അവൾ വിഷാദത്തോടെ ആര്യനെ നോക്കി. ആര്യൻ ലാബിലെ ഉപകരണങ്ങൾ എടുക്കുന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ച്, സീതയെയും കാവ്യയെയും നോക്കി ഒരു വിജയച്ചിരി ചിരിച്ചു. തൻ്റെ കളി തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ എന്ന് അവൻ നിശ്ശബ്ദമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ലാബിലെ സംഭവത്തിനുശേഷം കാവ്യ ആകെപ്പാടെ തകർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. സീതയുമായി അകലം പാലിക്കാൻ അവൾ കഷ്ടപ്പെട്ടു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്ന സീത വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിൽ കാവ്യയുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ മടക്കിയ ഒരു പേപ്പർ ഉണ്ടായിരുന്നു. സീതയുടെ മുഖത്ത് ആശങ്കയും ഒരല്പം ദേഷ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
”കാവ്യേ, നീ ഇത് കണ്ടോ?” സീത പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
”എ… എന്താ സീതൂ?” കാവ്യയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.
സീത ആ പേപ്പർ നിവർത്തി കാവ്യയുടെ നേർക്ക് നീട്ടി. അതൊരു പ്രേമലേഖനം ആയിരുന്നു. അതും സീതയെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളത്.
”സീതയ്ക്ക്,
നിന്നെ കണ്ടിട്ട് കുറച്ച് ദിവസമായെങ്കിലും നിൻ്റെ ഓർമ്മകൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുകയാണ്. എൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ഇനി നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിൻ്റെ ചിരിയും നിൻ്റെ ഭംഗിയുമെല്ലാം എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നു. നിൻ്റെ മറുപടിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ഭ്രാന്തൻ.”
ലേഖനം വായിച്ച കാവ്യയുടെ മനസ്സിൽ ഒരല്പം ആശ്വാസം തോന്നി. ഇത് ആര്യൻ്റെ കളിയായിരിക്കില്ലെന്ന് അവൾ വിചാരിച്ചു.
”ഇതാര് തന്നതാ സീതൂ?” കാവ്യ ചോദിച്ചു.
”ഇതൊരു അജ്ഞാത കത്ത് ആണ്. എൻ്റെ ബാഗിനുള്ളിൽ വെച്ചതായിരുന്നു. ആരാണെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല,” സീത നെറ്റി ചുളിച്ചു.
”വേണ്ട സീതൂ, നീയെന്തിനാ ഇത്രയ്ക്ക് ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്? ഒരാൾ നിന്നെ പ്രേമിച്ചു എന്ന് കരുതി…”
”നിർത്ത് കാവ്യ! ഞാൻ നിന്നെ മാത്രമേ സ്നേഹിക്കുന്നുള്ളൂ. വേറെ ഒരാൾ വന്ന് എൻ്റെ മനസ്സിൽ കയറാൻ നോക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല,” സീത ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സീത വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യയ്ക്ക് ആശ്വാസത്തേക്കാൾ അധികം ദുഃഖം തോന്നി. സീതയുടെ കണ്ണിലെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയം അവളെ കൂടുതൽ കുറ്റബോധമുള്ളവളാക്കി.
അടുത്ത ദിവസം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ്, സീതയും കാവ്യയും ബാഗുകൾ എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സീതയുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ അജ്ഞാത കത്തിൻ്റെ ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു.
“കാവ്യേ, എൻ്റെയീ സയൻസ് ബുക്ക് ഒന്നു ലൈബ്രറിയിൽ വെച്ചേ,” സീത തൻ്റെ കയ്യിലിരുന്ന കട്ടിയുള്ള പുസ്തകം കാവ്യയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. “എനിക്കിപ്പോൾത്തന്നെ വാഷ്റൂമിൽ പോകണം. വന്നാൽ അവിടുന്ന് ഒരുമിച്ച് പോകാം.”
“ശരി സീതൂ,” കാവ്യ പുസ്തകം വാങ്ങി. സീത വേഗം വാഷ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
കാവ്യയ്ക്ക് ലൈബ്രറിയിൽ പോകാൻ ഭയം തോന്നി. എങ്കിലും, സീതയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് അവൾ പുസ്തകവുമായി ലൈബ്രറിയിലേക്ക് നടന്നു.
ലൈബ്രറിയിൽ ഒരൊറ്റ ജീവൻ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാവ്യയ്ക്ക് നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. അവൾ സയൻസ് പുസ്തകങ്ങളുടെ നിരയിലേക്ക് നടന്നു.
പുസ്തകം ഷെൽഫിൽ വെക്കാൻ അവൾ തിരിഞ്ഞതും, ഒരുകൈ അവളെ ഞൊടിയിടയിൽ പിടികൂടി. മറ്റേ കൈ അവളുടെ വാ പൊത്തി. ശബ്ദം പുറത്തുവരാതെ അവളുടെ ശരീരം ഭയംകൊണ്ട് മരവിച്ചു.
പിന്നിൽനിന്ന്, അയാൾ അവളുടെ മുലകളിൽ ശക്തിയായി അമർത്തിപ്പിടിച്ച് ഞെരിച്ചു.
“ആഹ്…” കാവ്യയുടെ വായിൽനിന്ന് നേർത്ത ഒരശബ്ദം മാത്രം പുറത്തുവന്നു.
അടുത്ത നിമിഷം, അയാൾ അവളെ വലിച്ചിഴച്ച് പുസ്തകങ്ങളുടെ ഒരരികിലേക്ക് ചേർത്തു. എന്നിട്ട്, അവളുടെ മുഖം തൻ്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചു. കാവ്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു. അവൾ അയാളെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല.
അയാൾ അവളുടെ കൈകൾ രണ്ടും ഒരു കൈകൊണ്ട് ബലമായി പിടിച്ച് പുസ്തക ഷെൽഫിലേക്ക് ചേർത്തു വെച്ചു.
അയാൾ കാവ്യയുടെ ചുണ്ടിൽ തൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. ശക്തിയായി, ആഴത്തിൽ. ഒരു ഫ്രഞ്ച് കിസ്സ്. ആ നിമിഷം, കാവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. ലൈബ്രറിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ആ ക്രൂരമായ ചുംബനം അവളുടെ നിസ്സഹായതയുടെയും അടിമത്തത്തിൻ്റെയും പ്രതീകമായി മാറി.
ചുംബനം അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അയാൾ പതിയെ കാവ്യയുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു: “എൻ്റെ നല്ല കുട്ടി.”
കാവ്യ ഞെട്ടി. ആ ശബ്ദം… അത് ആര്യനായിരുന്നു! അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ ഭ്രാന്തമായ ആവേശവും ആധിപത്യവും നിറഞ്ഞിരുന്നു. തന്നെ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് വരുത്തിയതും, ഈ അതിക്രമം നടത്തിയതും ആര്യനാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾക്ക് തലകറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി
.ലൈബ്രറിയിലെ സംഭവത്തിനുശേഷം അടുത്ത ദിവസം. ക്ലാസ്സ് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കാവ്യയ്ക്ക് എവിടെയും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സീത അടുത്തിരുന്ന് നോട്ട് എഴുതുന്നു.