അത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി ,
തന്റെ പപ്പയുടെ ഈ ഒരുപെരുമാറ്റം കണ്ട ആർതർ
ഭയത്തോടെ ബെന്നിനെ നോക്കി, ബെൻ ഒന്നും
നടന്നിട്ടില്ലാത്ത മട്ടിൽ വണ്ടിയിൽ കേറി മുന്നോട്ട്
കുതിച്ചു.
രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ കിടക്കാൻ നേരം മുറിയിലേക്ക് പോയ ബെഞ്ചമിൻ ആ മുറിയിലെങ്ങും ആർതറിനെ കണ്ടില്ല. പരിഭ്രാന്തനായ
അവൻ വീടാകെ അവനെ തിരക്കി , അപ്പോളാണ് പുറത്തെ മുറ്റത്തെ മരത്തണലിലെ വെള്ളാരങ്കല്ലുകളാൽ നിർമിച്ച തിട്ടയിലിരുന്ന് മാനത്തു നോക്കുന്ന ആർതറിനെ കണ്ടത് ബെഞ്ചമിൻ ഉടൻ തന്നെ താഴെക്കിറങ്ങി ആർതരിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
“ആർതർ ” ബെൻ പതിയെ അവനെ വിളിച്ചു.
മാനത്തുനിന്നും കണ്ണെടുത്ത അവന്റെ പൂച്ചക്കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നകണ്ട ബെഞ്ചമിൻ ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“മോനെ എന്തുപറ്റി എന്തിനാ നീ കരയുന്നെ ”
ആർതർ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട്: “ഞാൻ കാ കാരണമല്ലേ പപ്പാ ഇന്ന് സ്കൂൾ ളിൽ പ്രേശ്നമുണ്ടായേ, ഞാൻ കാരണം.. അയാൾ മമ്മയെ പറ്റി.. പറഞ്ഞെ, അതോണ്ടല്ലേ പപ്പ അയാളെ അടിച്ചേ ഞാൻ…..ഞാൻ……. സോറി പപ്പാ…..
തീറ്റടുത്തിരുന്ന ബെഞ്ചമിന്റെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആർതർ എങ്ങി കരഞ്ഞു. ബെഞ്ചമിൻ വാത്സല്യപൂർവം അവന്റെ മുടിയിൽ തലോടി.
“പോട്ടെടാ പപ്പാ അതൊക്കെ യെപ്പോലെ മറന്നു ”
അവന്റെ കുഞ്ഞു നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.അപ്പോളും. വിഷമിച്ചിരുന്ന ആർതറിനെ ബെൻ പതിയെ ഇക്കിളികൂട്ടാൻ തുടങ്ങി, അപ്പോൾ ആർതർ കുണുങ്ങി കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു.
അൽപനേരം മൗനമ്പാലിച്ചുനിന്ന ആർതർ മിണ്ടിതുടങ്ങി.
“പപ്പാ ”
“മ്മ് ”
“പപ്പാ ”
“പറയെടാ ”
അവനെ മടിയിൽ കിടത്തിക്കൊണ്ട് ബെഞ്ചമിൻ കെട്ടു.
“ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ വിഷ്മാവോ “.
അവന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ മട്ടിലുള്ള ചോദ്യത്തിൽ
ബെൻ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി വിതച്ചു.
“ഇല്ലടാ നീ പറ ”
“അത്, അത് പിന്നെ, മമ്മ എവിടെയാ പപ്പാ “.
ആ ചോദ്യത്തിനുമുന്നിൽ ബെഞ്ചമിൻ
കുഴങ്ങിയെങ്കിലും മിണ്ടാതെ നിക്കുന്ന കണ്ട ആർതർ
വിഷമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അപ്പൊ, മമ്മ അവിടെയാണോ പപ്പാ?”.
“എവിടെ?”.
“ദാ അവിടെ ” ഇരുണ്ടുമൂടിയ ആകാശത്തിൽ
മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഏയ് ഏയ്, ഇല്ലമോനെ മോന്റെ., മോന്റെ മമ്മ അവിടെയല്ല “.
“പിന്നെവിടാ “.
“ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട് മോനെ “.
“ഇവിടെ എവുടെയാ പപ്പാ, എന്ന ഇത്രേം കാലമായിട്ടും
ആർതറിനേം ആർതരിന്റെ പപ്പയേം കാണാൻ മമ്മ
വന്നില്ലല്ലോ “.
“മമ്മ വരും മോനെ, നാളെ മോന്റെ മമ്മ വരും പപ്പയും ആർതറും കൂടെ മമ്മാനെ നാളെ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവരും “.
അതുകേട്ട ആർതർ ബെഞ്ചമിനെ നോക്കി കണ്ണുമിഴിച്ചു.
“സത്യം, സത്യായിട്ടും “.
“മ്മ് അതേ, ഇനി അധികനേരമിവിടെ നിന്ന് മഞ്ഞുകൊള്ളേണ്ടാ വാ വീട്ടിലേക് പോകാം “.
ആർതറിനെയും താങ്ങിയെടുത്തുകൊണ്ട് ബെഞ്ചമിൻ
വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
റൂമിലേക്കെത്തിയ ബെഞ്ചമിൻ ആർതറിനെ മെത്തയിൽ കിടത്തി.
“ഗുഡ് നൈറ്റ് ആർതർ “. അവന്റെ കുഞ്ഞുകവിളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് ബെൻ പറഞ്ഞു
“ഗൂഡ് നൈറ്റ് പപ്പാ “. അവനും തിരിച്ചു ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് കിടന്നു, ബെന്നും അവനുനേരെ കിടന്നു……..
കഥയിൽ ഒരുപാട് പോരായ്മകളുണ്ട് അറിയാം, അത്
തിരുത്താനൊന്നും ഞാൻ നിൽക്കുന്നില്ല, വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയുക അടുത്ത പാർട്ട് വരാൻ കുറച്ചു വൈകും …..
With love,
Dexter ❤