“നിങ്ങൾ ആരെയാ കൊന്നത്…. ആരെയാ കൊല്ലാൻ പോകുന്നത്?…..”
രണ്ട് ചോദ്യങ്ങൾ…അത് രണ്ടിനും അബ്രാമിന്റെ ഉള്ളിൽ ശരിയായൊരു ഉത്തരം ഇല്ലായിരുന്നു….
“കൊല്ലപ്പെട്ടത് ആരോ ഒരാൾ…. കൊല്ലപ്പെടാൻ പോകുന്നത് മറ്റാരോ ഒരാൾ….”….. അബ്രാം മാധുരിയുടെ അടുത്ത് മലർന്നു കിടന്നു… നന്നേ ചെറിയ കട്ടിലായതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇരുവരും ഒട്ടിച്ചേർന്നു….അല്പനേരം കഴിഞ്ഞതും മാധുരി എഴുന്നേറ്റു….ഖാലിദിന്റെ പാന്റ് അഴിച്ചു…. അത് അടിവസ്ത്രത്തോടൊപ്പം വലിച്ചഴിച്ചു നിലത്തേക്ക് ഇട്ടു….
കാലിടുക്കിൽ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന അയാളുടെ അവയവത്തെ മാധുരി നുണഞ്ഞുണർത്തി… ഖാലിദ് ഒരുവേള തല ഉയർത്തി അമറി…. അയാളുടെ ഉറച്ച ദൃഢമായ ശരീരം കട്ടിലിൽ കിടന്നു വെട്ടി വിയർത്തു…… ഓരോ തവണ മാധുരി നുണയുമ്പോഴും അയാൾ ദീർഘമായ് നിശ്വസിച്ചു…. അവളുടെ ഉടവ് തട്ടാത്ത മാറിടങ്ങളുടെ ഉലച്ചിൽ നോക്കി കിടക്കെ എപ്പോഴോ ഒടുവിൽ ചൂടുറവ പൊട്ടിയൊഴുകി… ഇരുവരും തളർന്നു കിതച്ചു…. മാധുരി വാടിയ പൂച്ചെണ്ടുപോലെ ഖാലിദിന്റെ അരികിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു
“എന്തിനാണ് ഇത്രയും കാശ് കൊടുത്ത് എന്നെ വാങ്ങുന്നത്?….”തല മാത്രം ഖാലിദിന്റെ നേരേക്ക് തിരിച്ച് മാധുരി ചോദിച്ചു….
“ഞാനും ഈ സോണാഗച്ചിയിലെ വേശ്യകളും ഒരുപോലെയാണ്….കൂലിക്കാർ…..മറ്റാർക്കോവേണ്ടി മുഖം നോക്കാതെ കൂലി വാങ്ങി ജോലി ചെയ്യുന്നവർ….”
“ഞങ്ങൾ ആരെയും കൊല്ലാറില്ല….”
“പറ മാധുരി… നീയെന്തിനാണ് ഈ ജോലി ചെയ്യുന്നത്?….ആർക്കുവേണ്ടിയാണ്….”ഖാലിദ് ചോദിച്ചു
ആർക്കുവേണ്ടി?…. ആദ്യമായാണ് ശരീരം തേടി വന്ന ഒരുവന്റെ വായിലെന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം….സോണാഗച്ചിയിലെ വേശ്യകളോട് ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ഒരിക്കലും ചോദിക്കരുത്…. ആർക്കുവേണ്ടി??… എന്തിനുവേണ്ടി??…. കാരണം ഇവിടെ ഇന്നുള്ള പൂരിഭാഗം പെൺകുട്ടികളും…. ക്ഷമിക്കണം….
