ഞാൻ : ഓ..
ഞാൻ വീട്ടിൽ കേറി.. അപ്പോൾ ആണ് അവളുടെ മോളെ കണ്ടത്.
ഞാൻ : മോൾടെ പേര് എന്താ…? (ഞാൻ ആ കുട്ടിയെ കണ്ട് ചിരിച്ചോണ്ട് ചോദിച്ചു )
ആ കുട്ടി മിണ്ടിയില്ല..
അപ്പോൾ ലയ,
ലയ : അവൾക്ക് എന്തോ പേടിയാ.. നിന്നെ കണ്ടിട്ട്..
ഞാൻ : എന്നെയോ?
ലയ അവളുടെ മോളെ നോക്കി പറഞ്ഞു..
ലയ : മോളെ ഇത് ആരാ എന്ന് അറിയോ..?
മീനു: ഇല്ല അമ്മേ…
ലയ: ഇതാണ് മോളുടെ ട്യൂഷൻ സർ.
മീനു: അയ്യോ.. എന്നെ തല്ലുമോ ഈ സർ..?
ലയ: ഏയ്യ്.. മോളെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല ട്ടോ.. മോൾടെ പപ്പയെ പോലെയാ…
മീനു: ആണോ, അപ്പൊ എന്റെ വേറെ പപ്പാ ആണോ..
ലയ: അതെ ട്ടോ..
അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി.. അപ്പോളാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത് ലയ എന്നോട് നല്ല സീരിയസ് ആണെന്ന്..
മീനു: ഹായ് പപ്പാ… ഞാൻ പപ്പാ എന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ..?
ഞാൻ: അതിനെന്താ.. മോൾ ഇഷ്ടമുള്ളത് വിളിച്ചോ… മോൾടെ പേര് എന്താ..
മീനു: എന്റെ പേര് മീനു…
ഞാൻ: എന്ന വാ നമുക്ക് പഠിക്കാം മോളെ?
മീനു: മ്മ്മ് ഓക്കേ പപ്പ…
എന്നെ ഒരു കുട്ടി പപ്പാ എന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ എന്തോ സന്തോഷം ഒക്കെ തോന്നി..
അങ്ങനെ ഞാൻ ആ കുട്ടിയെ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.. ലയ അടുക്കളയിൽ നല്ല പണിയിൽ ആയിരുന്നു… അങ്ങനെ ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലയ വന്നു..
ലയ: കഴിഞ്ഞോ.. പഠിപ്പിച്ചു..?
ഞാൻ: ഓ.. ഇവൾ മിടുക്കി അല്ലേ..
മീനു: അമ്മേ, ഈ പപ്പാ. എന്റെ പപ്പേയെകാൾ നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടല്ലോ കാണാൻ…
ലയ പതിയെ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. അവളുടെ കണ്ണുകളെ ഞാൻ നോക്കി.. ആ കാമം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു..
ലയ: പപ്പയെ ഒന്ന് ഞാൻ കൊണ്ട് പോട്ടെ ട്ടോ മോളെ, മോൾ ടീവി കണ്ടോ.
മീനു: ശെരി അമ്മേ..
അങ്ങനെ ടീവി ഓൺ ആക്കി ലയ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു. മീനു ഓടിപോയി ടീവി കാണുവാൻ തുടങ്ങി..
അപ്പോൾ അതാ ലയ എന്നെ പിടിച്ചു അവളുടെ റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി ഡോർ അടച്ചു..
പെട്ടന്ന് ഉള്ള വെപ്പ്രളത്തിൽ ഞാനും അവളും കൂടി കെട്ടിപിടിച്ചു.. അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ ഞാൻ നുണയാൻ തുടങ്ങി.. ഞങ്ങൾ നല്ല അടിപൊളി ഫ്രഞ്ച് കിസ്സ് പാസ്സ് ആക്കി.. അവൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളെ ഉറിഞ്ചി കുടിച്ചു..
അവളുടെ ഹിപ്സിൽ എന്റെ കൈകൾ പതിഞ്ഞപ്പോൾ, ഒരു മിനുട്ടിന് ലോകം തന്നെ നിലച്ചു എന്ന് തോന്നി. ഹൃദയം ഇരുവരുടെയും നെഞ്ചിൽ ഒരേ താളത്തിൽ ഇടിക്കുന്നുവെന്ന് കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിറവിന്റെ പ്രകാശം—ഒരുമിച്ച് പറയാതെ പറയുന്ന അനവധി വാക്കുകൾ.
ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ഇരുകൈകളാലും താങ്ങി, വീണ്ടും അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നിമിഷം, പുറത്തെ ശബ്ദങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതായി; നമ്മൾ മാത്രം ബാക്കിയായിരുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും അടുത്തുവന്നു, പക്ഷേ ഇത്തവണ അതിൽ ആവേശത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹവും സുരക്ഷയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുറത്തുള്ള ലോകം മറന്നുപോകുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ താളം മാത്രമേ കേൾക്കാനായുള്ളൂ. അവളുടെ വിരലുകൾ സാവധാനം എന്റെ കൈയുടെ മേൽ വരയ്ക്കുന്ന ചെറിയ വട്ടങ്ങൾ പോലെ—അതൊരു സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയായി മാറി.
ഞാൻ അവളുടെ മുഖം നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന ശാന്തതയിൽ തന്നെ ഒരു സുരക്ഷിതത്വം കണ്ടെത്തി. അവൾ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:
“നീയുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒന്നും കുറവില്ല.”
അത് കേട്ട് ഞാൻ മൃദുവായി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ആ ചേർത്ത് പിടിക്കൽ, ശരീരത്തിന്റെ മാത്രം സംഗമമല്ല, ഹൃദയങ്ങൾ ഒരുമിച്ചുചേരുന്നൊരു ഉറപ്പ് പോലെ. ആ രാത്രിയിൽ, വാക്കുകളേക്കാൾ വിലപ്പെട്ടത് നമ്മളിടയിലെ ആ ശാന്തമായ അടുപ്പം തന്നെയായിരുന്നു.
അവളുടെ തല എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ, ഞാൻ അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം കേട്ടു. അത് എന്റെ ഹൃദയവുമായി ഒന്നിച്ചടിക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നി. അവളുടെ ശ്വാസം എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിയുന്ന ഓരോ നിമിഷവും, ലോകം മുഴുവൻ ശാന്തമാവുകയും സമയം നിശ്ചലമാവുകയും ചെയ്തു.