“അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ ബാത്ത്റൂം ഉണ്ടണ്ട്, നീ ഡ്രെസ്സ് എടുത്തിട്ട് അവിടെ പോയി കുളിച്ചോ, അമ്മയോടു പറഞ്ഞാൽ പുതിയ ഒരു തുവർത്ത് തരും.”
ഞാൻ വെപ്രാളപ്പെട്ട് ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ഷോർട്ട്സും ടീഷർട്ടും അണ്ണ്ടർവെയറും എടുത്തുകൊണ്ടണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു പാളി നോക്കി.
ഒരു കുസൃതിയുള്ള ചിരി ആ മുഖത്തു മിന്നി മറയുന്നുണ്ണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ലതിക അമ്മായിയോട് ചോദിച്ചു തുവർത്ത് വാങ്ങി നീണ്ണ്ട ഒരു കുളി പാസാക്കി ഇറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ലതിക അമ്മായി നല്ല ചായയും അടയും ഉണ്ണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതിയെ അതെടുത്തു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അപ്പോഴേക്കും മീരച്ചേച്ചി കുളിച്ചു സുന്ദരിയായി എന്റെ അടുത്തു വന്നിരുന്നു. നല്ല റോസാപ്പൂവിന്റെ മണം ചേച്ചിയിൽ നിന്നും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ മണം എന്നെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ മീരച്ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അപ്പോഴും മീരച്ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തു ഒരു നാണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ട്രാക്ക് പാന്റും ടീഷർട്ടുമായിരുന്നു ചേച്ചിയുടെ വേഷം.
ആ ട്രാക്ക് പാന്റ് ചേച്ചിയുടെ ചന്തിയിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടപ്പുണ്ണ്ടായിരുന്നു.
“പറ അജ്ജൂ, എന്തൊക്കെയാ പൂനെയിലെ വിശേഷങ്ങൾ, അവിടെ ഗേൾഫ്രണ്ണ്ട് ഒക്കെ ഉണ്ണ്ടാ?” കളിയാക്കുന്ന ഒരു ചിരിയോടെ ആണ് ചേച്ചി അതു ചോദിച്ചത്.
തേങ്ങാ ഇവൾക്കിപ്പോ എന്തൊക്കെ അറിയണം, ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
“ഗേൾഫ്രണ്ണ്ടാ…. , പോ ചേച്ചീ.”
“പറയടാ , നിനക്ക് ഗേൾഫ്രണ്ണ്ട് ഇല്ലേ?”
അതു അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എനിക്ക് ഗേൾഫ്രണ്ണ്ട് ഒന്നും ഇല്ല.”
അതു കേട്ടപ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ സന്തോഷം ഞാൻ കണ്ണ്ടു. എനിക്ക് ഗേൾഫ്രണ്ണ്ട് ഇല്ലാത്തതിന് ചേച്ചിക്ക് എന്തിനാ ഇത്ര സന്തോഷം? മനസ്സിൽ സംശയവും ചെറിയൊരു ദേഷ്യവും വന്നു.
“അച്ചോടാ എന്റെ അജ്ജുന് ഞാൻ ഇല്ലേ.” ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ ചേച്ചി എന്റെ കവിളിൽ ഒന്നു വലിച്ചു വിട്ടു.
ഇവളിത് എന്താ കാണിക്കുന്നേ, ഞാൻ ഇല്ലേനോ? എന്തിനാണ്…??
“ദേവു ചേച്ചിയും അമ്മാവനും എവിടെ, അവരെ കണ്ണ്ടില്ലല്ലോ?”
“അവര് ഒന്നു പുറത്തു പോയതാ…”
“ബാലൻ അമ്മാവനും രാഘവൻ അമ്മാവനും ഫാമിലിയും എന്നാ വരാ?”
“അവര് അവിടുന്ന് പുറപ്പെട്ടു നാളെ എത്തും എന്നാ പറഞ്ഞേ.”
അങ്ങനെ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടണ്ട് വിശേഷങ്ങളെല്ലാം ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
“അമ്മായി നല്ല ക്ഷീണം, എനിക്കൊന്നു കിടക്കണം.”
“മുകളിൽ ഒരു മുറി വൃത്തിയാക്കി ഇട്ടിട്ടുണ്ടണ്ട്, നീ അവിടെ കിടന്നോ.”
ഞാൻ പതിയെ അമ്മായി പറഞ്ഞ മുറിയിലേക്കു പോയി. മുറിയിൽ
നിന്നും ബാൽക്കണിയിലേക്ക് ഒരു വാതിൽ ഉണ്ടണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അതു തുറന്ന് പുറത്തു പോയി കുറച്ചു നേരം കാറ്റുകൊണ്ടണ്ട് ഇരുന്നു.
ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും നോക്കിയാൽ വിശാലമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന പാടവും തോടും കാണാം. പാടത്തിനക്കരെ കുറേ പുതിയ പുതിയ വീടുകൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. ആ സ്ഥലത്തിന്റെ മുഖഛായയേ ആകെ മാറി ഇരിക്കുന്നു.
“ഒാ, ഡെവലപ്മെന്റ്റ്…” ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
ക്ഷീണം കാരണം കണ്ണുകൾ തളർന്ന് അടയാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് പതിയെ കട്ടിലിലേക്കു പോയി കിടന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവിടേക്ക് മീരച്ചേച്ചി കയറി വന്നു.
എന്റെ അടുത്തായി വന്നു കിടന്നു, എന്റെ വയറിലൂടെ കയ്യിട്ട് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“എടാ അജു, നീ പഴയ കാലമൊക്കെ ഒാർക്കുന്നോ?”
“എങ്ങനെ മറക്കും മീരേച്ചീ, നമ്മള് പാടത്തു നടന്നതും തൊട്ടിൽ ചാടുന്നതും ഒക്കെ.”
“ഒാ, തൊട്ടിൽ ഇറങ്ങാൻ എന്തു പേടിയാരുന്നു നിനക്ക്.”
ഞാൻ ഒരു കളിയാക്കലോടെ ചേച്ചിയെ നോക്കി.
“ഒന്നു പോടാ അവിടുന്ന്, നീ വലിയ നീന്തൽക്കാരൻ വന്നിരിക്കുന്നു. നിലയൊള്ളതു കൊണ്ടണ്ട് ഇറങ്ങി നടക്കും, അല്ലാതെ നിനക്കു നീന്താൻ അറിയാമോ ?.”
ചേച്ചി തിരിച്ച് എന്നെ കളിയാക്കി.
അങ്ങനെ ഒന്നും രണ്ണ്ടും പറഞ്ഞ് ഞാൻ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വീണു. അവൾ അപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.