ലയ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, ഒരു കണ്ണീർത്തുള്ളി അവളുടെ കവിളിൽ ഒഴുകി. “എന്റെ ഹൃദയം നിന്റേതാണ്,” അവൾ പറഞ്ഞു, ശബ്ദം വികാരത്താൽ നനഞ്ഞിരുന്നു. “എപ്പോഴും.”
ഞങ്ങൾ മെല്ലെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി, ലയയുടെ നടപ്പിൽ ഒരു ചെറിയ ഇളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. കളിയുടെ തരംഗം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോഴും അലയടിച്ചിരുന്നു, പക്ഷെ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു തിളങ്ങുന്ന ചിരി തങ്ങിനിന്നു. “നിന്റെ കുറ്റം തന്നെ,” അവൾ എന്റെ തോളിൽ ഒരു കുസൃതിനോട്ടത്തോടെ കൈ വെച്ച് പറഞ്ഞു. “ഇനി എന്നെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് നടത്തേണ്ടി വരും, മനസ്സിലായോ?”
ഞാൻ ചിരിച്ചു, അവളുടെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു. “അതിനെന്താ, ലയ? നിന്നെ താങ്ങിപ്പിടിക്കാൻ ഞാൻ എപ്പോഴും ഉണ്ടല്ലോ,” ഞാൻ പറഞ്ഞു, എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ സ്നേഹവും ഒരു കുസൃതിയും കലർന്നിരുന്നു. അവൾ എന്റെ നേർക്ക് ഒരു കള്ളനോട്ടം എറിഞ്ഞു, പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ആഴമുള്ള വിശ്വാസം തിളങ്ങി.
വീടിന്റെ താഴത്തെ നിലയിലെ ജനാലയ്ക്കരികിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നു. പുറത്ത് മഴ നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം ഇപ്പോഴും വായുവിൽ പടർന്നിരുന്നു. ലയ എന്റെ കൈയിൽ മെല്ലെ ചാഞ്ഞു, ഒരു നിശ്ശബ്ദത ഞങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞു. ആ നിമിഷം, ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾക്കിടയിലെ അകലം ഇല്ലാതായി; ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഒരേ താളത്തിൽ മിടിച്ചു.
“നിനക്ക് അറിയാമോ,” അവൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു, ശബ്ദം മൃദുവായി, “ഇതുപോലുള്ള നിമിഷങ്ങൾ… ഇതാണ് ജീവിതം. നിന്റെ കൂടെ, ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയാതെ, ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ… ഞാൻ സമ്പൂർണ്ണയാണ്.”
എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വികാരം ഉണർന്നു, അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തെ തൊട്ടു. “ലയ, നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ… ഇതാണ് എന്റെ ലോകം,” ഞാൻ പറഞ്ഞു, അവളെ എന്റെ നേർക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. “നിന്റെ ഈ ചിരി, ഈ നോട്ടം… ഇതില്ലാതെ എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട.”
അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തി, ഒരു നിമിഷം ഞങ്ങൾ ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ലയിച്ചു. “നിന്റെ കൂടെ ഞാൻ എന്റെ എല്ലാ ഭയങ്ങളും മറന്നുപോവുന്നു,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. “നിന്റെ ഈ കൈകൾ, ഈ ചൂട്… ഇതാണ് എന്റെ വീട്.”
ഞാൻ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു, കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വിടില്ല, ലയ. എന്റെ ഹൃദയം, എന്റെ ജീവിതം… എല്ലാം നിന്റേതാണ്.”
അവൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മീനു നോക്കി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു..
മീനു : എന്താ മമ്മി മുകളിൽ ഭയങ്കര ശബ്ദം..
ലയ : അത് മോളെ, മോളുടെ ഈ പപ്പയും മമ്മിയും കൂടി വർക്ഔട് ചെയ്തതാ… ജിമ്മിൽ പോവ്വാൻ നല്ല മഴ ആയത്കൊണ്ട് ആട്ടോ മോളെ…
ലയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മീനു ഒരു നിമിഷം കണ്ണുമിഴിച്ച് നോക്കി, പിന്നെ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “ഓഹോ, വർക്കൗട്ട്, അല്ലേ? മമ്മി, പപ്പാ, നിങ്ങൾ എന്തൊരു ഫിറ്റ്നസ് ഫ്രീക്കാണ്!” മീനു കളിയാക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, കൈകൾ ഇടുപ്പിൽ വെച്ച് ഒരു നാടകീയ ഭാവത്തോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കി.
ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ ലയയെ നോക്കി. “അതേ, മോളെ, ഞങ്ങൾ ഒരു… സ്പെഷ്യൽ വർക്കൗട്ട് ആയിരുന്നു,” ഞാൻ പറഞ്ഞു, എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കുസൃതി ഒളിപ്പിച്ച്. ലയ എന്റെ വശത്തേക്ക് ഒരു കള്ളനോട്ടം എറിഞ്ഞു, പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചൂടുള്ള സ്നേഹം തിളങ്ങി.
“മോളെ, നിനക്ക് ഒരു ചായ വേണോ? മമ്മി ഇപ്പോ ഒരെണ്ണം ഉണ്ടാക്കാം,” ലയ വിഷയം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ, മീനു അവളെ തടഞ്ഞു. “അയ്യോ, മമ്മി, നിന്റെ നടപ്പ് കണ്ടാൽ അറിയാം, വർക്കൗട്ട് കുറച്ച് ഓവർ ആയോ?” മീനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, കണ്ണിറുക്കി.
ലയ ഒരു നിമിഷം നിന്നു, പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് എന്റെ നേർക്ക് ഒരു ‘നിന്റെ കുഴപ്പം’ എന്ന ഭാവത്തിൽ നോക്കി. “നിന്റെ മോള്, നിന്റെ പോലെ തന്നെ കുസൃതിയാണ്,” അവൾ എന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു, പക്ഷെ മീനു കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് ഉറക്കെ.
ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ച് ചിരിച്ചു, ആ ചിരിയിൽ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഊഷ്മളത ഒളിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ മീനുവിന്റെ തലയിൽ മെല്ലെ തലോടി. “നിന്റെ മമ്മിയും പപ്പയും ഇങ്ങനെ കുറച്ച് ‘വർക്കൗട്ട്’ ചെയ്താലും, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം ഒരിക്കലും കുറയില്ല, മോളെ,” ഞാൻ പറഞ്ഞു, എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ആഴമുള്ള വാത്സല്യം.