“മുച്ചേ ധീരെ ധീരെ മെഹ്സൂസ് കരോ…”കീഴ്ച്ചുണ്ട് അമർത്തികടിച്ചുകൊണ്ട് കാമം തുളുമ്പുന്ന സ്വരത്തിൽ വാക്കുകളിൽ നിശ്വാസം കലർത്തി അവൾ പുലമ്പി….സംസാരത്തിനടയിൽ ഒരുകൈകൊണ്ട് അടിപ്പാവാട തുടവരെ ഉയർത്തി, അവളുടെ വെണ്ണപോലെ തിളങ്ങുന്ന കാലുകൾ അനാവൃതമാക്കി….
“മേറെ പൈറോം ഔർ ജാംഘോം കാ ആനന്ദ് ലോ.”…മാധുരി അവനെ നോക്കി സ്വയം തന്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ നുണഞ്ഞു
ഖാലിദ് അവളുടെ പെരുവിരൽ മുതൽ ശിരസുവരെ നോക്കി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ ഷർട്ട് ഊരി…..അറയിൽ തെളിഞ്ഞു കത്തിനിന്നിരുന്ന ചുവന്ന ബൾബിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ അബ്രാം ഖാലിദിന്റെ ശരീരം നഗ്നമായി….നൂറിലധികം പുരുഷന്മാരുടെ രേതസ് പിഴിഞ്ഞെടുത്ത മാധുരിയുടെ കൈവിരലുകൾ ആദ്യമായി ഒരു മനുഷ്യശരീരം കണ്ട് വിറച്ചു….
.
.
സോണാഗച്ചി ,1998
.
.
.
ഇന്നുവരെ താൻ കണ്ട ആണുങ്ങളുടെ കൊഴുത്തതും തടിച്ചതും ചീഞ്ഞതുമായ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി അബ്രാമിന്റെ ശരീരം പാറപോലെ ഉറച്ചതായിരുന്നു…. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയതിനു ശേഷം അവശേഷിച്ച പാടുകളാൽ അലങ്കരിച്ച ആരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു രൂപം….വിടർന്ന നെഞ്ചിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തും, ഇടത്തെ ഷോൾഡറിലും വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് തീവ്രമായി പൊള്ളലേറ്റതിന്റെ പാടുകൾ…. ശരീരം മുഴുക്കെ വാളിന് വെട്ടേറ്റതും വെടിയുണ്ടകൾ തറച്ചതുമായ അടയാളങ്ങൾ
അബ്രാം കാലിദിന്റെ തുടയിടുക്കിലെ പൌരുഷം മാധുരിയുടെ മുന്നിൽ ഉയർന്നുതുടങ്ങി……അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ കൈതാങ്ങി മാധുരിയുടെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് പടർന്നുകയറി….ബലത്തിനുവേണ്ടി ഇരു കൈകളും ബെഡിൽ അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അതിനെ അധരങ്ങളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു…. ഇടയ്ക്കിടെ പുറത്തേക്ക് എടുത്ത് അമർത്തി നുണഞ്ഞു….
അരനാഴികയോളം പിന്നിട്ടതും മാധുരിക്ക് കീഴ്ത്താടിയും കണ്ഠവും വേദനിച്ചുതുടങ്ങി….നുണഞ്ഞു തുടങ്ങിയാൽ അഞ്ചു നിമിഷത്തിൽ രദിമൂർച്ച സംഭവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ കണ്ടുജീവിച്ച മാധുരിക്ക് ഖാലിദ് ഒരു അത്ഭുതമായി….അവൾ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി അയാളെ നോക്കി….
തുടയിടുക്കിൽ അനുഭവിക്കുന്ന സുഖം കണ്ണുകൾ അടച്ചും, അമറി വിളിച്ചും ആസ്വദിക്കുകയാണ്….അല്പനേരം കഴിഞ്ഞതും അബ്രാം മാധുരിയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി അവളെ തന്റേതിലേക്ക് വലിച്ചടിപ്പിച്ചു, കണ്ഠത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഒന്നുവെട്ടി വിറച്ചു…. ശരീരം വിയർത്തു…..
അബ്രാം പിടി വിട്ടതും മാധുരി കിതപ്പോടെ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു വീണു ചുമച്ചു….അബ്രാം അല്പനേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു, പിന്നെ അവൾക്കുമുന്നിലായി ബെഡിൽ മുട്ടുകുത്തി, തന്റെ കാലുകൾ അകലുന്നതറിഞ്ഞ മാധുരി ഞെട്ടലോടെ കണ്ണുതുറന്നു….. അയാളുടെ അടിവയറിനുതാഴെ ജീവൻ നേടുന്ന അവയവത്തെ കണ്ട് അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി…..
“നീ ആരാ മൃഗമാണോ…….”ഉമിനീർ വിഴുങ്ങി ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ മാധുരി ചോദിച്ചു….മറുപടി പറയാതെ അഹങ്കാരത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട പുഞ്ചിരി ചുണ്ടുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു…. വീണ്ടും അര നാഴികയോളം ശവത്തെപ്പോലെ മാധുരി അബ്രാമിന് കിടന്നുകൊടുത്തു…..
“നിനക്ക് നിഖിതയുടെ അത്ര അഭിനയിക്കാൻ അറിയില്ല”….
അവളിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറുന്ന സമയം അബ്രാം പറഞ്ഞു…..അപ്പോഴും തളരാതെ നിൽക്കുന്ന ഖാലിദിന്റെ പൌരുഷം കണ്ട് മാധുരി ഭയന്നു…. അടിവയറ്റിൽ ചൂടറിഞ്ഞില്ലെന്നോർത്ത് അവൾ പിടഞ്ഞു…..
“പോകരുത്……”എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയ അബ്രാമിന്റെ ഇടതു കൈയിൽ മാധുരി മുറുക്കെ പിടിച്ചു….. വേശ്യയുടെ അറയിൽ നിന്നും ചൂട് മാറാതെ ഒരു പുരുഷൻ ഇറങ്ങിയാൽ ഘർവാലി അവളെ കഴിവില്ലാത്തവളെന്നു പറഞ്ഞ് കൊന്നുകളയും…. കഴിവില്ലാത്ത വേശ്യകളെ സോണാഗച്ചിക്ക് ആവശ്യമില്ല….
അബ്രാം അവളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി, ബെഡിന്റ ഒരു വശത്ത് മലർന്നു കിടന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു…..മാധുരി അയാളെതന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു
“നിങ്ങളുടെ പേരെന്താ?…”
“ഖാലിദ്…..അബ്രാം ഖാലിദ്”
“മൗലികാമ്മയോട് പറഞ്ഞുകൊടുക്കരുത്…..”