“ആരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെടീ..നിന്റെ തിരുമുഖം അതില് ഇല്ലല്ലോ…”
അത് കേട്ട് അവള് കരച്ചില് നിര്ത്തി.
“മുഖം ഇല്ലേ?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“അല്ലേലും മൊഖത്തിനല്ലല്ലോ പ്രാധാന്യം!”
ഞാന് പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ മൊഖം ഒഴിച്ച് ബാക്കി എല്ലാം ഒണ്ട്, അതില്..മൊഖം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവമ്മാരും ശരിക്ക് കലിപ്പില് ആരുന്നു …”
“പിന്നെ എങ്ങനെ അത് ഞാന് ആരുന്നു എന്ന് ശരത്തിന് മനസ്സിലായി…?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“അതില് മോഹന് ആങ്കിളിന്റെ വീടിന്റെ ചുവര് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ ഫോട്ടോസും ഒക്കെ…പിന്നെ ലാലുവിനെ ഞാന് ക്കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ…പിന്നെ അവമ്മാരുടെ അത്രേം ഒന്നും നീ എനിക്ക് ഊക്കാന് തന്നിട്ടില്ലേലും നിന്റെ കുണ്ടീം മൊലേം ഒക്കെ കണ്ടാ എനിക്ക് മനസ്സിലാവില്ലേ? നിന്റെ ഇടത്തെ കുണ്ടീലെ മറുക് മാത്രം മതീല്ലോ…”
ശാന്തയായെങ്കിലും അവള് കരച്ചില് തുടര്ന്നു. അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ ഞാനും ഇരുന്നു.
പത്ത് മിനിറ്റ് നേരത്തെ വിജയകരമായ കരച്ചില് പൂര്ത്തിയാക്കിയിട്ട് അവള് ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് പോയി.
മുഖമൊക്കെ കഴുകി അവള് തിരികെയെത്തി.
“എനിക്ക് തലവേദനയെടുക്കുന്നു…”
അവള് പറഞ്ഞു.
“ഞാന് ഒന്നുറങ്ങട്ടെ,”
തലവേദനയുള്ളപ്പോള് ഉറക്കം വരുമോ?
ഞാന് സംശയിച്ചു.
പിന്നെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി. പന്ത്രണ്ട് ആയിരിക്കുന്നു.
അര്ദ്ധരാത്രി!
ഞാന് അവളെ നോക്കി തലകുലുക്കി.
പിന്നെ അവളുടെ പിന്നാലെ മുകളിലേക്ക് പോയി.
ഞങ്ങള് ഒരുമിച്ചു കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഗ്യാപ്പിട്ട്.
തലവേദനക്കാരി എന്തായാലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഉറങ്ങി.
തലയ്ക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലാത്ത ഞാന് മറിഞ്ഞും തിരിഞ്ഞും കിടന്ന് ഉറങ്ങാന് ബുദ്ധിമ്മുട്ടി.
അവസാനം എപ്പോഴോ ഞാനും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
[തുടരും]