ഇവിടെ ഇന്നുള്ള പൂരിഭാഗം വേശ്യകളും ചതിയിലൂടെ എത്തിയവരാണ്…തട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നവർ…. ജോലി വാഗ്ദാനം നൽകി പറ്റിക്കപെട്ടവർ… ഭീഷണികൾക്ക് വഴങ്ങേണ്ടി വന്നവർ… തന്നെപോലെ വില്പന ചരക്ക് ആയവർ…പ്രായപൂർത്തി ആകുന്നതിനും വളരെ മുമ്പേ ഉറ്റവരാൽ ഉപേക്ഷിക്കപെട്ടവർ… വളരെ ചുരുക്കംപേർ മാത്രമാണ് ലൈംഗിക വേഴ്ചയിൽ സുഖം തേടാനും പണം സമ്പാദിക്കുവാനുമായി സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇവിടെ എത്തിയത്
മാധുരി എഴുന്നേറ്റു മുറിയുടെ ഓരത്ത് ചേർത്തിട്ടിരുന്ന തുരുമ്പിച്ച അലമാര വലിച്ചു തുറന്നു…..ചുരുട്ടികൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന സാരികൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നും ഒരു പഴകിയ ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു, അബ്രാമിന്റെ നേരെ നടന്നു….
ശരീരത്തിൽ ഒരുതുണ്ട് തുണിയില്ലാതെ നഗ്നയായ ഒരുവൾ….തുടയിടുക്കിലെ ചുവപ്പിന് ചുറ്റും പറ്റിപ്പിടിച്ച ശുക്ല കറ അവളെ അസ്വസ്ഥപ്പെടുത്തിയില്ല…. സാഹചര്യങ്ങളോട് പൂർണമായും ഇഴുകി ചേർന്നൊരു വേശ്യ……ഇത്തവണ ഞാൻ വീണ്ടും തിരുത്തുകയാണ്…. സാഹചര്യങ്ങളോട് പൂർണമായും ഇഴുകി ചേർന്നൊരു പെൺകുട്ടി…..
“ജനിപ്പിച്ച അച്ഛനാണ് എന്നെ മൗലികാമ്മക്ക് വിറ്റത്….രണ്ടായിരം രൂപക്ക്…..”
മാധുരി കൈയിലിരുന്ന ഫോട്ടോ അബ്രാമിനെ കാണിച്ചു….
“ഇത് അച്ഛൻ… ഇത് അമ്മ…. ഇത് അനിയൻ മാധവ്…. ഇതാ ഞാൻ….”
ചിത്രത്തിലെ ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങളെയും അവൾ തൊട്ടുകാണിച്ചു….ലോകത്തിന്റെ ഇരുണ്ട വശം വളരെ നാളുകൾക്ക് മുന്നേ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയ അബ്രാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….സ്വന്തം അച്ഛനാണ് അവളെ ഇവിടേക്ക് വിറ്റതെന്ന് ആലോചിക്കെ അയാൾക്ക് സഹതാപം തോന്നി…
“മൂന്നു വർഷത്തിനു മുമ്പ് സ്കൂളിലെന്ന് വരുന്ന വഴി അനിയന് ഒരു ആക്സിഡന്റ് ഉണ്ടായി… എന്റെ കൈവിട്ട് റോഡിലേക്ക് ഓടിയതാ…. അവനെ ചികിത്സിക്കാൻ ആശുപത്രിയിൽ ഒത്തിരി കാശ് ആവുമെന്നുകണ്ട് അച്ഛൻ കണ്ടുപിടിച്ച വഴി….. മോളെ ഒരു വേശ്യാലയത്തിന് വിറ്റു…”
സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരിറ്റു വേദനയുടെയൊ ദുഃഖത്തിന്റെയോ ഭാവംപോലും ഇല്ലെന്നുകണ്ട അബ്രാമിന് അത്ഭുതം തോന്നി….
പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് മാധുരി എഴുന്നേൽക്കുന്നതിനും മുമ്പേ അബ്രാം തിരിച്ചുപോയി…..അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം മാധുരി അയാളെ പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും കണ്ടില്ല…..അടിവയറ്റിന് താഴെ കുത്തികയറുന്ന മാംസ ദണ്ഡുകളുടെ എണ്ണം കൂടുന്തോറും മാധുരി അബ്രാമിനെ കൂടുതൽ മറന്നു….