ഉമ്മറത്ത് കാത്തിരുന്ന സുകുമാരന്റെയും ജയയുടെയും മുന്നിലേക്ക് അവർ നടന്നു വന്നു.
താര സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു കപടമായ ചിരി മുഖത്ത് വരുത്തി.
“ഇപ്പോൾ എല്ലാ പ്രശ്നവും തീർന്നില്ലേ സുകുമാരേട്ടാ… സംഗതി ഇത്രയേ ഉള്ളൂ. എല്ലാം പിള്ളേരുടെ ഓരോ കുസൃതികളല്ലേ? തമ്മിൽ കാണുമ്പോൾ അവർക്കങ്ങ് തീരാവുന്ന ദേഷ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ,” താര ഒരു നാടകീയതയോടെ പറഞ്ഞു.
അവൾ സ്മിതയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് അമർത്തി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ “നീ അനുഭവിച്ചത് മുഴുവൻ ഞാൻ കണ്ടു” എന്നൊരു ഭാവം ഒളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു.
ജയ തന്റെ മകളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. നനഞ്ഞൊട്ടിയ മുടിയിഴകളും, ഉടഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും, വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഒരു പെണ്ണായ ജയയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. തന്റെ മകളുടെ കൂതി രാജേഷ് പണ്ണി പണി തീർത്തീട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിലും നാണക്കേട് ഭയന്ന് അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
സുകുമാരൻ നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു. “അതാ നല്ലത് താരേ… പിള്ളേർ തമ്മിൽ പിണങ്ങിയാൽ അത് അപ്പോത്തന്നെ തീർക്കണം. എന്നാപ്പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുകയാണ്. രാജേഷേ… നീ ഒരു ദിവസം അങ്ങോട്ട് വാ കേട്ടോ,” സുകുമാരൻ സ്നേഹത്തോടെ രാജേഷിന്റെ തോളിൽ തട്ടി.
രാജേഷ് തന്റെ മുണ്ടൊന്ന് മുറുക്കിയുടുത്ത് വശ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “തീർച്ചയായും വരാം അങ്കിൾ… വരാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.” അവന്റെ നോട്ടം സ്മിതയുടെ കണ്ണുകളിൽ തറച്ചു നിന്നു. സ്മിത വേഗം നോട്ടം വെട്ടിച്ച് അച്ഛന്റെ പിന്നിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞു.
സുകുമാരനും ജയയും സ്മിതയും പതുക്കെ നടന്ന് മുറ്റത്ത് കിടന്ന കാറിൽ കയറി. കാർ സ്റ്റാർട്ട് ആയി റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് വരെ താരയും രാജേഷും ഉമ്മറത്ത് തന്നെ നിന്നു. കാർ ദൂരേക്ക് മറഞ്ഞതും രാജേഷ് തന്റെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ചുവട് നീങ്ങി നിന്നു.
മുറ്റത്ത് ആ വിജനത പടർന്നപ്പോൾ താര തന്റെ മകനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
( തുടരും )