7 പേർ അടങ്ങുന്ന കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നത്.

 

 

4 മുറിയുള്ള ഒറ്റ നില വീട്.

അന്നെനിക്ക് 11 വയസ്സ്

ഞാൻ കൂടാതെ എനിക്ക് താഴെ 6 വയസ്സുള്ള അനിയത്തി,

എന്റെ ഉമ്മ, ഉപ്പ, വലിയുമ്മ, എളാപ്പ, എളയമ്മ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു കുടുംബം..

6ാം ക്‌ളാസിലെ പരീക്ഷയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു
സ്കൂൾ വേനലവധിക്കു രാവിലെ ഞാൻ മൂടി പുതച്ചുറങ്ങുന്ന സമയം… 😴.

പെട്ടെന്ന് എന്തോ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ട് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു.. 😑
പല്ല് തേച്ചു

മുഖം ഒന്ന് കഴുകി എന്ന് വരുത്തി അടുക്കളയിലോട്ട് നടന്നു.

അവിടെ ആരെയും കണ്ടില്ല!!🙄.

ഉമ്മച്ചീ…. ഞാൻ നീട്ടി വിളിച്ചു..
എവിടെ മറുപടി ഇല്ല

ഞാൻ ഒന്നും കൂടെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.

എവിടെ ഒരറ്റ ആളെയും കാണുന്നില്ലല്ലോ!!!?
🤔
ഇതെവിടെ പോയി..???

ഉമ്മറത്തു നിന്ന് ആരൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നതും മറ്റും കേട്ടു

.ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അതാ എല്ലാവരും വീട്ടിലെ സാധനങ്ങൾ മൊത്തം ഒരു ലോറിയിലേക്ക് കയറ്റുന്നു.. ¡¡😳.

ഇതെന്ത് മറിമായം..എനിക്ക് വട്ടായതാണോ..?
അതോ വീട്ടുകാർക്ക് മൊത്തം വട്ടായോ…???

അത് കണ്ട് ഞാൻ ഉമ്മാന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നു ചോദിച്ചു.!!

ഞാൻ: ഇതെന്തിനാ സാധനങ്ങൾ മൊത്തം ലോറിയിലേക്ക് കയറ്റുന്നത്..??

ഉമ്മ: കുറച്ചു ദിവസം മുന്നേ ഞമ്മളെല്ലാവരും താമസം മാറുന്നതിനെ പറ്റി പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ…..
സാധനങ്ങളെല്ലാം പുതിയ വീട്ടിലേക്കു മാറ്റുകയാണ്..!!
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ പോകുമെന്നും പറഞ്ഞു..

ഓ.. അപ്പൊ അതാണു കാര്യം… 😔
”
അപ്പോഴയാണ് കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ മുന്നേ ഉമ്മച്ചി താമസം മാറുന്നതിനെ കുറിച്ച്
പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർമ വന്നത്… ”

ഞാനാകെ വിഷമത്തിലായി😔.

എന്റെ കൂട്ടുക്കാരെ ഇനി കാണാൻ പറ്റില്ലെന്ന കാര്യം എന്നെ സങ്കടത്തിലാക്കി.!!.

പിന്നെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനത് മറന്നു.

അങ്ങനെ പോകാനുള്ള ദിവസം ആയപ്പോൾ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ
പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.!!

യാത്രയിലുട നീളം ഞാൻ നിശബ്ദനായിരുന്നു.

പുതിയ വീടോ നാടോ ഒന്നും ഞാൻ നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.

ഒന്ന് മാത്രം അറിയാം.
ഒരു ഗ്രാമത്തിലാണ് ഇനി മുതൽ താമസം എന്നത് എന്റെ എളാപ്പയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലായിരുന്നു.!!!!

 

.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഗ്രാമത്തിലോട്ടുള്ള വഴിയിൽ കടന്നു.

പരന്നു കിടക്കുന്ന വയലുകളും,തെളിഞ്ഞ കുളങ്ങളും, വീതി ഏറിയ തോടുകളും
കണ്ട്
അത്രയും നേരം എന്നിലുണ്ടായ പിരിമുറുക്കം പെട്ടെന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങി..!!

 

, മീൻ പിടിക്കുന്ന കുറെ ആളുകൾ, കുളത്തിൽ കുളിക്കുന്ന കുട്ടികൾ, പല തരം പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ എന്നിൽ കൗതുകം ഉണ്ടാക്കി.

ഓഹ് എന്ത് സുന്ദരം..🩵🩵

 

ഞാൻ വേഗം തന്നെ ഉപ്പയോട്: നമ്മുടെ വീട് ഇവിടെ ആണോ..?

ഉപ്പ : അതെ ഷാനു, നിന്റെ മിണ്ടാട്ടം ഒക്കെ മാറിയോ 😄.

ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ, 🤩 മാറി എന്നു പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു😄.

ഉമ്മ എന്റെ കവിളിലൊരു നുള്ള് തന്നു.
🩵
ഞാൻ വീണ്ടും കായ്ചകളിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടു.

അതി മനോഹരം..🩵🕊️🕊️.

സിറ്റിയിലെ 11 വർഷത്തെ ജീവിതം അപേക്ഷിച്ചു ഇതെനിക്കൊരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു 🤩..

ഇപ്പൊ ധാരാളം മരങ്ങളും അടുത്തടുത്തായി ധാരാളം വീടുകളുമൊക്ക ഉള്ള ഇടതൂർന്ന ഒരു വഴിയിലൂടെയാണ് വണ്ടി സഞ്ചരിച്ചത്..!!