അവൻ ഇപ്പൊ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ തൻ്റെ വലിയ മുലയിൽ പിടുത്തമിട്ടു.
“മൈരൻ, കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ ഗോവയ്ക്ക് ടൂർ പോയിരിക്കുന്നു, അവൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പൊ ഓ”
അവൾക്ക് അതു ഓർക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അവളുടെ വിരലുകൾ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന പൂറിൽ തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. മോതിര വിരൽ അവൾ തൻ്റെ പൂറിൽ കയറ്റി കൊണ്ടിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ഒരു നമ്പർ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
വീഡിയോ ഇടയിൽ വന്ന തടസം അവൾ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. എന്നൽ വീണ്ടും കോൾ വന്നു.
“ഏതാവാനാ ഈ പാതിരാത്രി” എന്നു പിറുപിറുത്തു അവൾ കോൾ എടുത്തു.
“ഹലോ ആരാ ?” അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“എന്താ മാഡം ദേഷ്യത്തിൽ ആണല്ലോ.”
മറുതലക്കൽ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“നിങ്ങള് ആരാ ? എന്തായാലും രാവിലെ വിളിക്ക്.”
റസിയ കോൾ കട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതും അയാള് പറഞ്ഞു.
“ആയോ കോൾ കാട്ടാക്കാലേ. ഒരു മിനിട്ട്, മേടത്തിന് ഇപ്പൊ ഞാൻ ഒരു മെസ്സേജ് അയക്കാം അത് ഒന്നു തുറന്നു നോക്ക്.”
കോൾ കട്ടായി. അപ്പൊ തന്നെ റസിയയുടെ ഫോണിലെ ഇൻബോക്സിൽ മെസ്സേജ് വന്നു. തുറന്നു നോക്കിയതും അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ വീണു പോയി.
താനും മജീദും ആയുള്ള ചിത്രങ്ങൾ, ഫാം ഹൗസിലെ. അവളുടെ ശരീരം കിടുകിടാ വിറച്ചു. ഇതു തൻ്റെ ഭർത്താവ് എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ ?
ഉപ്പ അറിഞ്ഞാൽ. അവളുടെ വയറ്റിൽ എന്തോ ഉരുണ്ടു കയറി.
അവൾ നിലത്ത് കിടന്ന ഫോൺ എടുത്തു നേരത്തെ വിളിച്ച നമ്പറിൽ വീണ്ടും കോൾ ചെയ്തു. എന്നൽ കിട്ടിയില്ല. അവൾ മൂന്നാല് തവണ കോൾ ചെയ്തിട്ടും എടുത്തില്ല.
നിരാശയുടെ അവൾ ഇരുന്നു.
അവൾ
മജീദിനെ കോൾ ചെയ്തു, സ്വിച്ച് ഓഫായിരുന്നു.
അവൾ തൻ്റെ കാമം എവിടെ എത്തിച്ചു എന്നു ഓർത്തു കരഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു.
അവള് ചാടി ഫോൺ എടുത്തു.
“നിങ്ങള് ആരാ നിങ്ങൾക്ക് എന്തു വേണം.?”
അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മാഡം കരയാതെ ഇരിക്കു. ഞാൻ ആരാ എനിക്ക് എന്തു വേണം എന്നെല്ലാം ഞാൻ പിന്നെ പറയാം. ഇപ്പൊ മാഡം സുഖമായി ഉറങ്ങിക്കോ.
പിന്നെ മാഡം ഒന്നും കൊണ്ട് പേടിക്കണ്ട. മാഡത്തിൻ്റെ ഫോട്ടോ എല്ലാം എൻ്റെ കയ്യിൽ ഭദ്രമായിരിക്കും.”
അയാള് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
റസിയ എങ്ങി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്വയം പഴിച്ചു കിടക്കയിലേക്ക് വീണു…
………
ഇരുളിൻ്റെ മറവിൽ ഒരു വില്ലൻ ചിരിയുമായി രമേശൻ. അഹമ്മദിന് നേരെ ഉള്ള തൻ്റെ ആദ്യത്തെ നീക്കം. ഫോണിലെ സിം കാർഡ് ഊരി പഴയ സിം ഇട്ടു.
തിരിച്ചു വീട്ടിൽ കയറി റൂമിൽ എത്തി. ഒന്നും അറിയാതെ ഉറങ്ങുന്ന രാധ. അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു രമേശൻ കിടന്നു. അയാളുടെ മനസ് പുതിയ പദ്ധതികൾ തേടി കൊണ്ടിരുന്നു…..
………….
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ രമേശൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോ മുന്നിൽ തന്നെ രാധിക ഉണ്ട്, ഓറഞ്ച് പട്ടുസാരി ഉടുത്തു മുല്ലപ്പു ചൂടി, സിന്ദൂരം തൊട്ടു സുന്ദരിയായി കണ്ണാടി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.
എത്ര ആസ്വദിച്ചാലും മതിവരാത്ത ഒരു അപസരസ് തന്നെ ഇവൾ. രമേശൻ തൻ്റെ മനസിൽ പറഞ്ഞു.
അവൻ പിന്നിലൂടെ ചെന്നു ഓറഞ്ച് ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ മുലയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചേർത്തു നിർത്തി.
“ശ് എന്താ ഏട്ടാ ഇത് ?.”
അവൻ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു പതിയെ പൊക്കിളിൽ വിരൽ ഇട്ടു കറക്കി.
“ഏട്ടാ, വിട്… ആരെങ്കിലും കാണും,” രാധ നാണത്തോടെ കുതറാൻ ശ്രമിച്ചു.
“എൻ്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത് മറ്റാര് കാണാനാണ്?” രമേശൻ കുസൃതിയോടെ ചിരിച്ചു. അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ മുഖം ചേർത്തു.
“ഞാനും മോനും കൂടി സുധൻ മാമൻ്റെ മോളുടെ നിശ്ചയത്തിന് പോവുകയാണ്. ഏട്ടൻ വേഗം കടയിൽ പോയിക്കോ,” അവൾ അവൻ്റെ കൈകൾ പതുക്കെ മാറ്റി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഏട്ടാ, ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുകയാണ്. വരാൻ എന്തായാലും വൈകുന്നേരമാകും. വീണയ്ക്ക് തീരെ സുഖമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൾ വരുന്നില്ല. ഏട്ടൻ ഇന്ന് കടയിൽ പോകാതെ അവൾക്കൊരു കൂട്ടായി വീട്ടിൽ നിൽക്കാമോ?”
കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് സിന്ദൂരം തൊടുന്നതിനിടയിൽ രാധിക ചോദിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് വീണ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്. തലേന്നത്തെ രാത്രിയിലെ ഉറക്കമില്ലായ്മയും ഭയവും അവളുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. രമേശനെ കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പരിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞു.